Magazine

Verslaafd aan plaatjes: waarom het zelden bij één tattoo blijft

27 juni 2018 12:42 Aangepast: 28 juni 2018 15:44

Nu de temperatuur stijgt - en daarmee het blootgehalte op straat ook - zie je de mooiste kunstwerken tevoorschijn komen. Sleeves, tribals, kindernamen en levenslessen blaken op de huidjes in de zon. Opvallend: bijna niemand heeft slechts één tatoeage. Henk Schiffmacher: "De naald in je huid zorgt voor dezelfde chemische reactie in je hoofd als heroïne of topsport."

Miniatuurvoorbeeld

“Het is de magie van de naald,” verklaart Monique van de Sande (45), die er inmiddels 30 heeft. En nog twee op de planning ook. “Zodra ik het geluid van die machine hoor, wil ik weer.” Het begon allemaal zo’n twintig jaar geleden, toen liet Monique haar eerste tattoo zetten. De namen van haar dochters met een dolfijntje dat uit het water sprong. Op haar bil. Vanaf dat moment ging ze los. “In het begin zocht ik nog heel bewust naar ontwerpen met een bijzondere betekenis. Op mijn familievoet, want zo noem ik hem, staan bijvoorbeeld de namen van mij  ouders en hun koosnaampjes voor mij geschreven. ‘Prul’ en ‘trut!!’ staat er nu, in hun handschrift. Dat is me zo dierbaar. Ze leven allebei gelukkig nog, dus heb ik dit aan ze kunnen vragen en nu kunnen zij er ook nog van genieten.”


Miniatuurvoorbeeld

Met het hele gezin


Inmiddels laat ze ook plaatjes zetten die ze gewoon mooi vindt. “Laatst zag ik bij een artiest een heel mooi uiltje, en die wil ik dan perse hebben. Ook al heb ik al een uiltje.” Haar man vindt het inmiddels wel genoeg geweest, maar daar wil Monique niks van weten. “Ik ga gewoon een shop binnen en dan ziet ‘ie het wel weer als ik thuis kom. Het is mijn lijf, dus ik doe wat ik wil.” Niet dat haar man anti is hoor, in tegendeel. Hij heeft er ook een paar, en hun dochters van 22 en 26 ook. Laatst lieten ze hun eerste koppeltattoo zetten: een leeuw en een leeuwin op hun kuit. En met z’n vieren delen ze de pootafdrukjes van hun overleden hond en kat. “Ik wil nu nog heel graag de geboortedagen van mijn meiden, en dan bij elkaar opgeteld, genoteerd in Romeinse cijfers. Dat is nog even zoeken naar een goed plekje, want hij wordt iets langer dan gedacht. Maar ik wil ‘m sowieso, want hij hoort gewoon nog bij mij.”

Miniatuurvoorbeeld

In haar werk op het tankstation krijgt ze regelmatig opmerkingen over haar tatoeages, meestal wel positief. Een keer had ze wel het gevoel dat een toekomstig werkgever er een punt van maakte. “Ik solliciteerde als koerier voor een apotheek en daar werd iets gemompeld over uiterlijk en protocol, maar daar heb ik meteen korte metten mee gemaakt. Als mijn tattoos een probleem zijn, dan ben ik weg. Uiteindelijk bleef ik over tot de laatste vijf. In mijn werk nu krijg ik juist veel complimenten, en heb ik de leukste gesprekken met mensen. Ik ben er trots op!”

Tattooïtis
Zelfverklaard hoofdschuldige van de tattooïtis Henk Schiffmacher heeft een duidelijke visie op het sociale aspect van tatoeages. Volgens hem heeft elk plaatje een betekenis. Al zet je er 150. “Een tattoo communiceert, of je nou wilt of niet. Een afbeelding of een tekst, dat zegt iets over je. En het feit dat je die boodschap draagt op je huid in plaats van op een t-shirt ook.”

En hoe komt het dan dat het er bijna altijd meer worden als je eenmaal die drempel over bent? Dat komt volgens de bekendste tatoeëerder van ons land vooral door de endorfines die vrijkomen bij het zetten van een plaatje. “De naald in je huid zorgt voor dezelfde chemische reactie in je hoofd als heroïne of topsport. Dat heeft ook te maken met het feit dat een eerste tattoo vaak wordt aangebracht op een moment van verandering in stabiliteit. Bijvoorbeeld bij rouw, of liefdesverdriet. Of juist liefdesvreugde, puberteit of midlife crisis. Of je ziet dat mensen met het plaatsen van een tattoo de geestelijke pijn even willen vervangen door lichamelijke pijn. Het zetten van je eerste tatoeage is een avontuur. Wij noemen ze altijd maagden. Wat mij betreft moet je ontmaagding plaatsvinden in een echte shop, niet zo’n klinische, maar eentje met karakter. En als het even kan wordt ‘ie gezet door een echte zeebonk. Dan heb je letterlijk een herinnering voor het leven.”

