Briefgeheim

'Met je mishandelingen en vernederingen verwoestte je mijn leven'

06 september 2019 09:09 Aangepast: 18 oktober 2019 10:50
Beeld © iStock

In deze wekelijkse rubriek schrijven lezers een brief aan iemand die een belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, positief of negatief. Dit keer Michelle (19). Ze schrijft een brief aan haar ex-vriend, die haar mishandelde en vernederde.

Mo,

Wat jij met me hebt gedaan, is niet goed te praten. Ik was gek op je, maar je hebt me zo vreselijk veel pijn gedaan. Jij bent zo'n man die vrouwen slaat, het laagste van het laagste.

De eerste twee maanden was er geen vuiltje aan de lucht. We hadden het leuk samen, ik was verliefd. Maar in de derde maand van onze relatie liet je je ware aard zien. Toen ik werd gebeld door een jongen, ging je compleet door het lint. Je greep me bij mijn keel, legde je hand over mijn mond om me de adem te benemen en drukte je duimen hard op mijn oogleden.

Die eerste keer dacht ik nog: wat gebeurt mij nou? Ik gaf je een grote mond en kwam voor mezelf op. Dat leerde ik snel af, want het maakte je alleen maar bozer. Vanaf dat moment gebeurde het vaker. Een week later was het weer raak, en al snel kreeg ik bijna dagelijks klappen. Je had er vaak niet eens een aanleiding voor nodig, het minste of geringste kon jou triggeren. En inmiddels wist ik dat ik het maar beter kon laten gebeuren, des te sneller zou het weer voorbij zijn.

'Je mishandelde me voor de ogen van je eigen moeder. Ze smeekte je te stoppen mij pijn te doen'

Als ik je ervan kon overtuigen dat ik van je hield, dan werd je weer rustig. Dan droeg je me op 'mijn liefde te delen', wat erop neerkwam dat ik je moest pijpen. Dat deed ik altijd maar, om je blij te maken. Dan was je weer die lieve jongen en geloofde ik weer even dat het vast de laatste keer was geweest. Tot het een dag of wat later weer gebeurde.

Je deed het zelfs voor de ogen van je eigen moeder, terwijl ze je smeekte om te stoppen mij pijn te doen. Je dreigde mij in het Nederlands – wat zij niet verstaat – te zullen vermoorden als ik niet snel met je mee naar boven zou komen. Je behandelde me als een voetveeg, noemde me 'hond'. Als ik weer eens bij je weg wilde gaan, gooide je mijn scootersleutel weg en zei je: 'Ga maar pakken, hond.' Om jou maar niet boos te maken, ging ik me steeds voorzichtiger gedragen. Ik ging met niemand meer om, mocht zelfs mijn eigen zus niet meer zien van je. Het enige wat ik deed was werken, en dan weer teruggaan naar jou, terwijl je me steeds kleiner maakte.

Eén keer liep het echt vreselijk uit de hand. Je beweerde dat je mijn ex had gesproken en dat hij had gezegd dat we tijdens onze relatie nog seks met elkaar hadden gehad. Hoewel ik dat natuurlijk ontkende – later bleek dat je hem niet eens gesproken had – gooide je me tegen de muur en sloeg en schopte je me zo hard dat mijn borstbeen ervan kneusde. De huisarts was gealarmeerd door de zwarte plek die er ontstond. Ze schakelde Veilig Thuis in.

'Ik moet in traumatherapie, terwijl jij vrolijk op zoek kan naar je volgende slachtoffer'

Zij belden om te checken hoe het ging, maar dan droeg jij me op om mooi weer te spelen. Het heeft nog een maand of vier geduurd voordat ik echt de moed kon opbrengen om bij je weg te gaan. Ik wist wel dat ik beter verdiende, maar ik hield ook van je. Ik miste je als we geen contact hadden en keerde steeds naar je terug.

Mijn eigen moeder wist ook van jouw gedrag en dwong me bij je weg te gaan, anders moest ik het huis uit. Ze wilde niet dat haar dochter werd geslagen onder haar dak. En ze had natuurlijk gelijk. Lang bleef ik voor jou kiezen, maar toen je een maand geleden plotseling in mijn huis stond en me overmeesterde, besefte ik dat het zo niet langer kon. Dat was het moment dat ik je definitief de deur wees.

Je hebt mijn leven verziekt, Mo. Mijn eigenwaarde is tot een nulpunt gedaald door jouw vernederende woorden. Ik ben nu nog bang, overal waar ik ga. Op mijn werk kan ik me niet concentreren. Ik loop bij een psycholoog en een psychiater, die me deze week de diagnose PTSS gaven. Ik zal traumatherapie nodig hebben om dit alles te verwerken, terwijl jij rustig door kan met je leven en vrolijk op zoek kan naar je volgende slachtoffer.

'Je begint met lieve woorden, maar als ik niet reageer, verandert je toon'

Ondertussen zoek je nog dagelijks contact met me. Toen ik je op Whatsapp blokkeerde, probeerde je het via Facebook, telefonisch of via vriendinnen van me. Je begint met lieve woorden, zegt dat je me terug wilt, maar als ik niet reageer, verandert je toon. Dan ben ik 'een negersletje dat zich maar moet laten misbruiken door negers', een 'goedkope hoer'. Ik weet van wie het komt, maar het raakt me nog wel. Toch voel ik me al zoveel sterker nu ik de moed heb verzameld om bij jou weg te gaan, Mo. Ik ben op de goede weg. Een weg waar jij waarschijnlijk nooit zult komen.

Michelle

Briefgeheim is een wekelijkse rubriek van RTL Nieuws Weekend. Hier schrijven lezers (anoniem) een open brief aan iemand die van grote betekenis is geweest in hun leven, positief of negatief. Wil je ook samen met een van onze redacteuren een brief schrijven? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl.

*De namen Mo en Michelle zijn op verzoek van de briefschrijfster gefingeerd. De echte namen zijn bekend op de redactie.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`