Gezin

De opvoedkwestie: schreeuwen tegen je kinderen

07 februari 2019 19:01 Aangepast: 08 februari 2019 12:30
Beeld © GettyImages

Deze week in de opvoedkwestie: Josje (34) ontploft met enige regelmaat als haar dochters van 9 en 6 lopen te klieren. Daar baalt ze zelf enorm van. Hoe wordt ze minder snel boos?

Ze heeft altijd al een kort lontje gehad, dat geeft ze eerlijk toe. Maar Josje had gehoopt dat ze zich als moeder beter zou kunnen beheersen: ‘Helaas is dat niet zo. Als mijn dochters lopen te treuzelen, zeuren of een enorme bende in huis maken, dan kan ik meestal wel mijn geduld bewaren. Maar vaak ook niet. Dan voel ik vanuit mijn tenen een golf van irritatie door mijn lijf trekken, en dan val ik uit. Ik schreeuw dat ze normaal moeten doen, verdorie eens moeten luisteren, soms smijt ik met een deur en ik heb weleens mijn oudste dochter stevig bij haar bovenarm gepakt. Daarna heb ik altijd spijt. Ik wíl helemaal niet zo boos worden. Hoe voorkom ik dit?’

‘Het is de kunst om anders te gaan denken’

Verplaats je in je kind, zo tipt Annelies Bobeldijk van Wow Opvoedcoaching: "Als je begrijpt waarom hij zich zo boos gedraagt, dan kun je ook reageren op een manier die helpend is voor je kind. Je kunt met jouw reactie een situatie kalmeren maar ook laten escaleren. Als je weet wat je kind nodig heeft, dan is de kans dat je kind daar goed op reageert ook veel groter. En dat is dan weer goed voor je eigen geduld."

Daarnaast kan een andere mindset ook bijdragen aan een minder kort lontje, aldus Bobeldijk: "Je kunt een situatie altijd van twee kanten bekijken. Als je kind een beker melk om laat vallen kun je boos worden en al zuchtend en steunend die beker melk opruimen. Dat vind je dan heel zielig voor jezelf. Gevolg is dat je daar de hele ochtend chagrijnig van blijft. Je kunt ook tegen je kind zeggen dat hij de volgende keer beter met twee handen kan drinken en de boel (samen) opruimen. Dan is het voorval na een kwartier weer vergeten."  

‘Kom even op adem’

En er is nog iets wat Josje kan doen om minder explosief te worden: goed voor zichzelf zorgen. "Veel moeders zetten zichzelf op de laatste plek. Als je emmertje ’s morgens bij het opstaan al voor de helft voor zit, dan kun je er weinig meer bij hebben. Zorg af en toe voor een momentje voor jezelf. Al is dat soms lastig met kleine kinderen. Maar soms is even alleen de was opvouwen al een manier om even tot rust te komen. En het is geen pedagogische ramp om de kinderen een halfuurtje voor de tv te zetten of zelf even op adem te komen", zegt coach Bobeldijk.

Ook het ouderwetse ‘tot tien tellen’ kan soelaas bieden: "Na een gebeurtenis reageer je de eerste 9 seconden uit emotie en impuls, en ontplof je. Na die 9 seconden kunnen je hersen weer nadenken en is relativeren makkelijker. Niet voor niets is dit een klassiek advies voor driftkikkers."

`