Briefgeheim

'Het meisje dat mij meedogenloos pestte, is nu jouw vriendin'

13 september 2019 08:47 Aangepast: 17 september 2019 14:37
Beeld © iStock

In deze wekelijkse rubriek schrijven lezers een brief aan iemand die een belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, positief of negatief. Dit keer Lies (21). Ze schrijft een brief aan haar broer, met wie ze sinds 2,5 jaar bijna geen contact meer heeft.

Ha Pim,

Ik schrijf je deze brief omdat ik je mis. De laatste tweeënhalf jaar hebben we nauwelijks tegen elkaar gepraat, terwijl we nog samen onder één dak woonden bij pap en mam. Gevoelens uiten vinden we allemaal lastig, dus dan is helemaal niets zeggen de makkelijkste weg.

Maar makkelijk is het niet geweest de afgelopen jaren. Vanaf het moment dat jij thuiskwam met 'leuk nieuws', zoals je het zelf noemde, was mijn thuis mijn thuis niet meer. Je vertelde doodleuk dat je een relatie had met Vera, het meisje dat mij jarenlang vreselijk heeft gepest. Je wist dat, maar kennelijk was dat geen afknapper voor je.

Vera en ik zaten op dezelfde vereniging, waar ze me buitensloot. Ze stuurde me notulen expres niet door, waardoor ik niet wist dat ik voor bepaalde taken was ingedeeld. Vervolgens werd ze woest als ik die taken niet had uitgevoerd en maakte ze me zwart. De hele groep geloofde haar, waardoor ik werd uitgestoten.

Een jaar later ging ze naar een andere club en dacht ik van haar af te zijn, maar toen kwam ik bij haar in de klas en begon het hele riedeltje weer opnieuw. En ook na het eindexamen stopte ze niet, want ook toen bleef ze leugens en onzinverhalen over mij verspreiden. Dat heeft me heel erg geraakt. Mijn zelfvertrouwen heeft door haar een flinke deuk opgelopen. Iedereen denkt onterecht slechte dingen over me, door haar. Ik heb het gevoel dat ik constant moet bewijzen dat ik niet zo ben zoals zij doet voorkomen.

'We wisten het allebei: als je haar niet zou opgeven, zou dat je band met mij kosten. Dat nam je voor lief'

De eerste dagen nadat je het 'leuke nieuws' had verteld, heb ik sowieso niet tegen je gepraat, zo boos was ik op je. Ik kon alleen maar depressief op de bank liggen, alles was te veel. Een week later hebben we voor het eerst een gesprek gehad over jou en haar – ons eerste en laatste gesprek daarover in tweeënhalf jaar tijd. In dat gesprek bleek dat je niet wist wat ze precies had gedaan en hoelang dat al speelde. Je dacht dat het veel minder erg was. Maar toch haalde je je schouders erover op. Jij vond haar nu eenmaal leuk, zei je, en ik had het maar te accepteren. Maar dat kan ik niet zomaar Pim, er is te veel gebeurd. We wisten meteen: het was zij of ik. Als je haar niet zou opgeven, zou dat je band met mij kosten. Dat nam je voor lief. Hoe kun je iemand in mijn leven halen die me zo heeft gekwetst?

Zij beticht me er nog steeds van dat ik het allemaal verzin. Het is allemaal mijn schuld en ik stel me aan. Jij gelooft haar, en de rest van de familie ook. Jullie vinden mij allemaal koppig en eigenwijs. De sfeer thuis is er niet beter op geworden. Het huwelijk van papa en mama heeft er ook onder te lijden. Zij zitten aan de ene kant met een kind dat gelukkig is met iemand, en aan de andere kant met een kind dat er volledig van ondersteboven is. Het zorgt voor veel spanningen in huis. Ik heb papa nog nooit zo vaak boos gezien als in het afgelopen jaar. Voor hen is het ook heel moeilijk dat we elkaar negeren. En dan heb ik het nog niet eens over ons jongere broertje, die zich alles vreselijk aantrekt en niet weet of hij loyaal moet zijn aan jou of aan mij.

'Je komt niet naar mijn housewarming en feliciteert me niet eens meer op mijn verjaardag'

Het eerste jaar van jullie relatie is Vera niet bij ons over de vloer geweest. Als haar naam werd genoemd, barstte ik al in huilen uit. Uiteindelijk vonden papa en mama dat ik me eroverheen moest zetten. Die eerste keer dat ze binnenkwam, zei ze niet eens hallo tegen me. We negeerden elkaar volledig. Dat werd niet beter. Als we 'gezellig' met z'n allen aan het eten waren, zeiden we allebei geen woord, waardoor het gesprek ook tussen de anderen doodliep. Dan zaten we stilletjes ons eten weg te werken. Later ging ik bij een vriendin eten als ik wist dat Vera kwam. Ze heeft ook nooit een poging gedaan een gesprek met me aan te knopen. Als ze wist dat ik er was, bleef ze buiten op je wachten. Inmiddels ben ik het huis uit en word ik er in ieder geval niet meer dagelijks mee geconfronteerd.

Ik hoop voor jou dat je heel gelukkig bent met haar, maar zoals je zult begrijpen, heb ik haar het liefst uit beeld. Het is zo zonde dat we onze band hierdoor zo hebben laten ondersneeuwen. Echt close zijn jij en ik nooit geweest, maar dit is wel het andere uiterste. Je komt niet naar mijn housewarming en feliciteert me niet eens meer op mijn verjaardag. Je hoeft echt niet alles met elkaar te delen, maar iemand feliciteren, is toch wel het minste. Ik hoop dat je dit leest en dat je misschien ook eens naar mijn kant van het verhaal wilt kijken. Zij en ik zullen nooit vriendinnen worden, maar ik zou het fijn vinden als jij en ik weer eens een goed gesprek kunnen voeren samen. Al is het alleen maar om te horen hoe het met je is, hoe het op school gaat en wat je bezighoudt.

Liefs, Lies

Briefgeheim is een wekelijkse rubriek van RTL Nieuws Weekend. Hier schrijven lezers (anoniem) een open brief aan iemand die van grote betekenis is geweest in hun leven, positief of negatief. Wil je ook samen met een van onze redacteuren een brief schrijven? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl.

*De namen Lies, Pim en Vera zijn op verzoek van de briefschrijfster gefingeerd. Hun echte namen zijn bekend op de redactie.  

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook

'Met je mishandelingen en vernederingen verwoestte je mijn leven'

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`