Briefgeheim

'Wat als iemand jouw tienerdochters aandoet, wat jij mij aandeed?'

16 augustus 2019 08:13 Aangepast: 16 augustus 2019 12:39
Beeld © GettyImages

In deze wekelijkse rubriek schrijven lezers een brief aan iemand die een belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, positief of negatief. Dit keer Emilie* (46). Ze schrijft een brief aan de jongen die haar haar eerste zoen gaf, haar vervolgens misbruikte - en daarbij mogelijk een medicijn gebruikte om haar te verdoven.

Gerrit*,

Dertig jaar geleden leerde ik je kennen. Ik was 15, jij 19. Op school was ik vaak het mikpunt van pesterijen. Niet eens zozeer door mijn lichte lichamelijke handicap, maar meer omdat ik zelf het gevoel had dat ik minder was. Ik zonderde me af, waardoor ik werd gezien als een makkelijk doelwit. Dat maakte me nog onzekerder. Jij was wél aardig tegen me. Je zag me staan en maakte me aan het lachen. Je was actief lid van de hervormde/gereformeerde kerk, des te meer reden om je te vertrouwen.

Ik had mijn beperkingen, jij had suikerziekte. Ik wist toen nog niet zo goed wat dat was, behalve dat je regelmatig moest prikken en dat je beter geen bier kon drinken. Dat jij me leuk vond, maakte me blij. Van jou kreeg ik mijn eerste zoen. Zo spannend vond ik dat. Elke dag keek ik uit naar het weekend, waarin ik jou weer zou zien. Mijn moeder had haar bedenkingen bij je, ze waarschuwde me voor je. Ik begreep haar wantrouwen niet en zei dat ze me niets gunde. Achteraf bleek ze natuurlijk gelijk te hebben. Ze had al verhalen gehoord over jou met een ander, verstandelijk beperkt meisje van de kerk.

'Ineens voelde ik een prik tussen mijn benen, alsof ik werd gestoken door een wesp. Daarna werd het zwart voor mijn ogen'

Op een warme zomeravond, we gingen toen zo'n drie maanden met elkaar, waren we bij de jeugdsoos onder de kerk. Jij wilde naar buiten om een luchtje te scheppen. Ik liep met je mee naar boven. Achter de kerk was een grasveldje en jij wilde daar met mij zitten. Het was er donker, het was uit het zicht. Ik had er geen fijn gevoel bij, maar durfde geen nee te zeggen, bang om je teleur te stellen. Jij begon me te zoenen. Al snel liet je blijken dat je meer wilde, maar ik duwde je hand steeds terug van mijn intieme plekken. Ineens voelde ik een prik tussen mijn benen. Alsof ik werd gestoken door een wesp.

Daarna werd het zwart voor mijn ogen. Toen ik wakker werd, was mijn broek open en mijn buik zeiknat. Het leek alsof je over me heen had geplast. Ik voelde me vies. In een waas zag ik hoe jij je broek dichtritste en van me afstapte. Hoe ik ben thuisgekomen, weet ik niet eens meer. Wat ik nog wel weet, is dat ik maandag na school een boze moeder trof die was gebeld door de vrouw die bij de soos achter de bar stond. Die vrouw die ook bij jou in de kerk kwam. Zij had ons seks zien hebben. Ontkennen had geen zin. Ik durfde mijn moeder ook niet te vertellen dat je me gedwongen had. Ik schaamde me tegenover mijn ouders, wist niet meer hoe ik het goed moest doen.

'Je zat vooraan in de kerk schijnheilig te wezen, terwijl je dingen deed waar geen god je voor zou vergeven'

Ik was woest. Nog het meest op mezelf, want hierna hoorde ik niets meer van je. Geen sorry, niks. Je had al snel een ander slachtoffer. Ik voelde me vies en in de steek gelaten. Ik kreeg zo'n vreselijke hekel aan mezelf.

Een jaar of tien geleden heb ik het alsnog verteld aan mij moeder. Ze zei dat ze het altijd al had gedacht. Dat deed wel even zeer. Ik weet niets meer van wat je die avond met me hebt gedaan, maar ik vermoed dat jij je insuline gebruikte als verdovingsmiddel. Die nattigheid op mijn buik moet sperma zijn geweest. Je hebt me die avond gewoon ontmaagd, terwijl ik buiten bewustzijn was.

Ik vind het nog het moeilijkst te verteren dat je er nooit voor gestraft bent. Je zat vooraan in de kerk schijnheilig te wezen, terwijl je dingen deed waar geen god je voor zou vergeven. Het andere meisje dat je hebt misbruikt heeft nog geprobeerd aangifte te doen, maar omdat jullie bevriend waren met de dominee lag het allemaal heel gevoelig. Zij werd in de kerk beschouwd als een soort hoer, jou viel zogenaamd niets te verwijten.

'Ik kan nog altijd niet genieten van seks, ik blijf het vies vinden. Jij hebt het voor altijd voor me verpest'

Als ik je nu zou tegenkomen, weet ik niet wat ik zou doen. Ik denk dat ik je af zou maken. Ik ben nog steeds zo vreselijk kwaad. Besef je wel wat je hebt gedaan? Wat als je nog meer insuline in me had gespoten? Ik had wel dood kunnen gaan. Die avond heeft me de rest van mijn leven achtervolgd. Ik ben inmiddels getrouwd, maar mijn wantrouwen tegenover mannen gaat nooit meer weg. Ik kan nog steeds niet genieten van seks. Ik blijf het vies vinden, denk steeds weer aan die avond. Jij hebt dat voor altijd voor me verpest. Ik heb er jarenlang depressies, schaamte en schuldgevoel van gehad.

Jij bent nu getrouwd en hebt twee dochters van een jaar of 16, 17. Dat weet ik omdat mijn moeder jullie jaren geleden tegenkwam. Jouw dochters zijn net zo jong als ik toen was. Hoe zouden zij reageren als ze wisten wat hun vader had gedaan? Wat zou je vrouw ervan vinden? En hoe zou je het zelf vinden als jouw meiden overkwam wat je mij hebt aangedaan?

Als ik nog aangifte zou kunnen doen, dan had ik het gedaan. Tegen de tijd dat tot me doordrong dat je mij als minderjarige gewoon seksueel hebt misbruikt, was het al verjaard. Maar ik geloof in karma. Je zult hier niet ongestraft vanaf komen.

Emilie

Briefgeheim is een wekelijkse rubriek van RTL Nieuws Weekend. Hier schrijven lezers (anoniem) een open brief aan iemand die van grote betekenis is geweest in hun leven, positief of negatief. Wil je ook samen met een van onze redacteuren een brief schrijven? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl

*De namen Gerrit en Emilie zijn op verzoek van de briefschrijfster gefingeerd. Haar echte naam is bekend op de redactie.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`