De laatste keer

‘Hij was in alles het tegenovergestelde van mijn ex’

08 november 2018 18:07 Aangepast: 09 november 2018 13:32
Beeld © iStock

Waar de eerste keer seks vol belofte zit, is de laatste keer seks juist een moment van afscheid. De afsluiting van iets wat ooit heel mooi was. Wat leidde tot dat einde? In deze rubriek vertellen mensen anoniem over dat laatste intieme moment en wat daaraan voorafging. Dit keer Annet (35). Zij viel voor een andere man toen ze nog een relatie had, maar ook die ander bleek niet de ware.

“Sinds mijn achttiende had ik een relatie met Pim. Een lieve jongen, maar na vijf jaar was ik wel klaar met hem. We waren niet meer de personen die we waren geweest toen we elkaar ontmoetten. Ik vond mezelf veel volwassener dan hem, soms voelde ik me meer zijn moeder dan zijn vriendin. Hij gaf me nooit tegengas. Zelfs als ik me – soms expres, om een reactie uit te lokken – als een kreng had gedragen, kwam híj aan met een bos bloemen om het goed te maken. Ik verloor mijn respect voor hem en ging over hem heen lopen. Onze relatie was niet gelijkwaardig meer. We waren uit elkaar gegroeid. Toch durfde ik hem niet aan de kant te zetten. Mijn familie en vrienden vonden hem fantastisch, die zouden er niets van begrijpen.

Dat de relatie me niet meer bevredigde, moet wel een rol hebben gespeeld toen ik Willem leerde kennen. Ik was echt niet op zoek, maar stond wel degelijk open voor aandacht van anderen. Toen Willem me aansprak op een chatsite, voelde ik me gevleid. ‘Je komt uit dezelfde stad, maar ik heb je nog nooit zien lopen’, zei hij. ‘Want anders had ik dat nog wel geweten’. Zijn foto maakte indruk. We raakten aan de praat en vanaf dat moment spraken we elkaar vaker. We hadden elkaar altijd wel iets te vertellen, er vielen nooit stiltes.

'We spraken af in een andere stad – bloednerveus, maar met onschuldige intenties. Gewoon wat drinken, gezellig.'

Als Pim naar bed was, zat ik vaak nog met mijn laptop op schoot met Willem te chatten. Op een gegeven moment spraken we elkaar elke dag. Na vier maanden besloten we eens met elkaar te bellen; ook dat was leuk. En tja, dan moesten we elkaar toch maar eens ontmoeten. We spraken af in een andere stad – bloednerveus, maar met onschuldige intenties. Gewoon wat drinken, gezellig.

Na afloop van die eerste ontmoeting liep hij met me mee naar mijn auto. Bij het afscheid wilde ik hem op zijn wang kussen, maar hij ging voor mijn mond. Voor ik er erg in had stonden we hartstochtelijk te zoenen. Eenmaal in de auto kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan. Ik voelde me zo vreselijk schuldig, dat ik alle contact met Willem abrupt verbrak. Hoe fijn die zoen ook was, zo’n actie was niets voor een trouwe hond als ik. Dit kon ik Pim niet aandoen.

Lang duurde mijn radiostilte niet, want na verloop van tijd kwam ik Willem weer tegen in de stad. Grappig: eerder had ik hem nooit gezien, nu was hij ineens overal. De aantrekkingskracht tussen ons bleef enorm, dat kon ik niet ontkennen. Van Pim kon ik ondertussen geen aanraking meer verdragen. Ik was bot en hatelijk tegen hem, tot ik een keer zei: blijf gewoon van me af. ‘Als zelfs dat niet meer mag, dan is het klaar’, zei hij, om me wakker te schudden. Maar voor mij was dat precies het zetje wat ik nodig had. ‘Oké’, reageerde ik. ‘Ik meende het niet’, krabbelde hij terug. ‘Jij niet, maar ik wel’, zei ik. En dat was dat.

'Met Pim was de seks rechttoe rechtaan, ronduit saai vaak. Willem liet me alle hoeken van de kamer zien.'

