Testosterondergesneeuwd

Hoe de vrouw ineens de vijand werd

07 juni 2019 16:23
Illustratie Beeld © RTL Nieuws

Een avondje doorklikken op internet - omdat het alwéér Champions League is - levert soms een schat aan pareltjes en paradijsvogels op. Filmpjes van katten die schrikken van komkommers bijvoorbeeld, of foto’s van de lelijkste huizen van België. Maar ook minder luchtige kost: fora vol tips om vrouwen weer even op hun plek te zetten. Hoe zit dat?

Hoe overzichtelijk was het leven in de oertijd. Geen appjes, geen kinderen die ineens morgen een studiedag hebben, geen files bij Rottepolderplein en geen geneuzel over gevoelens. De man jaagt en de vrouw zorgt. Nee, dan nu. Sommige vrouwen hebben tegenwoordig meer haar op hun tanden dan mannen op hun borst en dat heeft geleid tot een bijzonder fenomeen: manosfeer.

Klaagzangen

Blogs en fora vol getypt met klaagzangen van mannen die zich geen raad weten met het uit de kluiten gewassen feminisme. Het Viva-forum voor mannen, zeg maar. The Red Pill is er zo eentje. Mannen tippen elkaar hoe ze niet in de ‘veranderpraatjes’ van vrouwen trappen en hoe daten toch weer lukt. Een naam die overigens voortkomt uit de film The Matrix, waarin de protagonist de keuze krijgt uit een rode pil, die waarheid en zelfkennis vertegenwoordigt, of een blauwe pil die een terugkeer naar gelukzalige onwetendheid vertegenwoordigt. Een metafoor voor het contrast tussen de manosfeer en wat zij waarnemen als een vervrouwelijkte samenleving.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Rage Club voor mannen met opgekropte woede: zwaardvechten en schreeuwen

Zo schrijft iemand met de nickname TDDaygame dat je als man echt niet harder moet werken om de problemen van je vrouw op te lossen dan zijzelf. En dat je niet moet investeren in vrouwen met wie je niet naar bed gaat. Andere Red Pillers zijn het roerend met hem eens. En iemand die zichzelf Do-not-read-this noemt, vraagt zich af waar de wat oudere chickies zich bevinden. Het gros van de forummers is namelijk twintiger en nog vol vragen.

Mannengemopper

Een Nederlandse evenknie van Red Pil is er niet, al komen sommige blogs en fora van Dumpert en GeenStijl wel in de buurt. Maar ook op Fok.nl is nog wel wat mannengemopper te vinden. En dan is er nog HoeMannenDenken, al is dat volgens de makers vooral bedoeld om aan vrouwen uit te leggen hoe de andere sekse toch in elkaar zit. Een tikje satirisch, maar wel ontstaan vanuit het grote onbegrip en de behoefte van mannen om vooral begrepen en niet veranderd te worden.  

Schrijver en journalist Jan Roos, bekend van Pownews, vindt het maar een beetje zielig gedoe. "Dat hedendaags gezeik op mannelijkheid komt m'n neus uit. Vrouwen die jammeren dat ze niet genoeg betaald krijgen en mannen die zeiken dat ze nergens meer iets over te zeggen hebben. Hou toch op. Ik snap dat gejank niet zo. Al die reaguurders, zoals ze bij Dumpert heten: waar maak je je druk om? Een grote bek achter hun beeldscherm, maar ze slaan nog geen deuk in een pakje boter. Beetje slap gedoe toch, om verscholen achter een nickname te klagen over alles waar je het niet mee eens bent."

"Dat hedendaags gezeik op mannelijkheid komt m'n neus uit. Vrouwen die jammeren dat ze niet genoeg betaald krijgen en mannen die zeiken dat ze nergens meer iets over te zeggen hebben. Hou toch op."

Toch begrijpt 'ie wel wat ze bedoelen. Het feminisme in Nederland is volgens Roos voornamelijk grachtengordelgeneuzel. "We hebben te maken met een deugdgestapo. Als je niet links stemt, dan ben je al fout. En als je dan ook nog man bent, dan heb je het helemáál gedaan. Maar ik weiger me te verstoppen, en dat doen die Red Pill mannetjes natuurlijk wel."

