Nederland

Militaire training hielp hockeyvrouwen aan goud: 'Naomi van As is echt een beest'

16 november 2017 18:15 Aangepast: 16 november 2017 19:55
Maartje Paumen en Naomi van As (R) met hun gouden medaille op de Spelen van 2012. Beeld © ANP

Al jaren staan de Nederlandse hockeyvrouwen aan de top. Niet alleen door talent en hard werken, maar ook dankzij een loodzware militaire training. "De basis voor de olympische titel is gelegd op een berg in Alicante", onthult tophockeyer Maartje Paumen.

Paumen is een waar hockey-icoon: ze won ontzettend veel. Op de Olympische Spelen werd het twee keer goud en één keer zilver. Nu doet ze - letterlijk - een boekje open over wat voorafging aan de successen.

'Geen idee wat er ging gebeuren'

In een biografie over haar carrière vertelt ze hoe Oranje in de aanloop naar de Olympische Spelen van Londen in 2012 een loodzware training moest ondergaan. Militairen drilden de vrouwen op een berg bij de Spaanse stad Alicante. En dat was tot op het laatste moment geheim gebleven, want hen was verteld dat ze naar Londen op teamuitje zouden gaan.

Op het vliegveld kregen de speelsters drie minuten om het thuisfront in te lichten dat ze drie dagen onbereikbaar zouden zijn. "Er was heel veel onduidelijk, we wisten totaal niet wat ons te wachten stond", vertelt Paumen aan RTL Nieuws. "Dat onwetende was niet fijn, maar heeft uiteindelijk de basis gelegd voor onze gouden plak in Londen."

Gedrild tot het uiterste

Na de landing in Alicante stapte het hockeyteam in een bus, die de bergen inreed. "Een onheilspellend gevoel drong zich op: dit gaat zwaar worden. Drie militairen in uniform stonden ons op te wachten", zo omschrijft ze in haar boek.

Vanaf dat moment ging alles volgens militaire discipline. "Je kreeg vijf minuten om je in uniform te hijsen. Als je niet op tijd was of je houding deugde niet, moest alles opnieuw. Het was drillen tot het uiterste."

Plassen in de bosjes

Er volgen drie dagen waarin de 25 internationals tot in het extreme worden uitgeput. "We moesten in vijf uur een berg oplopen, met vijf zakken met tien liter water." De omstandigheden waren primitief. "Je moest ergens in de bosjes je behoefte doen. De helft van die meiden was ongesteld. (...) In die omstandigheden was je snel de schaamte voorbij", schrijft ze. 

Bijna bovenaan moesten de atleten een test doen. Binnen twaalf minuten moesten ze naar de top rennen. De onderlinge afstand mocht niet groter zijn dan een meter. "We kwamen aan, helemaal kapot. En natuurlijk zaten we boven de 12 minuten, volgens die militairen. Fuck you man! Ik geloof er nog steeds niks van."

Dus moesten ze nóg een keer hetzelfde doen. "We zijn genaaid. De eerste keer waren we voor ons gevoel sneller. Toch was de ontlading intens, we hadden het gered."

Van 'prinsessenteam' naar vechtmachines

"Het was koud, we leefden op water en brood en hadden het fysiek heel zwaar, maar vooral de onwetendheid was heftig", vertelt Paumen over de training. "We wisten niet hoe lang we bepaalde oefeningen zouden gaan doen, en of de volgende oefening nog zwaarder zou zijn."

Toen de hockeyvrouwen op die berg in Alicante zaten, konden ze hun trainers wel schieten. Maar achteraf gezien begrijpt Paumen goed dat er voor deze methode gekozen is. "We werden lange tijd gezien als een soort prinsessenteam, misschien ook wel terecht. Onze trainer wilde vechtmachines van ons maken. En dat is gelukt."

Door het vuur

Paumen beschrijft hoe confronterend de training was. "Sommigen zaten heel diep. We zagen elkaar op een andere manier, broos en breekbaar. Je werd teruggeworpen op een dierlijk instinct. (...) Je ziet mensen totaal uitgeput, stinkend in hun pak, kruipend als een dier over de grond."

