Nederland

Na negen jaar wisselde Truus alsnog van arts: 'Eentje die wel naar mij luisterde'

26 augustus 2017 20:10 Aangepast: 13 november 2017 16:47
Beeld © RTL Nieuws

Patiënten worden volgens de Patiëntenfederatie Nederland niet genoeg betrokken bij hun behandeling. Truus Cornelissen (73) kan hier over meepraten. "Mijn arts was zo'n hork. Ik heb negen jaar lang met pijn rondgelopen omdat hij vond dat er niets aan de hand was."

Alweer ruim tien jaar geleden bleek dat de knie van Truus versleten was en dat ze een prothese nodig had. "Dat werd 'gewoon' medegedeeld door mijn arts. Het was niet anders." Na de operatie was de pijn allesbehalve verdwenen. "Er zat altijd vocht in, mijn knie kraakte en het schuurde."

'Niets aan de hand, vond hij'

Tal van keren ging ze terug naar haar arts. "Dan zat ik weer uren te wachten voor die vijf minuten tijd die hij had voor mij." Er werden foto's gemaakt, maar de arts bleef bij zijn standpunt dat er niets aan de hand was. "Die klachten, dat gebeurde volgens hem gewoon wel eens. Ik moest meer oefenen." En daarmee was de kous af.

Truus werkte zelf jarenlang in de gezondheidszorg als verpleegster en de laatste jaren voor haar pensioen als directeur van een verzorg- en verpleeghuis. Ze is naar eigen zeggen 'ook niet op mijn mondje gevallen'. "Ik kreeg elke keer het idee dat ik gewoon als aansteller werd gezien."

Meer weten: Patiënt wil meer te zeggen hebben over behandeling

Op een gegeven moment was de grens van Truus bereikt. Ze stapte naar de huis arts, legde hem haar probleem voor en hij verwees haar naar een andere arts in een academisch ziekenhuis. "Die nam echt de tijd, besprak de foto's met mij en wat bleek: mijn prothese zat los. Vandaar de pijn. Er waren ook plastic splinters in mijn knie terecht gekomen."

Nieuwe arts bleek een verademing

De prothese moest er uit. "Hij zei: 'Ga eerst maar naar huis en praat er over' en hij gaf mee wat de risico's zouden zijn. Ik mocht altijd terugkomen met vragen." De nieuwe arts bleek een verademing. Haar oude arts heeft ze nog wel geïnformeerd. In gesprek met hem wilde ze niet. "Daar had ik geen enkele behoefte aan."    

Volgens Truus moet er veel meer aandacht komen voor het overleg met patiënten in de artsenopleidingen. "Al merk ik wel dat jongere artsen al heel anders communiceren dan oudere. Over die oudere generatie grap ik altijd dat mensen in Nederland in de jaren vijftig God van z'n sokkel haalde en de dokter er voor in de plaats zette. Alsof zij de enige zijn die mogen beslissen over leven of dood."

Onderzoek Patiëntenfederatie Nederland

Patiënten worden nog te weinig betrokken bij de medische behandeling die ze moeten ondergaan, zegt Patiëntenfederatie Nederland. De organisatie heeft een enquête gehouden onder de 8000 leden (vooral oudere mannen en vrouwen met veel ervaring in de zorg). Hieruit blijkt dat het grootste probleem is dat zorgverleners de patiënten geen opties geven in de behandeling, terwijl die er wel zijn. In 48 procent van de gevallen bleek dat er geen of slechts één mogelijkheid voorgelegd is door de zorgverlener. In 2013 was dat 63 procent. 38 procent vindt dat er meer tijd genomen moet worden voor een gesprek. 

Directeur Dianda Veldman van de Patiëntenfederatie constateert dat patiënten en zorgverleners nog een lange weg hebben te gaan. "Het gaat weliswaar iets beter dan drie jaar geleden, maar we zijn er nog niet." Huib Cense, chirurg en vice-voorzitter van de Federatie Medisch Specialisten zegt dat samen beslissen tussen arts en patiënt vanzelfsprekend moet zijn. Hij pleit voor het vaker inzetten van begrijpelijke en betrouwbare hulpmiddelen, zoals zogeheten consultkaarten: korte, begrijpelijk keuzehulpen die direct inzicht geven in de behandelopties bij een specifieke aandoening. "Deze consultkaarten ondersteunen patiënten en hun artsen bij het samen beslissen over een passende behandeling'', aldus de chirurg.

Meer op rtlnieuws.nl:

`