Geen knip voor de neus waard

Er wordt tegenwoordig veel te veel op mannen gelet, vindt Roos. "Als je in de trein een beetje met je benen wijd zit, heb je al een #meToo aan je broek hangen. Onzin natuurlijk, want het komt gewoon voort uit biologie. We willen echt niet showen of indruk maken, maar bij ons hangt er nu eenmaal een piemel tussen en het zit gewoon rot als die bekneld raakt."

Roos raakt duidelijk op stoom wanneer het gaat over de feminisering in ons land. “Nederlandse feministes zijn geen knip voor de neus waard. Al dat gepiep over gelijke rechten riekt vooral naar zure mannenhaat. Gelijkheid is goed natuurlijk, maar dat komt in rechten en plichten. Je kunt niet hetzelfde betaald worden voor minder uren. En eerlijk is eerlijk, vrouwen kiezen dan toch vaker de tijd voor het gezin. Prima, maar op parttimers houd je de economie niet draaiend. En hoezo moeten er vrouwenquota in het leven geroepen worden in het bedrijfsleven en de politiek? Dat is toch uiterst vrouwonvriendelijk? Dan word je als vrouw gereduceerd tot vagina en gaat het juist niet meer om gelijkheid maar om verschil."

"Nederlandse feministes zijn geen knip voor de neus waard. Al dat gepiep over gelijke rechten riekt vooral naar zure mannenhaat. Gelijkheid is goed natuurlijk, maar dat komt in rechten en plichten."

"Als je echt de juiste capaciteiten hebt, maakt het niet uit of je een man of vrouw bent", gaat Roos verder. "Het gaat om wat je doet en wat je kan. Voortrekken is ook discrimineren. Columns vol worden er gepend over hoe slecht de man is, terwijl het gros van die dames zich elke nacht in slaap huilt omdat ze geen man kunnen krijgen. Natuurlijk komt al dat gezuurbek gewoon voort uit een hunkering naar liefde. Je kunt alles wel op emoties gooien, maar dat leidt tot niets. Rechts staat voor rationeel en daarom bots ik ook zo met de Saskia Noorts en Asha ten Broekes van deze wereld. Dat is geen seksisme of racisme, maar gewoon een kwestie van net even iets langer nadenken."

Verantwoorden voor je piemel

Jan Roos schreef er zelfs een boek over, nee een novelle, Crisis. Over hoe de hedendaagse man op zoek moet naar zijn identiteit. "Als je nu geboren wordt als blanke hetero man, wordt je meteen een soort schuldbewustheid aangeleerd. Onterecht vind ik. Waarom moet ik mezelf verantwoorden omdat ik wit ben en een piemel heb? In de media word ik neergezet als rechtse homofoob, of islamofoob, en dat kan allemaal maar gewoon opgeschreven worden, terwijl ik zo gayvriendelijk ben als de pest."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Meer vrouwen aan de slag na bevalling: 'Ik ben een leuker mens als ik werk'

De feministen van nu jammeren zo, vindt Roos, en dat verklaart volgens hem de manosfeer-beweging het best. "Ze moeten niet zo zeuren met z’n allen. Ik ben opgegroeid in een feministisch nest. Mijn moeder was kostwinner vroeger, ze had een eigen reclamebureau, en ze walgt van de huidige feministen. Al dat gejank! En thuis heb ik het nu precies zo voor elkaar. Mijn vriendin runt een goedlopend bedrijf en ik doe het huishouden, de kinderen en zorg dat er elke avond een warm bordje eten voor haar klaar staat. En ja, daarnaast heb ik mijn eigen schrijfwerk. Gaat echt prima. Niemand hier hoeft te roepen dat mijn vriendin een powervrouw is. Ze is gewoon goed in wat ze doet en ze doet het graag. Punt. En ik ga haar nu een kopje koffie op bed brengen, want dat doe ik graag."

Moraal van het verhaal lijkt te zijn dat na 30 jaar gebalde vrouwenvuisten nu ook de mannen roepen om gehoord te worden. Maar dan wel hardop, en niet onder pseudoniem op een weggestopt forum. Je bent zeker een vent?

`