Miniatuurvoorbeeld

Miniatuurvoorbeeld

“Is dit echt wat ik wil in mijn leven?”
Voor de 35-jarige Carolien Swiers was het ook zo’n heftige gebeurtenis die haar voor het eerst een tattooshop liet binnenstappen. Het was geen zeebonk, maar een fijne vrouw die het Pink Ribbon logo omringd door sterren in haar nek zette, de ervaring was hetzelfde. “Ik ben door een zware tijd gegaan en wilde die periode bewust achter me laten. Tijdens mijn tweede zwangerschap bleek ik borstkanker te hebben, dat was een heel spannende tijd. Gelukkig is alles goed gekomen. Dat moment betekende wel een keerpunt in mijn leven. Ik werkte toen in een speelgoedwinkel en dacht: is dit echt wat ik wil in mijn leven? Uiteindelijk ben ik een opleiding verpleegkunde gaan volgen en nu werk ik met veel plezier in de thuiszorg. Daar ben ik een opvallende verschijning met mijn zes losse tatoeages en de sleeve op mijn arm. Mensen reageren er meestal leuk op, en vragen naar de verhalen erachter. En als ze vragen hoe dat dan moet als ik later oud ben, roep ik altijd dat tegen die tijd de helft van het bejaardenhuis getatoeëerd is. We zijn allang geen uitzondering meer.”


Miniatuurvoorbeeld

De sleeve op haar arm is een meer-maanden-plan. Om de zoveel tijd wordt ‘ie weer wat verder ingekleurd en aangevuld. En dat is handig, want je tikt al gauw drie uur per sessie aan a 100 euro per uur. Tussentijds sparen is dus geen overbodige luxe. “Ik heb nu een mooie tekst en een Boeddha met bloemen, maar ik weet nog niet precies wat ik er verder bij wil. Dat overleg ik ook met mijn artiest, Kara. Soms laat ik het helemaal over aan haar, al beslissen we uiteindelijk samen. Ze stelt me ook altijd op mijn gemak. Het zetten doet eigenlijk helemaal geen pijn, al voelt je bovenarm wel anders dan je nek. Laatst heb ik een snorretje en de letters SST op mijn vingers laten zetten, voor de grap. Nu mijn kinderen kunnen lezen hoef ik alleen maar mijn vinger naar mijn mond te brengen, dan weten ze genoeg! Ach, tattoo’s op je vingers slijten ook sneller he. Ik denk dat deze een jaar of vijf blijven zitten. Ik laat die sleeve nog afmaken en dan is het denk ik wel klaar.” 


Miniatuurvoorbeeld

Alles voor mama


Voor Wilhelmina de Haan is het nooit klaar. Op haar 15e liet ze haar eerste tattoo zetten (een Chinees teken, als ode aan haar moeder) en nu, zo’n 13 jaar later zijn ze al niet meer te tellen. Thuis ligt een notitieboekje waarin ze alle ideeën en haar favoriete artiesten bewaart. Voor ieder ontwerp kiest ze de artiest die er het beste bij past, want, zo zegt ze: je bestelt toch ook geen pizza bij een sushibar? Inmiddels heeft ze voor duizenden euro’s aan inkt op haar lichaam, maar spijt heeft ze nooit gehad. Van het geld niet en van de plaatjes niet. Hoewel, een keer werd ze ’s ochtends wakker en zag toen dat het ‘taking care of business’ logo van Elvis wel erg lelijk gezet was. Die heeft ze dus laten coveren, met ‘ Pug life’, een ode aan haar mopshond. De herkansing voor het Elvislogo staat wel nog steeds op haar lijstje.

Miniatuurvoorbeeld

Over twee weken staat de volgende sessie op het programma. “Het wordt een babyportret van mijn moeder. In totaal de derde tatoeage voor mijn moeder, ze is mijn allerbeste maatje. Ik heb ook een portret van mijn opa op mijn linker onderarm. Hij heeft ‘m nog net kunnen zien voor zijn dood en had tranen in zijn ogen.” Haar moeder zegt inmiddels bij elke tatoeage dat dit dan echt de laatste is, al vindt ze het ook heel mooi. Wilhelmina zelf ziet vooral het lege canvas op haar lijf. “Hoe meer inkt ik heb, hoe meer de lege plekken opvallen. Weet je, ik word er gewoon heel blij van. Ook al ben ik nog elke keer nerveus. Toch weer dat bewustzijn dat er iets permanents op mijn lichaam komt. Een uur van te voren gaat mijn hartslag omhoog en begin ik te giechelen als een puber. Maar zodra ik in de stoel lig, is het over. Soms ga ik wel twee keer per maand, maar dit jaar ben ik pas drie keer geweest.”    

Door Hanneke Mijnster

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`