Van onze partner Cordaid

Powervrouwen tegen armoede, hier en ver weg

15 november 2019 11:44 Aangepast: 15 november 2019 15:25

Ze zetten zich in om het leven van anderen beter te maken. Simone, Sietske en Sandra over hun tomeloze energie om anderen te helpen. “De grote glimlach op die gezichten, dat is waarvoor je het doet.”

Simone van Hamond (foto hierboven) is director marketing en fundraising voor Cordaid. Samen met haar team probeert ze meer donateurs te werven om samen hun wens te realiseren: een menswaardig bestaan voor iedereen op de wereld. 

“Ik kom net terug uit Congo, waar we twaalf dagen hebben gefilmd voor onze nieuwe campagne 10.000 meisjes naar school, in samenwerking met RTL Boulevard. Ik sprak een meisje van 6 dat met heel haar ziel en zaligheid verlangt om naar school te mogen, maar iedere dag met haar ouders in de steengroeve zware stenen moet sjouwen... Dan besef je weer hoe goed onze kinderen het hebben. Dat werk achter de schermen, filmpjes maken die raken en in een paar seconden laten zien waarover het gaat, dat is behoorlijk aanpoten.

Bij Cordaid werk ik op de afdeling marketing en fondsenwerving. Ons team zorgt voor een grote, trouwe achterban die ons steunt in het helpen van zoveel mogelijk mensen in nood, in de moeilijkste gebieden ter wereld. Hiervoor heb ik 17 jaar lang voor Heineken gewerkt. Het was de tijd dat vrouwen alles konden bereiken, als ze er maar voor knokten. Ik begon in een traineeklas en heb de mooiste verkoop- en marketingbanen gehad. Als eerste ‘vrouw’ van Heineken werd ik voor een buitenlandstage uitgezonden naar Burundi. Ik heb er een jaar gewoond en mijn hart verloren aan Afrika. Het zaadje voor werken voor een goed doel is toen geplant. Na 17 jaar keihard werken, kwam ik in een andere fase in mijn leven. Ik hoefde niet meer zo nodig in de ratrace van altijd maar meer, er kwam een stukje bezinning bij. Cordaid paste perfect bij mijn nieuwe levensfase. Een grote organisatie die impact heeft in de wereld, maar ook met ingewikkelde strategische uitdagingen. " 

'Wat mij het meest ontroert is niet het leed dat ik zie, maar juist de kracht van mensen'

"In principe ben ik hetzelfde werk blijven doen. In plaats van bier, of de ‘gezelligheid van bier’, verkoop ik nu ‘een goed gevoel’ of ‘bijdragen aan een mooiere wereld’. Dat is een grote uitdaging, want dat is niet iets wat mensen dagelijks nodig hebben. Het gevoel dat het werk me geeft, is wél anders. Er zijn bijvoorbeeld in Congo meer dan twee miljoen meisjes die nog niet naar de basisschool gaan. Het is heel fijn dat ik daar in mijn dagelijkse werk aan kan bijdragen en de belangrijkste reden om met hart en ziel voor Cordaid te werken. Na acht jaar heb ik het nog steeds erg naar mijn zin. Professioneel zijn er telkens ook weer nieuwe ontwikkelingen en uitdagingen. Zo zijn we vorig jaar bijvoorbeeld de koers gaan inzetten op datamarketing, daar zijn nog veel kansen te benutten.

Of ik tijdens mijn werk weleens emotioneel word? Ja, in Congo waren er wel momenten dat de tranen over mijn wangen rolden. Wat mij het meest ontroert, is niet het leed dat ik zie, maar juist de kracht van mensen, de sprankeling in hun ogen. Uiteindelijk kom ik altijd gelouterd en met een positief beeld terug van zo’n intensieve reis. Dan besef ik weer waar het écht om gaat: de kleine dingen, samenzijn met je familie. Mijn tip voor mensen die willen bijdragen aan een betere wereld: neem eens wat vaker gas terug, sta eens stil bij hoe je in het leven staat. We hebben elke dag opnieuw de keuze en mogelijkheid iets te veranderen, dichtbij of ver weg, of het nu gaat over klimaatverandering, eenzaamheid, armoede en onrecht of aandacht voor de ander. Bewuster in het leven staan, ervaren waar het echte geluk zit, dát staat aan de basis voor een veel grotere beweging. Op die manier maken we de wereld met zijn allen mooier voor iedereen.”

