Briefgeheim

‘Je hoeft mij niet de ideale schoondochter te vinden, maar gun je zoon zijn geluk’

04 oktober 2019 09:55 Aangepast: 04 oktober 2019 11:55
Beeld © Getty Images

In deze wekelijkse rubriek schrijven lezers een brief aan iemand die een belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, positief of negatief. Dit keer Julia (20). Ze schrijft een brief aan haar schoonmoeder, door wie ze zich niet geaccepteerd voelt.

Ha Ella,

Jij en ik hebben eigenlijk nooit door één deur gekund. De eerste maanden dat Stijn en ik een relatie hadden, was ik nog niet welkom in jullie huis. Daar kon ik nog wel begrip voor opbrengen, misschien wilde je gewoon eerst eens aankijken hoe serieus onze relatie was voordat je erin zou investeren. Maar toen ik jou en je man na twee maanden voor het eerst ontmoette, voelde ik gelijk dat je mij niet mocht. Ik kijk door mensen heen, ik zie gelijk wat ze van me vinden. Ik zag direct dat jouw man zo iemand is die thuis niets te vertellen heeft en dat jij niet van plan was mij een eerlijke kans te geven. Je straalde uit: rot op uit mijn huis, ik moet je niet.

Inmiddels zijn Stijn en ik tweeënhalf jaar samen en weet je dat hij gelukkig met me is. Nooit heeft het tussen jou en mij geboterd. De belangrijkste reden is denk ik dat ik – in tegenstelling tot jullie – niet gelovig ben. Jullie zoon ook niet, maar ik ben kennelijk niet het meisje dat jullie voor hem in gedachten hadden. En je laat geen gelegenheid onbenut om me dat duidelijk te maken.

'Door jouw gedrag heb ik op het punt gestaan te stoppen met de relatie met je zoon'

Ik ben niet gewend dat schoonouders mij niet mogen. In het begin dacht ik dat het aan mij lag, dat ik mezelf moest verbeteren. Maar ik kwam er al gauw achter dat ik het nooit goed was, wat ik ook deed. Door jouw gedrag heb ik zelfs op het punt gestaan te stoppen met de relatie. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want Stijn en ik zijn al naar de toekomst aan het kijken. Maar ik vind het moeilijk om me niets van jou aan te trekken. Ik blijf erover piekeren. Jouw houding roept sterke gevoelens bij me op. Ik fantaseer weleens over wraak, al weet ik dat ik me dan tot jouw niveau zou verlagen en dat dat nooit goed is. Ik zou je gewoon eens willen laten voelen wat ik voel.

Stijn heeft het weleens aangekaart bij jou, maar dat heeft geen enkele zin. Jullie wil is wet, hij heeft alles maar te slikken. Hij woont nog thuis en kan geen kant op. Als hij zijn mond opentrekt, zetten jullie hem op straat. Dat is al meer dan eens gebeurd. Ook ik heb het eens geprobeerd ter sprake te brengen. Ik heb gevraagd: wat maakt jullie nou zo negatief naar mij? Jij keek me vies aan. Tegen je man zei ik: "U laat het gewoon gebeuren, u heeft hier niets te zeggen."

Eén keer escaleerde het. De sfeer bij jullie thuis was zo gespannen, dat ik uitriep dat ik geneigd was de hele boel overhoop te gooien, omdat jullie me op de zenuwen werkten. "Ik moet altijd pootjes geven, maar ik krijg er geen koekjes voor terug", zei ik. Jullie staarden me alleen maar met grote ogen aan.

Inmiddels kom ik sinds een halfjaar niet meer bij jullie thuis. Uit zelfbescherming, en ook omdat het beter is voor Stijn. Het enige wat jij doet is schijnheilig naar me glimlachen. Maar ik weet hoe je over me denkt. Van het nichtje van Stijn - die mij wel helemaal geweldig vindt - hoorde ik dat je mij op Oudejaarsavond achter mijn rug om voor duivelskind had uitgemaakt. Dat zit me nog het meest dwars: dat je nooit in mijn gezicht durft te zeggen hoe je over me denkt. Ik hoor het altijd van anderen. Waarom moet je zo achterbaks doen? Wees gewoon direct, vertel me wat je van me vindt. Ik geef je echt niet gelijk een klap, dat doe ik alleen als ik daar een goede reden voor heb.

In het bijzijn van anderen doe je wél leuk tegen me. Dan lach je naar me, praat je met me. Waarom kan je dat niet als ik bij je op de bank zit? Kennelijk mogen anderen niet weten hoe je tegen je schoondochter doet.

'Dat je mij niet ziet zitten, oké. Maar gun je zoon zijn geluk'

Ik wil zo graag weten waarom je zo doet, waarom je mij geen eerlijke kans geeft. Ik begrijp het gewoon niet, ik heb je nooit iets misdaan. Als ik nou binnenkwam met pentagrammen en hakenkruizen, oké, maar ik loop bij wijze van spreken in een Pikachu-T-shirt. Wat is daar mis mee?

Als je dit leest, hoop ik dat je op z’n minst contact met me opneemt. Het contact is al zo vaak vanuit mij gekomen. Ik hoop dat het je wakker schudt, dat je inziet wat je anderen aandoet met je gedrag. Wat je doet klopt niet. Dat je mij niet ziet zitten als schoondochter en mij niet mag, oké, maar accepteer het feit dat je zoon gelukkig met mij is en probeer je erbij neer te leggen.

Groet, Julia

Briefgeheim is een nieuwe wekelijkse rubriek van RTL Nieuws Weekend. Hier schrijven lezers (anoniem) een open brief aan iemand die van grote betekenis is geweest in hun leven, positief of negatief. Wil je ook samen met een van onze redacteuren een brief schrijven? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl

 

*De namen Julia, Ella en Stijn zijn op verzoek van de briefschrijfster gefingeerd. Hun echte namen zijn bekend op de redactie.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`