Gezin

Elles werd op haar 36ste weduwe, nu helpt ze anderen met hun verdriet

23 juni 2017 16:23 Aangepast: 15 oktober 2017 11:18
Elles Heijnen met haar gezin. Man Eugène overleed in 2010.

Elles was nog maar 36 jaar toen haar man overleed. Haar leven stond op zijn kop, ze was eenzaam en miste steun. Daarom startte ze samen met de gemeente Zwolle het project 'Steun na partnerverlies'. Dat is zo'n groot succes dat het nu landelijk gaat.

Zeven jaar geleden verloor Elles Heijnen uit Zwolle haar man Eugène. Ze bleef achter met twee kinderen, van 2 en 5 jaar. "Niets is meer hetzelfde. Mijn hele wereld stond op zijn kop. Er is maar één zekerheid: je moet door", vertelt ze. 

Zeldzame kanker

Bij haar man Eugène werd in december 2008 een kwaadaardige tumor ontdekt in zijn keel. "Het was een zeldzame vorm van longkanker die de verkeerde afslag had genomen", vertelt Elles.

Er volgde een loodzware periode van zware behandelingen. In april 2009 werd Eugène 'schoon verklaard'. Maar de opluchting was van korte duur; een paar maanden later bleek de tumor door zijn hele lichaam te zitten. Op 16 november 2010 overleed hij. 

Eenzaamheid

Elles wist te overleven. "Je moet wel, al is het alleen maar voor de kinderen." Maar het was loodzwaar en het viel haar op dat er eigenlijk geen hulp was voor mensen die hun partner hadden verloren. "Ik moest financieel alles regelen. Er zijn wel potjes, maar kom er maar eens achter waar je aanspraak op kunt maken. Ik raakte ook nog eens mijn baan kwijt, dus dat maakte het extra moeilijk. Bovendien wilden instanties alles van je weten. Ik moest volledig met de billen bloot."

Ook voelde ze zich eenzaam. "Ik had het gevoel dat niemand me begreep. Als je dit niet heb meegemaakt, is dat ook zo. Ik wilde heel graag met iemand praten, die hetzelfde had meegemaakt."

Project

Elles wilde iets doen met haar ervaringen. Ze kwam in contact met de stichting de Jonge Weduwe en maakte een afspraak met staatssecretaris Jetta Klijnsma. "Ik vertelde aan de staatssecretaris mijn verhaal en de problemen waar ik tegenaan liep. Daar moeten we iets aan doen, zei Jetta."

De staatssecretaris was vastberaden en belde de gemeente Zwolle. Verantwoordelijk wethouder Nelleke Vedelaar: "Toen Klijnsma mij belde met het verzoek iets te gaan doen voor weduwen en weduwnaren in Zwolle was ik eerst best sceptisch. Maar we zijn het toch gaan doen. Wat een telefoontje al niet teweeg kan brengen."

Thumbnail

Elles' in 2010 overleden man Eugène met zoon en dochter.

Huisbezoek

Het project Steun na Partnerverlies werd geboren. Wat het precies inhoudt? Elles: "Van de gemeente Zwolle krijgen we de gegevens van alle mensen tussen de 18 en 65 jaar die een partner hebben verloren. Die benaderen we.  Als ze willen, kunnen ze hulp van ons krijgen. Als ze niets willen, gebeurt er niets." 

De hulp die gegeven wordt, is heel verschillend. "Sommigen willen alleen hun verhaal kwijt, anderen willen sparren over hoe ze bijvoorbeeld hun huis kunnen houden. En weer anderen willen hulp bij de praktische zaken waar ze tegenaan lopen doordat ze er opeens alleen voor staan." 

Durf weer te leven

In de afgelopen twee jaar hebben 23 weduwen en weduwnaren uit Zwolle hulp gehad door Elles en haar vijftien vrijwilligers. "Je ziet dat mensen weer durven te leven", vertelt ze. "Iemand die we hebben geholpen, zei tegen mij: 'Ik kreeg de brief op mijn deurmat en dacht: er is weer hoop.'" 

Ook Zwolse wethouder Vedelaar is 'supertrots' op wat er in Zwolle is bereikt. Het project wordt daar nu definitief ingevoerd.

Landelijk ingevoerd

Als het aan staatssecretaris Jetta Klijnsma ligt, wordt het hulpproject van Elles Heijnen landelijk uitgerold. Klijnsma schrijft vandaag in een Kamerbrief: "Ik vind het van belang dat de ervaringen van de gemeente Zwolle gebruikt kunnen worden door andere gemeenten. Ik hoop dat gemeenten de ontwikkelde werkwijze gaan inpassen in hun eigen organisatie, zodat nabestaanden gepaste ondersteuning wordt geboden na het overlijden van hun partner, omdat dat enorme verdrietige impact heeft op hun leven."

Als het aan Elles ligt, gaat iedere gemeente in Nederland deze hulp aanbieden. "Het is voor weduwen en weduwnaren ontzettend zwaar. Hiervoor was er geen hulp. Of er is wel hulp, maar je komt er niet tussen, want het lijkt alsof mensen die het niet meemaken het niets interesseert. Daarom zou iedere gemeente dit project moeten invoeren."

`