Herkenbaar?

Van appoverdosis tot bemoeimoeders: de ergste schoolergernissen

06 februari 2019 08:15 Aangepast: 08 februari 2019 13:35
Beeld © Annet van den Ende

Zondag 10 februari begint het nieuwe seizoen van De Luizenmoeder. Kunnen we weer heerlijk lachen om de tenenkrommende situaties op Basisschool De Klimop. Als opwarmertje verzamelde journalist Franke van Hoeven jullie grootste ergernissen op en rond het schoolplein. Wat blijkt: in het echte leven gaat het er minstens zo gênant aan toe.

Ik hoefde maar één keer op Facebook te vragen wat jullie irriteert in de wondere wereld van de basisschool, en het regende berichten. Niet alleen via sociale media, maar ook via mijn mailbox, de app, telefoon én live kreeg ik de sappigste verhalen te horen. Die mocht ik allemaal gebruiken, maar liefst wel anoniem natuurlijk, anders levert het nóg meer gedoe op. Dus daar komen ze: de 13 grootste ergernissen op het schoolplein:

1. De berichtenoverdosis

Met stip op één: WhatsApp-groepen die voor elke scheet in het leven worden geroepen. Groepen vol overbodige informatie. En nutteloze berichten ('Heeft iemand Milans sjaal gevonden?'). En de massale reacties op die onnozele berichten, zoals 25 mensen die 'Nee, sjaal niet gezien, hoor!' antwoorden. Niet nodig, mensen! We zitten midden in een digitale revolutie, het is al zo veel allemaal. Tip voor ouders die er klaar mee zijn: stap er gewoon radicaal uit. Heb ik ook gedaan en ik leef nog. Houd er wel rekening mee dat dit gevolgen heeft voor je status op het schoolplein. Of andere ouders vinden je een rebelse held, óf super asociaal. Het is niet anders.

2. Het ontbreken van vaders

De hele maatschappij is inmiddels genderneutraal, maar op het schoolplein domineren nog altijd de moeders. Luizenmoeder, klassenmoeder, schoonmaakmoeder: hállo! Kan het iets meer 21e eeuw? J.’s man werd zo recalcitrant van deze omgekeerde discriminatie dat-ie zich spontaan opgaf als luizenvader. Vader M., die dit jaar klassenvader werd, merkte tijdens de voorlichtingsavond dat de school er zélf nog niet helemaal aan toe was: "Elke keer dat het woord klassen-óúder over de lippen moest komen, wérd me er toch een partij gestameld..."

En dat terwijl klassenvaders broodnodig zijn. Neem R., die vorig jaar deze nobele taak op zich nam. Hij hanteerde een strikte WhatsApp-discipline, vertelde de juf dat hij haar niet te vaak zou lastigvallen, schafte het ‘lief-en-leed-potje’ af door 25 euro uit eigen zak te doneren en organiseerde met zijn mede-klassenvader zo’n episch wijnbacchanaal dat ouders uit andere klassen hem ook probeerden te strikken voor hún borrels. Ik bedoel maar.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook

Luizenmoeder? Mij niet gezien

3. Speeldates

Speeldates zijn een gevaarlijk terrein, want je weet nooit hoe de onderlinge verhoudingen liggen bij het kinderspul. Uit jezelf voorstellen dat Daan wel bij Emma kan spelen is weliswaar leuk bedacht van jou, maar misschien hebben die twee die dag toevallig wel net een bloedhekel aan elkaar. Bovendien zijn er ouders die denken dat je oppas kunt spelen tot 18.00 uur, of proberen hun Lars aan je te verkopen, terwijl jij niet wist van het bestaan van Lars. Moeder K. noemt dit fenomeen ‘koehandel’ en waarschuwt nieuwbakken ouders: "Dit proces is ondoorgrondelijk." Ze zette hier de regels voor je op een rij.

