Van onze partner a.s.r.

Bijna een burn-out, maar nu weer in balans

13 september 2021 15:11 Aangepast: 13 september 2021 15:12
Esmee Bos Beeld © Laura Hermans, Upper Cloud Nine

Prikkelbaar, hoofdpijn, slecht slapen: we hebben er allemaal wel eens last van, zeker als we het druk hebben. Gaat wel weer over. Toch? Natasja, Esmee en Claudio dachten er ook zo over, totdat ze zich realiseerden dat ze op het randje van een burn-out zaten. Ze vertellen hun persoonlijke verhaal én wat ze gedaan hebben om de juiste balans weer te vinden.

Pas toen Natasja Goossen (42) in 2018 met de ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht, viel bij haar het kwartje. "Ik werkte wel keihard, maar écht leuk vond ik het niet."

Natasja: "'Je stapt niet meer in de auto, ik bel nu een ambulance voor je'. Toen de huisarts dat zei, schrok ik me kapot. Ik had me bij haar gemeld met hartkloppingen, duizeligheid en druk op mijn borst. Ik was bang dat ik iets mankeerde en hoopte dat ze me kon helpen, want ziek zijn kon ik er echt niet bij hebben. Daar had ik het veel te druk voor, met mijn werk als zelfstandig boekhouder."

De huisarts had Natasja gevraagd of ze stress had, maar "dat viel wel mee", had ze geantwoord. Toch vertrouwde de huisarts het niet. Ze maakte een hartfilmpje en besloot Natasja daarna door te sturen naar het ziekenhuis. "Dat ritje in de ambulance werkte enorm ontnuchterend. Ineens werd ik heel rustig. Misschien is het ook wel even goed zo, dacht ik. Een paar dagen uitrusten in het ziekenhuis klonk zo gek nog niet, ik had best hard gewerkt de afgelopen tijd. Eerder had ik niet tegen klanten durven zeggen dat ik overliep, maar nu had ik een gegronde reden om even niks te doen. Het voelde als een enorme opluchting."

Natasja Goossen Natasja Goossen

Laat me met rust!

In 2015 was Natasja voor zichzelf begonnen als boekhouder, nadat er bij haar een chronische aandoening was ontdekt. "Als zelfstandig ondernemer kon ik zelf bepalen hoeveel ik werkte en meer rekening houden met mijn lijf, dacht ik." Natasja heeft plezier in haar werk en het contact met haar klanten, al heeft ze wel te maken met veel deadlines. Om die te halen, werkt ze zich een slag in de rondte. "Zeker in de maanden dat de belastingaangiften moesten worden ingediend, werkte ik zeven dagen en avonden per week. Alles draaide om mijn business. Voor andere dingen had ik echt geen tijd en ook geen ruimte meer in mijn hoofd. Als mijn man vroeg wat ik wilde eten, riep ik 'Weet ik veel, zoek het lekker zelf uit!' Ik vond het al irritant genoeg dat ik het op moest eten, laat staan dat ik kon nadenken over kip of biefstuk. Ook als de kinderen me iets vroegen, snauwde ik dat ze me met rust moesten laten. Achteraf vind ik dat verschrikkelijk, maar toen vond ik het echt stom: ze zagen toch dat ik het druk had? Toen ik daarbij die hartkloppingen en benauwdheid kreeg, maakte ik me vooral zorgen over de deadlines. Dat mijn klachten juist door die deadlines werden veroorzaakt, kwam totaal niet in me op."

'Mijn werk gééft me nu vooral energie'

In het ziekenhuis wordt geconstateerd dat er niets mis is met Natasja’s hart."'Misschien ervaart u toch meer stress dan u denkt', zeiden ze. Dat was het moment waarop ik wist: ze hebben gelijk. Ineens zag ik alles glashelder. Ik werkte wel keihard, maar écht leuk vond ik het niet, al die cijfertjes en regeltjes. Achteraf bleek ook dat ik een aantal steken had laten vallen, puur door de stress."

Carrièreswitch

Binnen een week had Natasja haar hele business omgegooid. Ze werkt nu als coach voor ondernemers, een job die veel beter bij haar past. "Financieel best een spannende stap, maar het voelde simpelweg alsof ik geen keuze had: het roer móest om. Ik werk nu alleen nog overdag, het komt maar zelden voor dat ik ‘s avonds een training geef of een mailtje tik. Mijn werk gééft me nu vooral energie, waardoor ik veel beter in mijn vel zit. En financieel ben ik er ook op vooruit gegaan. Hartkloppingen heb ik sinds mijn carrièreswitch niet meer gehad. En als ik merk dat ik moe of prikkelbaar word, weet ik: tijd voor vakantie!"

