Liefde & relaties

De laatste keer: ‘Het was de sneuste seks van mijn leven’

03 januari 2019 12:00 Aangepast: 04 januari 2019 13:23
Beeld © iStock

Waar de eerste keer seks vol belofte zit, is de laatste keer seks juist een moment van afscheid. De afsluiting van iets wat ooit heel mooi was. Wat leidde tot dat einde? In deze rubriek vertellen mensen anoniem over dat laatste intieme moment en wat daaraan voorafging. Dit keer Angela (35). Haar vriend dumpte haar vrijwel direct na hun laatste keer.

“Ik voelde het al terwijl we bezig waren. Of eigenlijk: terwijl ik bezig was. Dit zat niet goed. Mijn vriend Jeremy zat op de rand van het bed, ik op mijn knieën voor hem, allebei nog grotendeels aangekleed. Ik raakte hem aan, keek hem aan, zorgde dat hij klaarkwam, maar voor mijn gevoel had ik er net zo goed niet kunnen zijn. Na zijn orgasme draaide hij zijn hoofd weg, liep naar de badkamer om zich op te frissen en deelde mee dat hij nog even televisie ging kijken. Voor mij was er niets: geen kus, geen seks en duidelijk ook geen liefde. Ik ging maar naar bed.

Het was de eerste keer in een maand of drie dat we überhaupt een soort van seks hadden. Tot die tijd was onze relatie best prima geweest. We hadden elkaar ruim drie jaar eerder leren kennen in de kroeg. Hij was niet mijn type, maar ik viel voor zijn eigenheid. Hij was speels, een levensgenieter. Behoorlijk wat ouder dan ik, maar niet helemaal volwassen. Ik zocht geen relatie, was eigenlijk ook niet direct verliefd, maar merkte bij ieder afspraakje dat ik hem toch nog graag een volgende keer wilde zien, en een volgende. Een jaar later woonden we samen.

'Drinken werd een gedeelde hobby, alsof alcohol een magisch elixer was dat iedere afstand tussen ons overbrugde'

Lang was dat leuk. Niet groots of meeslepend, wel gezellig. We konden het prima met elkaar vinden. Nu snap ik dat dat wel heel magertjes is om een relatie op te bouwen, maar toen was ik vooral blij met dit rimpelloze, conflictloze bestaan. Ruziemaken deden we niet. Maar dat betekende natuurlijk niet dat alles goed zat. Ik miste diepgang en connectie, echte gesprekken – hij was nogal oppervlakkig, of misschien was hij dat alleen bij mij. Ik verveelde me vaak te pletter, maar daarover praten, ging niet. In plaats daarvan dronken we samen. Gingen vaak naar de kroeg, met vrienden of met z’n tweeën, of trokken voor de televisie een fles wijn open. Dat werd zo’n beetje een gedeelde hobby, de alcohol als magisch elixer dat iedere afstand tussen ons overbrugde.

Maar zo werkt het natuurlijk niet. Hij ging steeds meer met zijn vrienden op stap, ik bleef steeds vaker thuis. We gunden het elkaar hoor, daar niet van: hij deed niet moeilijk als ik geen zin had om naar de kroeg te gaan, ik vond het prima als hij de hele nacht wegbleef en pas om 7 uur ’s ochtends lallend binnenkwam. Ik vermoed dat hij zich met mij net zo erg verveelde als ik met hem. Ongemerkt groeiden we steeds verder uit elkaar.

Ons seksleven was al nooit geweldig geweest. Bij ons allebei ontbrak de drive en we beperkten ons steeds tot dezelfde standjes: een script dat we keer op keer volgden, als een reclame die je te vaak voorbij ziet komen. Het voelde vaak meer als een taakje dat even afgewerkt moest worden. Ook al saai. Maar qua genegenheid zat het lange tijd wel goed: zoenen, knuffelen, lieve woorden. Dus toen ook dat steeds minder werd, trok ik aan de bel.

'Achteraf vind ik het bizar dat ik zo lang, zo passief in die relatie ben blijven hangen'

‘Wil je alsjeblieft iets aardigs tegen me zeggen?’, ‘Mag ik alsjeblieft een kusje?’. In die laatste maanden moest ik er soms letterlijk om vragen. Te gênant voor woorden, als ik er nu over nadenk en ook toen zat het me absoluut niet lekker: bij m’n eigen vriend smeken om een beetje aandacht. Maar iedere poging tot een gesprek over wat er nou precies misging tussen ons, liep op niets uit. Er was niks aan de hand, zei hij.

Tot die ene avond dus. Ik was in slaap gevallen, maar schrok wakker. Hij lag inmiddels ook in bed en ik wist het ineens zeker: zo kan het niet verder. Die halfslachtige seksbeurt eerder op de avond, was met afstand de allerdroevigste, leegste seks die ik ooit gehad had. Dat nooit meer. Ik maakte hem wakker, midden in de nacht: ‘Je vindt mij niet meer leuk.’ Eerst zei hij nog dat ik niet zo moest piekeren en weer moest gaan slapen, maar de geest was uit de fles.

En dus sprak hij het uit: ‘Je hebt gelijk, ik vind jou helemaal niet meer leuk.’ Dat er een ander was, ontkende hij in alle toonaarden. Twee uur, wat tranen en veel harde woorden later was het uit. Ik ging met rode ogen naar mijn werk en toen ik thuiskwam, had hij de meeste van zijn spullen opgehaald. Niet veel later hoorde ik van een vriend van hem dat Jeremy wel degelijk verliefd was op iemand anders, precies zoals ik al vermoedde. Veel overlap was er niet: hij trok vanuit mijn huis direct bij haar in.

Daar was ik wel een tijdje boos over; ik voelde me buitenspel gezet in mijn eigen leven. Maar al snel merkte ik hoeveel leuker en rijker mijn leven eigenlijk was zonder hem. Niet omdat hij vervelend was, maar omdat we simpelweg niet bij elkaar pasten. Achteraf vind ik het bizar dat ik zo lang, zo passief in die relatie ben blijven hangen. Alsof het een onontkoombaar feit was: dat het saai is, hoort er gewoon bij. Daar ben ik inmiddels wel van teruggekomen, mijn nieuwe relatie is in alle opzichten beter. In die zin ben ik eigenlijk heel blij en dankbaar dat die sneue laatste keer ook echt de laatste keer met mijn ex was.”

 

De namen Angela en Jeremy zijn op verzoek van de geïnterviewde gefingeerd. Ook anoniem je verhaal doen? Mail naar weekendmagazine@rtl.nl

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`