Ook bijdragen aan de missie van Cordaid om meer meisjes naar school te laten gaan? Doneer dan nu en geef ieder meisje een kans.

Sietske Nab runt samen met drie andere moeders Pass it on Amstelland , een initiatief dat kleding, speelgoed en klein huisraad inzamelt voor gezinnen die heel weinig te besteden hebben.

“Alles wat we doen, gaat zonder de tussenkomst van geld. Alle donaties zijn in natura: kleding, jassen, schoenen, boeken, kleine huisraad, dekbedovertrekken, speelgoed, soms ook wel kinderwagens of babykamers. Donateurs brengen spullen die zij niet meer nodig hebben aan een van ons, wij checken of de kwaliteit goed is en geven het weer door aan iemand die het hard nodig heeft. Ons initiatief had als basisidee kleding inzamelen voor minima in de buurt, in de regio Amstelland. Zes jaar geleden hielpen we vijf gezinnen, inmiddels zijn dat er 200. Twee keer per jaar organiseren we een beurs in een sportkantine waar minima kleding mogen uitzoeken.

In een hoekje van de woonkamer zamel ik de spullen in. De kinderen helpen ook mee, die testen al het speelgoed. Als de stapel te groot wordt, gaat het naar de gratis opslag. We hebben net de winterbeurs achter de rug en gaan nu een rustiger periode tegemoet. Je komt tijdens het inzamelen soms de gekste dingen tegen. Zo heb ik ooit een stoma uit een zak gevist! We hebben in de loop der jaren vrijwilligers gehad die weer zijn gestopt met inzamelen, maar nog wel bijvoorbeeld doneren, omdat het zo veel tijd kost. Als je er ook nog een drukke baan bij hebt, is het eigenlijk niet te doen."

'Wat ik doe is heel dichtbij, heel concreet'

"Het geeft een goed gevoel minima te kunnen helpen. Mensen kunnen door de raarste omstandigheden in de problemen raken. Zo ken ik een gezin dat een eigen bedrijf begon en waarbij het bedrijf vóórdat de verzekeringen in waren gegaan, volledig afbrandde. Die mensen waren in één klap alles kwijt. Natuurlijk zie ik weleens types waarbij ik denk: ga gewoon eens wat doen, maar ik krijg ook met echt schrijnende gevallen te maken. Mensen die hun baan verliezen, ernstig ziek worden, iemand verliezen. Het is heel fijn om iedereen op zo’n beurs te ontmoeten, de vreugde op die gezichten te zien. De tranen over hun wangen als ze een winterjas vinden die past. Dan weet ik weer waarom ik dit doe.

Dat we zo kleinschalig zijn, is juist de charme. Ik zie direct het resultaat van het werk dat ik erin stop. Het is heel dichtbij, heel concreet. Het is belangrijk om mensen in het buitenland te helpen, maar we hebben hier ook hard hulp nodig. Sommige mensen die in de schuldsanering zitten, moeten leven van tien euro per week. Met zijn vieren! Ik heb het weleens geprobeerd, maar kwam niet verder dan een pak pannenkoekenmix. Voor sommige mensen is twee euro al te veel, daarom ben er ook zo trots op dat we alles zonder geld doen. Zelf probeer ik ook zo weinig mogelijk nieuw te kopen en leer ik mijn kinderen iets voor een ander te doen. Dat dat ook voor het milieu beter is. Ruim je kast op, geef eens iets gratis weg. Laat spullen repareren bij een repair café in plaats van dat je het meteen nieuw koopt. Dat geeft zo’n goed gevoel!”