Esmee Bos (23) kreeg een wel heel letterlijke wake-upcall toen ze midden in de nacht wakker schrok van haar werk. "'Waarom gebeurt er niks, we zijn live!', riep ik."

Esmee: "Ik was bezig met een groot project ter afronding van mijn studie Media Management. Na een lange, hectische draaidag vol live-opnames kwam ik laat thuis. Midden in de nacht schrok ik plotseling wakker. Ik zag om me heen alleen maar zwart, geen goed teken als je live bent. Blijkbaar was ik in mijn hoofd nog aan het werk, want in paniek riep ik: 'Jongens, waarom gebeurt er niks? Waarom zie ik zwart, we zijn live! Mijn partner stelde me gerust: je bent klaar met werken. Het is zwart omdat het nacht is, ga maar slapen.' Achteraf kan ik er wel om lachen, maar toen wist ik: dit is niet oké."

Valkuil

Het studieproject was niet het enige grote project op Esmee’s to-do-lijst. Ze was ook bezig met het plannen van haar bruiloft en hun tijdelijke verhuizing naar Amerika. "Allemaal ontzettend leuke dingen, waar ik me vol overgave op had gestort. Achteraf gezien was dat ook een valkuil: omdat ik het allemaal zo leuk vond, ging ik voorbij aan hoeveel energie het me zowel fysiek als mentaal kostte. Bovendien voelde ik me ontzettend verantwoordelijk voor alles wat ik oppakte. In het studieproject had ik een leidinggevende positie, dus uiteindelijk zou ík worden afgerekend op het resultaat."

'Nu weet ik dat het knap is om op tijd op de rem te trappen'

Het liefst hield Esmee dan ook alles in eigen hand. "Het plannen van onze bruiloft deed ik helemaal alleen. Ik had uitgesproken ideeën over hoe ik het wilde en mijn vriend vond alles best. Dat hij alles aan mij overliet, vond ik in eerste instantie dus juist heel fijn. Vlak na de bruiloft zouden we verhuizen. Met de enorme hoeveelheid papierwerk die daarbij kwam kijken, was ik elke dag bezig."

Dat breekt Esmee uiteindelijk op. "Omdat ik zoveel verschillende dingen door elkaar heen deed, stond ik altijd 'aan'. Een uurtje op de bank voelde als een enorme luxe, dat gunde ik mezelf amper. Ik voelde hoe ik langzaam aan het opbranden was. Steeds vaker lag ik ‘s nachts wakker, omdat ik opzag tegen alles wat ik de volgende dag moest doen. De projecten die ik eerst zo leuk vond, stonden me nu tegen en ik liet steken vallen. Dat moest anders. Na die nacht waarin ik wakker schrok, besloot ik om hulp te vragen. Ik redde het gewoon niet meer alleen."

Esmee Bos Esmee Bos

Leren loslaten

Esmee ging praten met de GGZ-praktijkondersteuner van haar huisarts, die haar een denkbeeldige spiegel voorhield. "Hij liet me inzien dat ik me altijd verantwoordelijk voel, maar niet overal de controle over heb. Soms ligt het simpelweg niet alleen aan mijn inzet of iets een succes wordt. Ik moest leren om dingen los te laten en er op te vertrouwen dat het dan ook goed komt. Of niet - maar dat is dan niet mijn verantwoordelijkheid."

Esmee vroeg haar studiegenoten om taken van haar over te nemen en voor de bruiloft schakelde ze hulp in van familie en vrienden. Door gedoe met de Amerikaanse overheid werd de verhuizing noodgedwongen uitgesteld. "Dat kwam dus eigenlijk heel goed uit." Om te ontspannen ging Esmee aquarelverven, puzzelen of op schilderen op nummer. "Dingen waarbij je niet hoeft na te denken, maar die wel heel bevredigend zijn. Dat hielp enorm."

Op de rem

Drie jaar later is Esmee freelance producer. Haar dagen zijn soms nog steeds lang en hectisch, maar nu weet ze beter de balans te vinden. "Vroeger dacht ik dat het knap was om altijd maar door te gaan. Nu weet ik dat het knap is om op tijd op de rem te trappen."

'Ik ben dankbaar voor de full stop die mijn lijf me liet maken'

Vanwege de coronamaatregelen besloot Claudio Fray (27) zijn pas geopende sportschool te verkopen. Daar ging hij bijna aan onderdoor. "Normaal gesproken ben ik een enorme aanpakker, maar ik was gewoon te moe om helder na te denken."