Door de extreme omstandigheden zijn de speelsters op elkaar aangewezen. "Je laat je minst sterke kanten zien en ziet ook dat anderen het zwaar hebben. Dat smeedt een band. Als je elkaar zo gezien hebt, ga je voor elkaar door het vuur", vertelt ze.

'Naomi was een beest'

Paumen zag haar teamgenoten van een heel andere kant. "Vooral van Naomi (van As, red.) was ik heel erg onder de indruk", vertelt ze. Paumen zag haar in de beginjaren als 'een prinses, een diva'.

"Maar tijdens het trainingskamp ging ze echt tekeer als een beest. Ze sloeg zich er doorheen en nam iedereen mee. Ze liep echt voorop. Ze was op een heel andere manier aanwezig, heel gaaf om te zien. Op dat moment zijn we heel goed naar elkaar toegegroeid. We hebben een band voor het leven opgebouwd. "

Miniatuurvoorbeeld

Maartje Paumen en Naomi van As op de tribune. (Foto: ANP)

Gouden plak

Dat de band zo sterk is geworden, bleek tijdens de halve finale van de Spelen in Londen. "Ik en Bami (Naomi van As, red.) keken elkaar diep in de ogen en één woord was genoeg." Oranje stond op dat moment met 2-1 achter tegen Nieuw-Zeeland. "In een kringetje hebben we 'Alicante' geroepen. Ik zei: 'Dit is minder zwaar dan tien keer die berg op. We gaan dit fixen'." 

Uiteindelijk wonnen de Nederlandse hockeyvrouwen goud. "Een droomscenario", zegt Paumen. "Achteraf gezien is die training daardoor één van de vetste trips die ik ooit gemaakt heb. Ik weet niet of we dat ook zo gevoeld hadden als we vierde waren geworden."

Miniatuurvoorbeeld

Goud was er op de Spelen van 2012 (Foto: ANP)

Trauma?

Maar dat het een heftige ervaring is geweest, blijkt wel als de technische staf in 2014 opnieuw plannen heeft om het hockeyteam te drillen. "Ineens stonden dezelfde mensen, die we nog kenden van de vorige training weer voor onze neus. We moesten ons diezelfde nacht weer melden."

De internationals kregen opnieuw militaire pakken aan en moesten opnieuw allerlei oefeningen doen. "Veel mensen werden emotioneel omdat het zoveel herinneringen opriep aan die eerdere training. Ik vind het te ver gaan om te zeggen dat er sprake was van een trauma, maar de gedachte aan die berg in Alicante was wel heftig. Er is veel gehuild."

'Eéns maar nooit weer'

Uiteindelijk besluiten ze gezamenlijk om de training niet opnieuw te doen. "Het was de eerste en enige keer in mijn carriére dat ik ergens nee tegen heb gezegd", vertelt Paumen. "Maar we hadden echt het gevoel dat het ons in dit stadium niet zou gaan helpen. Het was ééns maar nooit weer." 

Dat besluit kwam de hockeyvrouwen eerst op kritiek te staan van de technische staf en de militairen. "Maar uiteindelijk vonden ze ons besluit juist dapper. En omdat we er ook echt samen achter stonden, heeft het onze band op dit moment ook weer extra verstevigd."

Paumen kijkt achteraf met een goed gevoel terug op de training, waar ze ook lessen leerden waar ze buiten het veld iets aan heeft. "Je kunt altijd veel meer dan je denkt. En je hoeft niet altijd alles alleen op te lossen."

Miniatuurvoorbeeld

'Altijd tot het uiterste'

Voor bovenstaande tekst zijn passages gebruikt uit de biografie 'Paumen. Altijd tot het uiterste'. Haar openhartige verhaal is opgetekend door Robèrt Misset.

Het boek is vanaf nu verkrijgbaar.

Meer op rtlnieuws.nl:

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore