Briefgeheim

'Mam, ik sta voor jou klaar zoals je ook voor mij klaarstond'

19 september 2019 22:22 Aangepast: 20 september 2019 11:34
Beeld © iStock

In deze rubriek schrijven lezers een brief aan iemand die een belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, positief of negatief. Dit keer Andries (24). Hij schrijft een brief aan zijn moeder, om zijn bewondering voor haar uit te spreken.

Lieve mam,

Wat hebben wij een moeilijke periode gehad. En nog steeds is het zwaar. Ik weet nog als de dag van gisteren waar het misging. Op mijn 10de verjaardag hoorde ik jou en papa ruziemaken. Geen lullig meningsverschil, maar serieuze bonje. Vanaf mijn kamer hoorde ik jou 'homo' schreeuwen. Ik kon het toen nog niet plaatsen, pas een paar jaar later werd duidelijk wat je daarmee bedoelde.

Het was na die week dat papa in het ziekenhuis had gelegen omdat zijn pacemaker was afgegaan en hij hard ten val was gekomen. Hij werd ontslagen uit het ziekenhuis, maar kwam niet naar huis. Van de ene op de andere dag was hij verdwenen. Jij moest het me uitleggen. 'Papa houdt niet van vrouwen, maar van mannen', zei je. Papa had gezegd dat het zijn dood zou worden als hij bij ons zou blijven wonen, hoorde ik later.

Mam, ik heb zoveel respect voor hoe je dat hebt opgepakt. Pap deed altijd alle financiën en toen ineens niet meer. Je kwam erachter dat er torenhoge schulden waren en jij moest ze wegwerken. Je draaide weken van vijftig, zestig uur in de zorg, werkte jarenlang nachtdiensten om ons te onderhouden en onze financiën weer op de rit te krijgen. Je werkte zo hard dat je rug het begaf. Je had zoveel pijn dat de huisarts je oxycodon voorschreef, een zware pijnstiller. Had hij dat maar nooit gedaan.

'Vlak voordat je de kliniek binnenging, betrapte ik je erop dat je snel alle pillen die je nog had inslikte'

Je ontwikkelde een serieuze verslaving aan oxycodon. Je raakte volledig in de stress als je pillen bijna op waren en legde stiekem een voorraadje aan. Verder deed je niets anders dan op de bank liggen, je was depressief als ik weet niet wat. Je zorgde slecht voor jezelf, was een schim van de vrouw die je geweest was. Ik was ervan overtuigd dat ik je vroeg of laat dood zou vinden.

Met alle kinderen besloten we dat het zo niet langer kon en planden een interventie. We regelden een plek voor je in een afkickkliniek en stelden je een ultimatum: als je de kliniek niet in zou gaan, zouden wij onze handen van je aftrekken. Je liet je meevoeren. Pas bij die kliniek drong goed tot me door hoe verslaafd je echt was. Toen je nog even snel buiten ging roken en ik je kwam halen, betrapte ik je erop dat je snel alle pillen die je nog had inslikte. Daar schrok ik echt van.

Je hebt meer dan een jaar in die kliniek gezeten. Ik zag dat het je goed deed om weer onder de mensen te zijn, je had zo lang geen sociaal contact gehad buiten ons. Je bent afgekickt van de oxycodon en overgestapt op methadon, waar je nu nog steeds aan zit. Toen je weer thuis kwam, liep het tussen ons niet heel denderend. In de tijd dat je weg was geweest, had ik samen met mijn vriendin het hele huishouden gerund. Ik vond het heel lastig om jou opeens weer om me heen te hebben, omdat je nog steeds zo depressief was. Het zoog me leeg. Uit zelfbescherming ben ik uit huis gegaan. Dat heeft de band tussen jou en mij ook goed gedaan.

'De steken die je hebt laten vallen, neem ik je niet kwalijk. Ik ben je dankbaar voor alles wat je me wel hebt gegeven'

Op jouw manier heb je me zo goed mogelijk proberen op te voeden. Dat was niet altijd de goede manier – ik heb bijvoorbeeld jarenlang geen tandarts gezien, een zwemdiploma heb ik niet – maar ik weet dat je het zelf vreselijk zwaar had. De steken die je hebt laten vallen, neem ik je niet kwalijk. Ik ben je dankbaar voor alles wat je me wel hebt gegeven. Je bent er altijd voor me geweest. Toen ik vroeger gepest werd, ging jij op hoge poten naar school om ervoor te zorgen dat de leraar in gesprek ging met de pesters.

Wat ik je wil zeggen is: ik heb ongelooflijk veel respect voor je. Jouw hele leven viel onder je weg, maar je hebt je uiterste best gedaan om er het beste van te maken. En dat is nog elke dag een worsteling, je rugklachten zijn zo erg dat je haast niets kunt doen.

Lieve mam, ik wil dat je weet dat ik er voor je ben. Dat ik voor jou klaarsta zoals jij vroeger voor mij klaarstond. Ik zal voor je zorgen zoals je voor mij hebt gezorgd.

Andries

Briefgeheim is een wekelijkse rubriek van RTL Nieuws Weekend. Hier schrijven lezers (anoniem) een open brief aan iemand die van grote betekenis is geweest in hun leven, positief of negatief. Wil je ook samen met een van onze redacteuren een brief schrijven? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl.

*De naam Andries is op verzoek van de briefschrijver gefingeerd. Zijn echte naam is bekend op de redactie.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`