Sandra Mulder organiseert samen met haar zoon Boet (13) voor de vijfde keer een feestdagenactie, waarbij ze kinderen en ouderen die het minder goed hebben, verrassen met iets leuks tijdens Sinterklaas of Kerstmis.

“Vijf jaar geleden waren er terroristische aanslagen in Parijs. Mijn zoon, toen 8 jaar, zag het op het Jeugdjournaal en was zwaar onder de indruk. Hij vroeg: “Kunnen we niet iets doen?” “We kunnen het leed in de wereld niet veranderen,” zei ik, “maar we kunnen wel mensen helpen die dicht bij zijn, hier in Heiloo.” Ik vroeg hem of hij het leuk zou vinden om kinderen te helpen waar Sinterklaas niet kon zijn. We plaatsen een oproep in het plaatselijke krantje om spullen in te zamelen. Voor ik het wist had ik twee kamers vol met speelgoed!

Toen dacht ik: oké, dit wordt heel groot. Via social media en school konden mensen gezinnen aanmelden die een cadeautje konden gebruiken. Zo deden we dit een paar jaar. Daarna gingen we ook spullen inzamelen voor eenzame ouderen en gingen we op huisbezoek, met Zwarte Piet erbij. Dat was heel emotioneel en intensief. Leuk, maar voor mijn zoon was het ook heftig. We kwamen bij mensen thuis die zwaar verwaarloosd waren. Daarvoor hebben we instanties ingeschakeld. Thuiszorg, dat soort dingen. In de loop der jaren zijn we bij zo’n 92 gezinnen en blijf-van-mijn-lijf-huizen op bezoek geweest.

'Ik geloof dat het aanstekelijk werkt om iets voor een ander te doen'

"De laatste jaren wilde ik meer nadruk leggen op het sociale aspect. Daarom vroeg ik op social media of er mensen waren die mee wilden helpen, die iets voor een ander wilden doen. Nou, daar kwamen veel reacties op! Mensen bieden hun diensten aan: bij een ander de ramen lappen, een boodschapje doen of de heg snoeien. Goed voorbeeld doet volgen, dus probeer ik altijd ook via social media te laten zien wat iemand voor een ander doet. Niet om te pochen met: “Kijk die eens goed doen”, maar omdat ik geloof dat het aanstekelijk werkt om iets voor een ander te kunnen betekenen.

Dit jaar wilde ik niet meer te veel op pad. Daarom organiseren we nu een middag voor de ouderen, in een café, met gezellige muziek. Iedereen krijgt iets lekkers en een klein cadeautje. Het café sponsort koffie en thee, er komen muzikanten optreden die liedjes spelen van weleer. Voor de kinderen organiseren we ook weer speelgoed en lekkers met Sinterklaas. Dat brengen we dan langs. Daarnaast heb ik mensen opgeroepen dit jaar zijn kerstpakket of kerstboodschappen te doneren, ook in de hoop dat mensen worden uitgenodigd bij anderen te komen eten. Mensen kunnen nog tot de derde week van november spullen bij mij inleveren. Alleen al die gezelligheid aan de deur is een feestje!

Mijn zoon is inmiddels een puber. Hij helpt nog wel mee, maar die foto in de krant, daar hoeft hij niet zo nodig meer op te staan. Heel begrijpelijk. Het ging ons er ook in eerste instantie vooral om onze zoon te leren dat je altijd iets voor een ander kunt doen. Of je nu gaat wandelen met een gehandicapt kindje, of krijtlijnen gaat trekken bij de voetbalvereniging, of door iets leuks te doen voor een ander met de feestdagen. Het geeft een warm gevoel om te zien hoe blij mensen worden van een kleine attentie. Maar zien hoe enthousiast anderen worden van het helpen, vind ik het allermooiste. Weten dat dingen verder gaan, dat iemand een ander blijft helpen met de heg snoeien bijvoorbeeld, dat is toch geweldig? Het idee is ooit, vijf jaar geleden, ontstaan omdat ik onze zoon wilde leren dat je altijd iemand anders lichtpuntje kunt zijn. Ik kan wel zeggen: die missie is geslaagd!”

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`