Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

04 oktober 2017 16:30

Ellens zoontje voetbalt bij Ajax: 'Als ouder moet je een stap terugdoen'

Voetballen bij Ajax: welk jong voetballertje droomt er niet van? Maar als het zover is, beheerst dat het hele gezinsleven. Voetbalmoeder Ellen Dikker schrijft er columns over. "Ik kwam in een vreemde wereld terecht."

Ellen begon met schrijven tijdens de trainingen van haar zoon, die zij haar kleine Messi noemt. "Je moet als ouder heel lang wachten. Je zit in de kantine, je mag niet kijken. Ze trainen vier keer per week, dus ik had tijd om te schrijven. Ik kwam in een vreemde wereld terecht die ik niet goed kende. De verhalen dienden zich vanzelf aan."

12 uur van huis

Ellens zoon is nu 12 jaar en speelt vier jaar bij Ajax. Toen hij op de basisschool zat, moest ze hem telkens zelf brengen. "Nu is het een beetje veranderd", zegt Ellen. "Hij zit net op de middelbare school. Hij wordt nu net als zijn teamgenootjes bij school opgehaald."

Vervolgens rijden ze naar De Toekomst, het trainingscomplex van Ajax. "Daar gaan ze eerst huiswerk maken. Dan gaan ze trainen en eten. Hij is twaalf uur van huis, van half negen 's ochtends tot acht uur 's avonds."

ZIE OOK: 'Help, mijn kind heeft talent!' Hoe ga je daar als ouder mee om?

"Het is heel intensief", zegt Ellen. Naast de trainingen zijn er natuurlijk ook wedstrijden door het hele land. "Je bent een groot deel van het weekend kwijt. Hij kan ook niet naar feestjes, en zomaar een keer hangen op de bank is er ook niet bij."

'Je zegt wel ergens ja tegen'

Dat voetballen bij Ajax meer behelst dan voetballen bij een buurtclubje wist Ellen wel. Toch had ze niet verwacht dat het zo'n stempel op haar en haar gezin zou drukken. "Bij het aannamegesprek werd meegedeeld hoe vaak ze moesten trainen. Ze vroegen ook: 'Kan je het organiseren? En wil je het organiseren?' Wij dachten: we zien wel. Maar je zegt wel ergens ja tegen."

"Je komt van een amateurclub. Daar zijn de lijntjes kort: je praat met de trainer, brengt zelf de jongens naar een wedstrijd. Maar dan kom je ineens in een enorme organisatie, een instituut. Dan wordt je kind met een touringcar naar wedstrijden gebracht, worden de lunches verzorgd. Als ouder moet je een stapje terugdoen. En dat is best lastig met een klein kind."

Helft team al afgevallen

Ook voor haar zoon zelf is het soms moeilijk. "Het is topsport. Het is hard", legt Ellen uit. "Er is een strenge selectie. De helft van het team is afgevallen en vervangen. Elk jaar is er twijfel: sta ik er goed voor?"

De hectiek van naar school gaan, de trainingen en de wedstrijden zijn stressvol. "Er wordt veel van hem gevraagd", zegt Ellen. "Hij wordt sneller volwassen. Maar hij heeft nog steeds plezier. Hij moet het leuk vinden, hij moet het zelf willen, dat is leidend."​

Kleine Messi

​Ellen schrijft in haar columns over haar 'kleine Messi', de naam van haar zoontje vermijdt ze bewust. "Ik wil niet dat het om hem gaat. Het gaat om een jongetje bij een topsportclub. Door geen echte naam te gebruiken, blijft het ook een jongetje."

Idiote ouders

En er zijn genoeg leuke dingen, zegt Ellen. "Het mooiste zijn de buitenlandse toernooien. Dan gaat een deel van het team naar het buitenland. Dan spelen ze tegen andere Europese topclubs. Ze gaan met het vliegtuig en verblijven in een hotel. Idiote ouders reizen erachteraan. Ik ook. Je hoort het drie weken van tevoren en dan moet je ineens alles regelen."

Ellen krijgt nog weleens kritiek van andere ouders, die vinden dat het voetbal te veel druk legt op haar zoontje. "Zeker in het begin. Ik kom zelf uit de theaterhoek. Dat soort mensen denken autonomer, voelen zich vrij. Dat staat haaks op de cultuur van een voetbalclub. Dat moet je niet willen, zeiden ze toen mijn zoontje naar Ajax ging."

Ander zoontje

Veel tijd en aandacht gaan naar het voetbal. Het hele gezinsleven is er op ingericht. Maar Ellen heeft nog een zoontje. "We moeten waakzaam zijn. Hij moet ook aan zijn trekken komen. Hij heeft niks met voetbal, hij is zes jaar en wil cupcakes bakken."

Door haar zoontje is Ellen zelf anders naar voetbal gaan kijken. "Ik keek heus weleens naar een EK of WK en ik ging weleens met een vriendje mee naar Ajax, maar ik ging niet voor mijn plezier voetbal kijken. Dat is nu wel anders. Ik lees ook alles in de sportsectie van de krant. Ik weet van alle transfers. Dat had ik nooit gedacht."

De columns van Ellen Dikker zijn onlangs gebundeld in het boek 'De kleine Messi'.

Topnieuws