Persoonlijk

‘Heerlijk als mannen biljetten over me heen gooien’

30 november 2018 11:59 Aangepast: 30 november 2018 12:36
Beeld © GettyImages

Maandag gaat het proces tussen stripster en pornoactrice Stormy Daniels en president Trump verder. De hele wereld kijkt mee. Maar hoe gaat het er eigenlijk aan toe in de Nederlandse stripperswereld? Michele Brauns (35) uit Rotterdam vertelt erover. “Ik ga nooit met iemand naar bed.”

‘Kom, we gaan gewoon effe kijken’, zegt de 18-jarige Michele Brauns tegen een vriendinnetje. Samen staan ze op het Rembrandtplein in Amsterdam als een portier hen uitnodigt in een club. Een stripclub welteverstaan. De meisjes giechelen. Ze vinden het spannend. En leuk. Ze besluiten om er naar binnen te gaan.   Het was meteen de eerste stap die Michele – letterlijk én figuurlijk - in de stripperswereld zette. “Ik was er meteen door gegrepen”, vertelt ze nu. “Die paaldanseressen waren zo mooi, en ze dansten zo sierlijk en zelfverzekerd. Eigenlijk wilde ik dat ook wel.”

Michele was vroeger al een meisje dat altijd danste. Graag in de spotlights stond. Hoe meer mensen keken, hoe leuker ze het vond. Ogen waren haar aanmoediging. Toen ze op haar vijftiende steeds meer ging stappen, stond ze vaak op de bar, of op dansblokken bij het podium. “Maar toen de eigenaresse van de club naar me toe kwam en zei dat ik ook wel mocht paaldansen en strippen, dacht ik: oeh. Dat is dus naakt. Dat is wel effe andere koek.”

Wel leuke koek, lacht Michele. “De eerste keer was spannend, maar ook fantastisch. Ik mocht gelukkig samen met een ander meisje, dan waren niet álle ogen op mij gericht. Het engste was mijn string uitdoen. Dan sta je dus echt helemaal naakt tegenover allemaal mensen die je niet kent.”

Paaldansen en strippen is een kunst, vindt Michele. “Het is een sensuele dans, waarmee je je vrouwelijkheid laat zien. En je moet er heel lenig voor zijn.” En ja, sommige mensen worden daar opgewonden van. “Dat mag. Ik vind het wel een leuk idee dat er mannen geprikkeld raken door het werk dat ik doe. Toen ik net begon, was ik best onzeker. Maar geloof me: die onzekerheid verdwijnt heel snel als je ziet dat mensen graag naar je kijken.”

Kijken kijken, niet aankomen. Regel één in het strippersvak: de klant mag de vrouwen niet ongevraagd aanraken. “Als ik bij iemand op schoot zit, mezelf insmeer met olie en iemands hand op mijn borst leg, dan is dat prima. Maar ík bepaal.” Eigenlijk heeft ze nooit heel vervelende dingen meegemaakt. “Soms heb je wel mannen die een beetje te gretig zijn. Dat voel je meteen aan hun lichaamshouding, en je ziet het in de blik in hun ogen.” Wat ze dan doet? “Dan ga ik meer op de vloer werken, dus niet bij zo iemand op schoot, dan kunnen ze niet grijpen. Of ik gebruik mijn zweepje wat meer. Ik rem ze wel af hoor.” 

'Wel apart hoor, dat je vader daar dan staat. Maar ook leuk. Het is gewoon mijn werk.'

Seks heeft ze nooit met klanten. “Dat is gewoon niets voor mij. Heel veel mensen buiten dit wereldje, die denken altijd dat dat erbij hoort. Die denken: je bent lang in zo’n club, je kleedt je uit voor mannen, dus waarom niet? Dat is echt te kortzichtig gedacht. Mannen vragen het weleens, vooral als ze de hele avond met me optrekken in de club. Ik zeg altijd ‘nee’. Ook toen ik vrijgezel was. Ik heb respect voor de vrouwen die het kunnen, hoor, maar zoiets is echt niet voor mij. Een stripper heeft een totaal ander vak dan een prostituee of een escortdame.”

Maar ze weet natuurlijk wel: als mannen het wíllen, háár willen, dan vangt ze wel meer geld. “Dat is denk ik Amerika nog heftiger dan hier, in de wereld waar Stormy Daniels werkte, maar hier komen ook weleens van die rijke mannen in mega-dure pakken, en die strooien dan letterlijk met geld. Dat vind ik prima, beter voor mij, laat maar komen die biljetten. Maar ik blijf áltijd mijn eigen grens aangeven.”

In het begin was haar vader daar wel een beetje bang voor: dat Michele haar grenzen over zou gaan. Dat ze drugs zou gebruiken, of drank. “Ik snapte die zorgen wel. Je werkt natuurlijk toch in het nachtleven. Maar eigenlijk heb ik nog nooit één pil of poedertje aangeraakt in al die jaren. En mijn omgeving vindt het prima dat ik dit werk doe. Mijn vader is zelfs een keer mee geweest naar een show. Wel apart hoor, dat je vader daar dan staat. Maar ook leuk. Het is gewoon mijn werk.”

In nachtclubs werken doet Michele nu niet meer, nu ze een man heeft – die overigens óók stript – en twee kleine kinderen. De laatste paar jaar doet Michele vooral veel vrijgezellenfeesten, mannen die een ‘leuk entertainmentshowtje’ willen. Beetje humor erin, beetje dans. “Ik heb bijvoorbeeld een grote penis waar dan serpentine uit spuit. Ja, dat is leuk.” Sommige mannen lachen, anderen zitten een beetje schaapachtig te kijken. “En ze zijn altijd onder de indruk als ik mijn been in mijn nek leg.”

Want ja: je moet er wel een beetje lenig voor zijn. “Dat was na mijn bevalling even wennen: toen was ik natuurlijk helemaal uit vorm. Maar met heel veel trainen in de sportschool ben ik weer helemaal in shape.”

Hun kinderen weten niet dat papa en mama ’s avonds en in de weekenden (half)naakt voor andere mensen dansen. “We houden het op dansen. En ooit, als ze oud genoeg zijn om het te begrijpen, dan vertellen we het.”

'Het vak is gewoon heel verslavend'

De komende jaren wil Michele nog door blijven gaan met strippen. “Maar ik zie mezelf over een paar jaar niet meer van club naar club sjezen, of van vrijgezellenfeest naar vrijgezellenfeest. Vooral die vrijgezellenfeesten worden nogal last minute geboekt – mannen zijn toch niet echt goed in organiseren. Dus op vrijdagavond weet ik vaak pas waar ik de volgende dag naartoe moet.”

Ze wil haar bedrijf Showtime, dat strippers voor clubs en feesten verhuurt, verder uitbreiden. Ook geeft ze workshops. “Maar ik denk dat ik soms nog wel een showtje geef, hoor”, zegt ze. “Ik ken iemand van 50 en die doet het ook gewoon nog. Het vak is gewoon heel verslavend.”

`