Liefde & relaties

De laatste keer: ‘Hij was getrouwd, maar had mij in de tang’

06 december 2018 14:08 Aangepast: 07 december 2018 11:11
Beeld © iStock

Waar de eerste keer seks vol belofte zit, is de laatste keer juist een moment van afscheid. De afsluiting van iets wat ooit heel mooi was. Iedere week vertelt iemand hier over dat laatste intieme moment. Deze week Bart (31), die anderhalf jaar lang een geheime relatie had met Jimmy. "Dat hij een vrouw had, wist hij steeds weer recht te lullen."

“Ik ontmoette Jimmy via Instagram. Hij stuurde me een berichtje, hij vond mijn foto’s leuk. Ik zag dat hij getrouwd was, met een vrouw notabene, en ze hadden samen ook een kindje. Dus ik dacht: hij wil gewoon nieuwe vrienden maken. Ik had net een vervelende relatiebreuk achter de rug, woonde in een nieuwe stad, had een boel schepen achter me verbrand en kon wel wat gezelschap gebruiken. Dus waarom niet? Ik had verder geen verwachtingen, stelde me niets van ons contact voor. 

De eerste twee weken stuurden we één berichtje per dag naar elkaar. Dat werden er steeds meer en meer. Toen vroeg hij of we een keer konden afspreken. Gewoon een drankje doen, meer niet. Het was ook niet meer. Want ik had écht niet door dat hij op meer uit was. 

Pas de vijfde keer dat we afspraken en hij bij mij op de bank ging liggen – onder het mom dat hij moe was – besefte ik: shit, hij valt op mannen. En op mij. Ik ging bij hem liggen, en voor ik het wist lagen we te zoenen. Er is toen die avond meer gebeurd, en ik was in de war. Viel hij nou op vrouwen? Op mannen? ‘Op mensen’, was zijn antwoord. En ja, het kwam eruit. ‘Ik vind je wel heel leuk’. 

'Hij was jaloers als ik naar andere mannen wilde gaan, want dat vond hij vreemdgaan'

Er volgden meer afspraakjes. Onze seks was fantastisch. Hij was lief, teder, sexy, we konden alles aan elkaar kwijt en wisten in no time van elkaar wat we fijn vonden en wat niet. Er waren vonken, ik was verliefd. Aan de ene kant voelde ik me schuldig tegenover zijn vrouw en kind, maar aan de andere kant was ik echt gek op die man.

Hij wist het ook recht te lullen, naar mij toe. Elke keer als ik het moeilijk vond dat ik slechts een minnaar was, kreeg ik te horen ‘maar ik hou van jou, ik ben bij haar maar hou van jou, en wil met jou verder’. Loze beloften. Want het zou betekenen dat hij moest scheiden. En dat is een rigoureuze keuze, vooral als je een kind hebt samen en een huis. 

Toch bleef ik hopen, vooral omdat híj degene was die er telkens een naam aan wilde geven en jaloers reageerde als ik naar andere mannen wilde gaan, want dat was in zijn ogen vreemdgaan. Hij zei dat we een relatie hadden, en dat het snel officieel zou worden. Jimmy kreeg steeds meer een vaste plek in mijn leven. Hij ging mee naar familie, naar etentjes. Bang om zijn vrouw tegen te komen waren we niet, ze woonden een halfuur bij mij vandaan. 

We hebben veel ruzie gehad. Hij had mij in de tang. Toen ik even weg wilde gaan, naar Engeland, zei hij: ‘Als je echt van me houdt, dan verzet je het’. Dus ik verzette het. Want ja. Ik hield echt van hem. Hij was manipulatief. Een aandachttrekker. Hij was lief en spontaan naar mij, had het perfecte plaatje met mij in zijn hoofd, maar speelde ondertussen het perfecte plaatje met zijn vrouw en kind – zoals zijn familie en de Turkse cultuur waar hij uit komt, van hem verwachtte.

Elke keer als ik vroeg waarom hij niet honderd procent voor me wilde gaan, waarom hij me niet wilde voorstellen aan zijn familie, wist hij het zó te draaien, dat het aan mij lag. Ik gedroeg me niet goed genoeg, bijvoorbeeld. Nu vraag ik me af: waarom ben ik er zo lang in meegegaan? 

'Ergens dacht ik, door de seks die we die avond hadden, dat er nog een opening was'

Na anderhalf jaar heb ik er een punt achter gezet. Met heel veel pijn en moeite. Hij had me nog steeds niet aan zijn familie voorgesteld, ik kon niet bij hem thuiskomen omdat zijn vrouw altijd nog van niets wist. We hadden een relatie in míjn leven, niet in het zijne. Dat brak me op. 

We spraken af om nog één keer met elkaar te eten. Ik had bloemkool-nasi gemaakt, een laatste avondmaal. Het was gezellig. Alsof er, door mijn besluit, een blok van onze schouders was afgevallen. Daardoor was er weer ruime voor seksuele spanning. Hij raakte mij aan, ik hem, en ja, van het één kwam het ander. We gingen met elkaar naar bed. Onze vrijpartij duurde twee uur en ik heb er echt van genoten. Hij ook. Dat kan niet anders. 

Toch verliet hij daarna mijn huis zonder om te kijken. Toen ik die nacht in bed lag, wilde ik hem nog een berichtje sturen. Dat het fijn was. Want ergens dacht ik, door de seks die we die avond hadden, dat er nog een opening was. Dat hij ook voelde dat er zó veel meer zat. Maar hij had me geblokkeerd, op alle kanalen: op Whatsapp, Facebook, Instagram. Hij had mij compleet uit zijn leven gewist. Nu besef ik dat dat nodig was. Hij kon niet verder met mij in zijn leven, want ik pas daar niet in, in zijn ogen. En ik kon niet verder met een halve relatie. Als ik hier mee was doorgegaan, was ik voor altijd de minnaar gebleven die er eigenlijk niet mocht zijn.”

`