Sinterklaas

Een magische pakjesavond

04 december 2018 17:09 Aangepast: 07 december 2018 09:50
Beeld © Annet van den Ende

Het heerlijk avondje is gekomen en weer voorbijgegaan. Ht blijft een avond die de mooiste herinneringen oproept. Journalist en Sint-fan Franke van Hoeven ging op zoek naar bijzondere Sinterklaasverhalen over liefde en familie. ‘Toen mijn doodzieke schoonmoeder doorhad dat haar zoons Sint en Piet speelden, barstte ze van ontroering in tranen uit.’

Sinterklaas, het is altijd al mijn lievelingsfeest geweest. Ik kom uit een creatieve familie, en de sinterklaasperiode was dé tijd om los te gaan met knutsels, surprises en snedige gedichten. Ook toen we al lang en breed volwassen waren, bleven we uitgebreid Sinterklaas vieren. De mooiste surprises maakten we voor elkaar, cadeautjes werden met zorg gekozen. Maar zoals aan alle feestjes, kwam ook aan Sinterklaas een einde. Mijn broer verhuisde tien jaar geleden voor de liefde naar New York en zonder hem was de avond niet compleet. We besloten te stoppen met onze traditie. Pakjesavond zoals wij dat gewend waren, beseften we, was voorgoed verleden tijd.

Drie jaar geleden besloot mijn broer de familie te verrassen met een bezoek aan Nederland. Ik werd in het complot betrokken en zorgde ervoor dat de familie bij mij thuis samenkwam voor een gezellige borrel. De blik op mijn moeders gezicht toen mijn broer op de deur bonsde en binnen stapte, zal ik nooit meer vergeten. Het leek wel of ze even moest schakelen tussen droom en werkelijkheid. Ze kon niet geloven dat haar zoon in de kamer stond. Haar zoon, die zo ver weg woont… Die avond werd uiteindelijk niet ouderwets gezellig, daarvoor was de sfeer veel te beladen. Mijn moeder huilde aan één stuk door en kreeg geen zinnig woord over haar lippen. Mijn broer stond stijf van de jetlag. De rest van de familie zat er schaapachtig bij; het was bijna een komische show. En onvergetelijk, dat was het ook. Lucie, Suzanne en Jennifer kunnen erover meepraten, zo’n gedenkwaardige pakjesavond.

Jennifer (34) maakte op pakjesavond haar zwangerschap bekend. Maar het duurde lang voor het kwartje viel…

“Het kwartje. Hij viel helemáál niet. Drie maanden zwanger was ik, bijna drie jaar geleden. Ik had het al wat vriendinnen verteld, maar de familie wist nog van niks. Ik ken ze: als ik er één bel, weet iedereen het, dus ik wilde het anders aanpakken. Het moest gebeuren als iedereen bij elkaar was. Pakjesavond was de ideale gelegenheid. Sinterklaas is echt hét ding in onze familie. Ik had nog net geen zwangere buik, zeker niet met een wijde trui aan. Dit was het perfecte moment. Ik maakte een cadeau met een speentje en een cryptisch gedichtje erbij over dat iedereen binnenkort wat tijd zou moeten inleveren om naar ons te reizen - we woonden ver weg van de familie. Ik dacht: dat is duidelijk. 

'Het ergste: de hele familie keek naar mijn zus! Ze zat nota bene al aan haar derde glas wijn!'

Maar het was helemaal niet duidelijk. Het cadeau werd opengemaakt en de reacties waren: ‘Een speen, een speen, wat betekent dat nou weer?’ Ze begrepen er niets van. Er waren op dat moment al twee kleinkinderen, de kinderen van mijn zus, die waren er ook bij die avond. Dus het was niet helemaal een nieuw fenomeen, een zwangerschapsaankondiging. Mijn broer zei: ‘Ik begrijp er niets van,’ en uiteindelijk riep mijn schoonzus: ‘Betekent het niet dat iemand zwanger is?’ Hèhè, dacht ik, eindelijk!

Het ergste: de hele familie keek naar mijn zus! Ze zat nota bene al aan haar derde wijn! What the freak was dit?! Toen heb ik ze maar op weg geholpen door te vertellen dat ik zwanger was. Ik woonde al jaren samen op dat moment, maar mijn ouders hadden bedacht dat ik eerst zou trouwen voordat ik aan kinderen zou beginnen. Ze hadden het dus niet verwacht.

Toen het nieuws eindelijk was ingedaald, zag de wereld er compleet anders uit. Iedereen was zo blij en behulpzaam. Ging mijn vader opeens helpen met van alles.

Mijn dochter is nu 2,5 jaar oud en zijn we druk met het vinden van een pleegkind, een meisje, die dan in de weekenden bij ons komt. Heel spannend. Het pleegmeisje is even oud als mijn dochter, ze zou er zo perfect bij passen. Ik riep vorig jaar: ‘Volgend jaar vier ik Sinterklaas met twee kinderen,’ dus als dat meisje doorgaat zou ik dat zo mooi vinden. Dat zou echt fantastisch zijn.”

Lucie (38) kreeg negen jaar geleden een wel heel bijzonder cadeau op 5 december: haar zoon Rico werd geboren.