Claudio: "Tijdens de eerste lockdown had ik een sixpack en geen grammetje vet: het lichaam waar ik als personal trainer altijd van droomde. Het was het resultaat van elke dag online trainingen geven - noodgedwongen, omdat mijn sportschool dicht moest. Fysiek was ik topfit, maar mentaal een wrak. Voor de buitenwereld hield ik mijn paniek geheim. Maar er moest nú iets gebeuren, anders zou ik instorten."

Ambitieuze plannen

In 2015 begon Claudio voor zichzelf als personal trainer, in 2019 opende hij zijn eigen sportschool. Claudio had ambitieuze plannen. "Ik wilde een grote zaak opzetten, een team aannemen en steeds verder uitbreiden. Al jaren maakte ik enorm lange dagen, maar dat hoort er ook bij als ondernemer, vond ik. Bovendien was ik een sporter, ik had verstand van gezondheid: ik wist wat ik deed."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Wat Susan van haar burn-out leerde

De sportschool begon net pas een beetje te lopen, toen Claudio de zaak in maart vorig jaar vanwege de maatregelen moest sluiten. "Ik wist meteen dat we als beginnend bedrijf geen kans maakten. Nu moet ik snel schakelen, dacht ik. Met pijn in mijn hart besloot ik de sportschool te verkopen, nu dat nog kon. De afwikkeling daarvan was - en is - een lang en ingewikkeld proces, dat al mijn energie opslurpte. Maar ik moest wel geld verdienen. Daarom ging ik online en in de buitenlucht trainingen verzorgen. Die fysieke inspanning in combinatie met alle stress, zorgde ervoor dat ik op het randje van een burn-out terechtkwam."

Overal pijntjes

Claudio merkte aan alles dat hij de controle over zijn gezondheid verloor. "'s Nachts lag ik wakker en 's ochtends kon ik amper mijn bed uitkomen. Ik had hoofdpijn, overal pijntjes en was extreem moe. Er hoefde maar íets te gebeuren of ik was in paniek, overal kon ik om huilen. Met alles wat er geregeld moest worden rondom de sportschool had ik een enorme to-do-lijst, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. Daarom stapelden de problemen zich op. Normaal gesproken ben ik een enorme aanpakker, maar ik was gewoon te moe om helder na te denken. Toen realiseerde ik me dat ik hulp nodig had."

Claudio Fray Claudio Fray

Claudio ging praten met een mindset-coach, die hem hielp om zijn gedachten en emoties op een rijtje te zetten. En om overzicht te brengen in alles wat er moest gebeuren. "Ik ontdekte bijvoorbeeld het effect van mediteren, dingen opschrijven en afstand nemen. Met meer rust in mijn hoofd, lukte het me steeds beter om praktische zaken af te handelen. In het begin schaamde ik me dat ik het niet alleen kon. Maar ik wist: als ik wil blijven ondernemen, móet ik het anders aanpakken. Dat ik niet verder wilde als trainer of sportschooleigenaar, werd me toen ook duidelijk. Ik wilde mijn andere talenten benutten en meer vrijheid, ook financieel. Wat dat betreft ben ik dankbaar voor de full stop die mijn lijf me liet maken."

Het grotere plaatje

Een half jaar geleden is Claudio zijn eigen bedrijf in online marketing begonnen. Het loopt goed en het biedt hem de vrijheid die hij zocht. Al sloeg laatst weer even de paniek toe, toen meerdere opdrachten tegelijk afliepen. "Dan probeer ik toch rustig te blijven en het grotere plaatje te blijven zien. Ik wéét dat ik weer nieuwe klanten zal vinden. Als ik voel dat ik weer op het randje kom, zoek ik ontspanning. Wandelen, muziek luisteren, Netflixen. Sporten doe ik dan bewust een stuk minder. Dat klinkt misschien gek, maar sporten kan ik alleen vol gas. Als ik rust nodig heb, is intensief sporten dus juist niet goed voor me. Een perfect lichaam heb ik niet meer, maar ik slaap weer goed en sta ‘s ochtends fris op. Dat is me veel meer waard."

Herken jij de signalen?

Twijfel jij net als Natasja, Esmee en Claudio weleens of je tegen een burn-out aanzit? Heb je last van hartkloppingen, ben je snel geïrriteerd of lig je 's nachts vaak wakker? Neem je twijfels serieus en sta eens stil bij hoe het écht met je gaat. Door op tijd aandacht te schenken aan de signalen die je lijf je geeft, kun je actie ondernemen en mogelijk een burn-out voorkomen. Doe de gezonde twijfeltest van a.s.r. en ontdek wat a.s.r. voor jou kan doen om een burn-out te voorkomen, herkennen en behandelen.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore