Gezin

De opvoedkwestie: wanneer mag mijn kind alleen buiten spelen?

08 maart 2019 11:30 Aangepast: 08 maart 2019 12:29
Beeld © iStock

Het driejarige zoontje van Marloes wil graag alleen buitenspelen in een speeltuintje, maar zij ziet dit nog niet zitten. Ze vraagt zich af: wanneer kan een kind alleen buitenspelen?

Het betreft het speeltuintje voor hun huis, zo zegt Marloes: "Daar wil ons zoontje nu al soms alleen gaan spelen. Maar eigenlijk vind ik hem nog te jong, dus ik durf het niet zo goed aan. Ik merk dat meer ouders in mijn omgeving hiermee zitten. Wanneer kan een kind alleen buitenspelen?" Volgens kinderpsycholoog Anoek Drieman van praktijk Kind & Ouder is deze vraag niet zo eenduidig te beantwoorden. "Over het algemeen moet je ervan uitgaan dat kinderen tot 6 jaar risico’s nog niet zo goed kunnen inschatten. Als je die richtlijn aanhoudt, is 3 jaar inderdaad nog te jong om alleen buiten te spelen."

'De hamvraag is: vertrouw je je kind?'

Toch spelen er veel andere factoren een rol, zegt psycholoog Drieman: "Het ene kind is het andere niet. Je hebt kinderen die in het algemeen voorzichtig zijn en daardoor al heel jong verantwoordelijk zijn en niet zomaar de straat oprennen of in de hoogste boom klimmen. Die kunnen al jonger iets meer losgelaten worden."

Ook de omgeving speelt mee in de overweging. Oftewel: heeft de ouder vanuit huis zicht op de speeltuin, is het speeltuintje echt aangrenzend aan de huizen of moet er een straat worden overgestoken? Drieman: "Kinderen van 3 kunnen het verkeer nog niet goed inschatten, dus ik zou het afraden om het kind dan alleen te laten gaan. Maar als het speeltuintje wel grenst aan de tuin, dan is de hamvraag: vertrouw je je kind? Kun je samen al duidelijke afspraken maken? Zo ja, dan kun je gaan oefenen."

'Bespreek wat je kind moet doen in een noodsituatie'

Belangrijk is om je kind niet ineens alle vrijheid te geven, maar het rustig op te bouwen. Ga bijvoorbeeld wel mee naar buiten, maar op een afstandje op een bankje een boek lezen, tipt psycholoog Drieman: "Of zeg dat je over tien minuutjes komt kijken. En vaak zitten omwonende ouders in een buurtgroepsapp: misschien kunnen ouders om de beurt gaan kijken of erbij zitten? Geleidelijk loslaten, dat is het beste. Net als afspraken maken. Bespreek bijvoorbeeld van te voren met je kind wat hij moet doen in een noodsituatie of als een vreemde hem aanspreekt. En realiseer je dat kinderen nog erg lastig tijd kunnen inschatten, zeker als ze aan het spelen zijn. Zeggen dat je kind over twintig minuten weer binnen moet zijn en dan verwachten dat dat vlekkeloos verloopt, is te hoog gegrepen." 

Toch loont het om voorzichtig te oefenen met dit soort stappen, zegt Drieman: "Dit is voor kinderen heel belangrijk voor de ontwikkeling van hun zelfstandigheid. Iets zelf kunnen, geeft ze een gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen." 

`