“Ik was uitgerekend op 6 december. Op 4 december begon het in de avond een beetje te rommelen. Ik ben vrijwilliger bij Stichting Sint Nicolaascomité in Obdam. Ik ben er nu voorzitter, heb daarvoor ook in het bestuur gezeten en speel er alweer zestien jaar Zwarte Piet. De blije koppies van de kinderen, daar doe ik het allemaal voor. Toen ik die bewuste 5 december wakker werd, heb ik het comité af moeten bellen, ik was allesbehalve fit.

Het gerommel ging over in weeën. Ik wilde graag thuis bevallen, maar het liep anders dan gepland. Uiteindelijk ben ik met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ik weet nog goed hoe rustig het was op de weg die avond. Ook in het ziekenhuis was het stiller dan gewoonlijk. Heel fijn voor ons, want daardoor kregen we extra aandacht van het verplegend personeel! En natuurlijk konden we onze familie niet bereiken om het geweldige nieuws te vertellen: iedereen was druk met het vieren van Sinterklaas.

'Het was onvermijdelijk dat ik zou bevallen op 5 december, na al mijn werk voor het Sinterklaascomité'

Sinterklaasdag is altijd bijzonder, zeker voor mensen met kinderen, maar voor ons is het dubbel feest. Rico krijgt ’s ochtends zijn cadeau. Een huis vol visite zit er niet in, mensen hebben geen tijd, en ik doe nog altijd vrijwilligerswerk voor de Sinterklaasstichting. We vieren zijn verjaardag daarom het weekend erna. Rico vindt dat totaal geen probleem: welk kind viert zijn verjaardag nou op zo’n bijzondere dag, waarbij je op school niet hoeft te werken, er de hele dag wordt gezongen en met pepernoten wordt gesmeten?

Sinterklaasdag is sinds de geboorte van Rico extra leuk. Het was onvermijdelijk dat ik zou bevallen op 5 december, na al mijn werk voor het Sinterklaascomité. Ook zo bijzonder: iemand vertelde dat de naam Rico Spaans is en ‘rijk’ betekent. Dat is toch bijna geen toeval meer te noemen?

Suzanne (38) verraste haar zieke schoonmoeder in het ziekenhuis met hooggeëerd bezoek.

“Het is nu vijf jaar geleden, ik was hoogzwanger. Mijn schoonmoeder was ziek, ze had lymfeklierkanker en zat al maanden aan de chemo. Heel heftig. Aan het eind van het jaar kreeg ze er ook nog een galblaasontsteking bovenop. Ze was al haar haren kwijt en sterk vermagerd. Ze had, kortom, een heel vervelend jaar achter de rug.

En toen werd het allemaal nog erger. Tijdens de operatie aan haar galblaas, werd per ongeluk een gaatje geprikt in haar twaalfvingerige darm. Moest ze ook nog eens aan de sondevoeding. Ze lag weken in het ziekenhuis, heel sneu allemaal.  

Mijn zwager kreeg het idee om haar te verrassen en huurde samen met mijn vriend een Sinterklaas- en pietenpak. Mijn vriend, Rob, trok het pietenpak aan, zijn broer dat van Sinterklaas. We stapten in de auto en gingen op weg. Die rit was geweldig: iedereen was vrolijk, kinderen zwaaiden vanuit andere auto’s naar ons op de snelweg. Zo leuk!

'Sinterklaas begon een heel verhaal tegen haar, maar ze had totaal niet door dat het haar bloedeigen zoon was'

We zetten de boel op stelten in dat ziekenhuis. Het was zo mooi om te zien hoe mijn schoonmoeder reageerde toen Rob en zijn broer haar kamer binnen liepen. Ze was heel verbaasd, “Wat is dit voor iets leuks?” en begreep er geen snars van. Sinterklaas begon een heel verhaal tegen haar, maar ze had totaal niet door dat het haar bloedeigen zoon was. Het duurde even voor ze ontdekte hoe de vork in de steel zat en barstte in tranen uit toen ze erachter kwam dat het haar eigen zoons waren die Sint en Piet speelden. Ze was zo ontroerd door het gebaar; dat ze zoiets speciaals voor haar hadden geregeld.

Even later was er niets dan vreugde op haar gezicht te lezen. We hebben die avond doorgebracht met het dobbelspel en cadeautjes. De samenkomst duurde niet lang, hooguit een paar uurtjes, maar het was geweldig. Er werd heel positief gereageerd op Sint en Piet, en niet alleen door mijn schoonmoeder. Het wekt zoveel vreugde op bij mensen, echt fantastisch. Met Sinterklaas hebben we de toch collectieve afspraak gemaakt om iets leuks te vieren met elkaar. Ook de reactie van oudere mensen in het ziekenhuis, die zich heel even, een klein moment, weer kind konden voelen; heel ontroerend. We denken er met warme gevoelens aan terug.”

Die onvergetelijke sinterklaasavonden, ik hoop er nog veel mee te maken. Pakjesavond vier ik tegenwoordig niet meer met mijn ouders en broers. Ik heb inmiddels een nieuwe clan: mijn man en twee strenggelovige kinderen Puk (6) en Olle (4). Aan moeilijke knutsels doen we niet, en de kinderen gaan bijna kapot van de zenuwen, maar een bonte avond vol gezelligheid is het zeker. En nu maar hopen dat mijn kinderen nog heel lang genieten van dat bijzondere sinterklaasgevoel. Want die spannende vibe rond de Goedheiligman, daar kan niets tegenop

`