4. Gedoe met vriendenboekjes

Ze blijven soms maandenlang bij iemand thuis liggen, worden onder gekrast door irritante peuterbroertjes, of raken kwijt (oeps!). Moeder A.: "Bij ons zorgde dat gezeik om een vriendinnenboekje tot een behoorlijk gênante situatie in de appgroep: 'Wie heeft dat boekje?'. Een stroom aan 'Nee' volgde, tot iemand opperde: 'Misschien ligt-ie wel bij dat Turkse meisje'. Andere ouders reageerden met: 'Nee joh, die spreken toch geen Nederlands?', waarop de Turkse vader van het meisje antwoordde: 'Wij hebben hem, hoor.' Wat een afgang!"

5. De vele activiteiten
Alle ouders en docenten weten: de weken voor de vakanties zijn topsport. Want dan moet er natte oase geregeld, fruitspiezen geregen, een eindmusical in elkaar gedraaid en is er ook nog het kerstfeest/paasfeest/eindfeest/themafeest. Vooral voor de ouders die een baan hebben, is deze periode een logistieke ramp. Zie maar eens tijdens je werkpauze hálve saucijzenbroodjes te regelen. WTF?!

Hadden we vroeger welgeteld één schoolreisje en een kerstdiner, tegenwoordig schijnen we te denken dat die arme kotertjes spontaan een trauma oplopen als we te weinig organiseren. Het gevolg is dat onze telgen een hoeveelheid evenementen af te werken heeft waar menig ouder van in een burn-out zou schieten. J.: "Sint had nauwelijks zijn hielen gelicht of we stoomden de dag erna alweer door naar Kerst. Waarom kon dat niet een paar dagen wachten? Er zijn zoveel activiteiten. De werkdruk van leerkrachten is al zo hoog. Het is gewoon too much."

Jarigen die zélf cadeautjes uitdelen... Hoezo omgekeerde wereld?

6. Stakingen

We hebben al genoeg studiedagen waarbij we ons kind met moeite ergens kunnen onderbrengen. Die stakingen kunnen we er echt niet bij hebben, hoor! Beste regering: doe je best voor de docenten. Ze werken zich de vellen, moeten een heleboel data invoeren in moeilijke systemen, evenementen in elkaar draaien, toetsen nakijken, luisteren naar opgefokte ouders, overprikkelde kinderen rustig houden en oh ja… LESGEVEN. Kom hen nou eens tegemoet, oké? Er is al zo’n lerarentekort.

7. Bemoeimoeders

Ze zijn handig, want houden je op de hoogte van werkelijk álles, zoals die ene studiedag die jij over het hoofd zag. Maar R., van Prachtige Mama’s vertelde me dat ze ook een doorn in het oog kunnen zijn - in dit geval zowat letterlijk. "Na meerdere doktersbezoeken werd bij mijn dochter van 8 een ontstoken oog geconstateerd. Ze heeft er geen last van, geen pijn, maar het moet wel vier maanden lang intensief behandeld worden. Dan zijn er nóg moeders die zeggen: 'Moet je daar niet eens mee naar de dokter gaan?' Oh dank, alsof ik zelf nog niet op dat idee was gekomen!!!"

8. De jarige die cadeaus uitdeelt

Er is een nieuw fenomeen: namelijk dat de jarige niet alleen trakteert met iets semi-gezonds op school, een ouderfeestje organiseert voor de volwassenen én een kinderfeestje op een exotische locatie, maar óók nog eens zélf cadeautjes uitdeelt. Hoezo omgekeerde-wereld-in-het-echt?!

'Had je haar maar beter moeten wassen, dan hoeven wij haar niet uit de klas te halen'

9. Prestigeobjecten

Niet alleen surprises, ook de zogenaamde Kerst- of Paasdozen zorgen voor de nodige frustraties. Kinderen moeten ze zelf maken, maar toch gaan stiekem de ouders ermee aan de haal. En dus komen er dozen voorbij met rookpluimen, muziekjes en knipperende lampen. Ik heb zelfs ooit een rijdende trein voorbij zien komen. Mijn dochter had zó gehoopt op zo’n spannende doos, dat ze hartverscheurend begon te huilen toen ze er eentje kreeg die wél netjes door een kind in elkaar geknutseld bleek. Het arme joch had zo zijn best gedaan! Even bellen met moeder L. was voldoende om het akkefietje op te lossen, maar wat een gedoe joh. Ik zeg, net als L.: afschaffen die bende. Als je kind zo nodig een doos wil knutselen, doet-ie dat maar lekker thuis, voor zichzelf.