Ik heb gelijk contact opgenomen met Willem. Nu stond niets ons meer in de weg en konden we eindelijk toegeven aan die overweldigende gevoelens. Willem was in alles het tegenovergestelde van Pim. Vijf jaar ouder, een echte vent, groot, breed, woest aantrekkelijk. Met Pim was de seks rechttoe rechtaan, ronduit saai vaak. Willem liet me daarentegen alle hoeken van de kamer zien.

In het begin vertelde ik alleen mijn beste vriendin over hem, want ik wist dat anderen het zouden veroordelen dat ik zo snel na Pim een ander had. Daten deden we dan ook in een andere stad, en als hij me op kwam halen moest hij om de hoek wachten. Dat het geheim was, maakte het extra spannend. Uiteindelijk betrapten mijn moeder en zus ons toen we buiten stonden te praten en toen heb ik het opgebiecht. Ze bleken het allang in de gaten te hebben. Vanaf het moment dat onze relatie openbaar was, begon Willem bindingsangst te krijgen. Het werd ineens serieus en dat benauwde hem.

Als ik te weinig aandacht van hem kreeg, zocht ik het bij anderen. Dan vertelde ik hem daarover of stond ik overdreven flirterig te doen voor zijn neus om hem jaloers te maken. Zo waren we elkaar constant aan het uitdagen, aantrekken - afstoten, aantrekken - afstoten. Het was niet dat er geen liefde was, maar we konden gewoon niet op een gezonde manier samenzijn. Onze persoonlijkheden botsten. Na iets meer dan een jaar begon ik er genoeg van te krijgen. Ik voelde me alleen nog maar ellendig en verdrietig. In drie maanden tijd was ik 10 kilo afgevallen van de stress. Ik had diepe gevoelens voor die jongen, maar ik wist er niet mee om te gaan. Op stel en sprong ben ik toen een paar weken naar het buitenland gegaan om aan de situatie te ontsnappen.

'Na de seks stapte ik in tranen naar buiten en trok ik letterlijk en figuurlijk de deur achter me dicht. '

Een week later belde hij dat hij met een ander meisje had afgesproken en dat dat verder was gegaan dan de bedoeling was. Dat was voor mij de druppel. Ik raakte mezelf zo kwijt in die relatie, het moest stoppen.

Eenmaal thuis bombardeerde hij me weer met berichten en belletjes, dat hij me zo miste. In een zwak moment ben ik naar hem toegegaan ‘om even bij te kletsen’. Zoals altijd liep het weer uit op seks. Dit keer voelde ik aan alles dat het de laatste keer was. Ik heb nog nooit zulke beladen seks gehad met iemand. Het was zo anders dan normaal. Teder, verdrietig. In mijn hoofd was ik al afscheid van hem aan het nemen. Na de seks stapte ik in tranen naar buiten en trok ik letterlijk en figuurlijk de deur achter me dicht.

Nog één keer ben ik teruggegaan, om mijn spullen op te halen. Uit zelfbescherming nam ik mijn beste vriendin mee, omdat ik bang was dat ik hem anders opnieuw niet zou kunnen weerstaan. De teleurstelling droop van zijn gezicht toen hij haar achter me aan het tuinpad op zag komen. Daarna heb ik rigoureus een ander telefoonnummer genomen en alle banden met hem verbroken.

Nu, twaalf jaar later, kom ik hem nog weleens tegen op straat. Hij blijft een aantrekkelijke man, en als hij een drankje op heeft, zegt hij weleens dat hij mij ook nog steeds aantrekkelijk vindt. Maar nu maakt het niet zoveel indruk meer. Ik ben getrouwd met iemand die het beste van beide werelden is, die stevig in zijn schoenen staat en ook heel lief kan zijn. We hebben kinderen en zijn heel gelukkig samen. Met Willem zou het nooit goed afgelopen zijn.

Toch kijk ik met een goed gevoel terug op wat we hadden. Als hij er niet was geweest, was ik blijven hangen in een relatie die me niet gelukkig maakte. Door hem ben ik erachter gekomen wat ik leuk vind, wie ik ben, wat ik aantrekkelijk vind en vooral ook wat ik absoluut niet meer wilde. Dat heeft hij me doen inzien, en dat heeft me tot een sterker persoon gemaakt.”

De namen Annet, Pim en Willem zijn om privacyredenen gefingeerd. Ook anoniem je verhaal doen? Mail naar weekendmagazine@rtl.nl

`