Nederland

Eveline leeft in 'bonustijd': 'Ik heb gevloekt, waarom moet ik hier nog zijn?'

21 juni 2016 11:30 Aangepast: 21 juni 2016 12:08
Eveline trouwde in 2014 met haar grote liefde Erik. Beeld © Facebook / Eveline Koopmans

Eveline Koopmans (32) uit Eindhoven kreeg eind 2013 te horen dat ze nog maar een jaar te leven had. Ze besloot er een fantastisch jaar van te maken en werkte haar hele bucketlist af. Maar de dood bleef uit. Nu worstelt ze met die onverwachte reservetijd. "Ik heb gevloekt, waarom moet ik hier nog zijn?"

27 jaar was Eveline toen ze in 2011 de diagnose baarmoederhalskanker kreeg. Eind 2013 was ze uitbehandeld. Artsen vertelden haar dat ze nog hooguit een jaar te leven had. Eveline besloot de tijd die haar nog restte optimaal te benutten en liet al haar wensen in vervulling gaan. Ze vloog de hele wereld over, trouwde met haar grote liefde Erik, gaf een groot afscheidsfeest, nam een tatoeage en deed mee aan het BNN-programma Over mijn lijk. "Ik leefde van top naar top", zei ze in een interview met Psychologie Magazine. "Alles vanuit de gedachte: straks sterf ik een mooie dood en c'est tout."

Klaar om te sterven

Na die tijd vol hoogtepunten was Eveline naar eigen zeggen klaar om te sterven. Ze had zich een jaar voorbereid op de dood, haar crematie was al gepland. Maar de dood kwam niet. "Ik ben 'over de datum' en ik zal de Eveline 2.0 moeten leren accepteren. En dat is lastig. Verdomd lastig!", schrijft ze in haar blog.

Thumbnail

Eveline bezocht in één jaar 11 landen. (Foto: 'Over de datum')

"Het was goed zo, zoals het was. Een prachtig leven gehad, alles gedaan wat ik maar kon bedenken, nergens spijt van gehad, een intense spirituele ontwikkeling doorgemaakt, en bovenal: veel liefde gegeven en veel liefde mogen ontvangen." Ze noemt de omschakeling van het voorbereiden op de dood naar het voorbereiden op het leven 'onnoemelijk zwaar'.

Hoge prijs betaald

Voor het jaar vol piekmomenten betaalde ze een hoge prijs. "Ik had te hard geleefd, te veel gepiekt." Ze werd neerslachtig, kreeg paniekaanvallen en veel pijn. "Ik heb gevloekt, waarom moet ik hier nog zijn?", zegt ze in Psychologie Magazine. De wens om te sterven heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een nieuw gevoel van dankbaarheid en acceptatie. "Ik had niet willen missen wat ik heb meegemaakt en geleerd in die vijf jaar."

Ze wil niet dat mensen haar zien als een slachtoffer. "Als ik iets niet ben, is het dat", schrijft ze op Facebook. "Op de keper beschouwd zie ik mijzelf eerder als een geluksvogel pur sang, iemand die in haar leven, hoe kort dat misschien ook mag duren, haar grote liefde is tegengekomen, die mij ook nog eens op z'n handen draagt."

RTL Nieuws
`