10. Openbare vetes

We snappen allemaal dat de irritatie soms hoog zit, maar vetes in het openbaar zijn een no go. Neem de netelige situatie waarin P. terecht kwam: "Afgelopen Kerst hielp ik met het versieren van de school. Hartstikke gezellig, tót het woord 'luizenpluizen' viel. Een moeder van de ouderraad vertelde dat de week erop weer zou worden geplozen, waarop een moeder boos achter een kerstboom vandaan kwam: 'Jullie beleid is schandalig! Lisa werd vlák voor de pauze apart gezet op een stoeltje in de gang, totdat ik haar een uur later kwam halen. Ja, toen wist iedereen meteen dat ze luizen had! En degenen die het nog niet wisten, kwamen er wel achter toen jullie haar wéér apart zetten bij de nacontrole!' De ouderraad-moeder reageerde: 'Had je haar haar maar beter moeten wassen. Hoeven wij haar niet uit de klas te halen.' Lisa’s moeder stampte boos weg." Van vrede op aard kwam die middag niet veel meer terecht…

11. De fanatiekelingen
Veel ouders houden niet zo van de fanatiekelingen. De opscheppers, van wie het kind altijd alles nét even iets beter/eerder/slimmer kan dan het jouwe. Of van die moeders/vaders/opa’s/oma’s die bij een optreden zes uur te vroeg aanwezig zijn en alle goede plekjes bezet houden met hun jassen. En: de moeder die zich met het spel van de kinderen bemoeit op het schoolplein. Ook: die ene moeder die standaard elke ochtend de juf urenlang bezet houdt omdat ze van alles belangrijks te bespreken heeft over haar kind. Vader M.: "Laat. Het. Los!"

Miniatuurvoorbeeld
Kijk ook

Met deze survivalgids voorkom je blunders op het schoolplein

12. Sociale druk

We doen allemaal ons best, dus anderen opzadelen met een schuldgevoel is echt niet nodig. C.’s dochter heeft een vriendin, Sophie. "Sophies moeder appte of ik met haar in de feestcommissie wilde. Ik stuurde: 'Bedankt, maar ik werk in wisseldiensten, dus ik kan me niet vastleggen.' Ik kreeg geen antwoord. De volgende dag kwam ik haar tegen op het schoolplein: 'Ik vind het heel jammer dat je nee zei. Ik kan genoeg andere moeders vragen, maar ik wilde jóú. De feestcommissie is belangrijk binnen de school. Lukt het echt niet?' Ik hakkelde: ‘Nee, sorry,’ waarop ze antwoordde: 'Dat snap ik niet. Als je nu weet wanneer je moet fröbelen, dan máák je daar toch tijd voor? Hoeveel moeite is dat nou?'" Beste mensen, voor vrouwen die 36 uur per week werken in wisseldiensten, is dat dus een heleboel moeite.

13. De opmerking: ‘Het zijn altijd dezelfde…’

Mijn beleid: ik help 1 à 2 keer per jaar, per kind. Liefst op de knutsel- of voorleesafdeling, want daar liggen mijn talenten. Toch kreeg ik een keer het passief-agressieve cliché naar me toe geslingerd: "Het zijn altijd dezelfde moeders die helpen." Ja, dacht ik: die vinden dat leuk. Die hebben daar tijd voor. Maar ik niet. De schoorsteen moet roken, dus moet ik werken voor de kost. Stukjes tikken. En dan noteer ik met liefde jullie ergernissen op het schoolplein. Waarvan akte.

Het gigantische succes van De Luizenmoeder

De harde grappen, datgene blootleggen waar het wringt tussen school en ouders, de herkenbare onderwerpen én het geweldig acteerwerk maakten het eerste seizoen, met gemiddeld 4 miljoen kijkers, van De Luizenmoeder een daverend succes.

Het tweede seizoen trap af op 10 februari, 20.25 op NPO 3. Hier zie je de trailer.

`