Week van de Euthanasie

Zieke Hans (60) twijfelt over euthanasie: 'Theorie klopt, maar praktijk is lastig'

12 februari 2019 07:00 Aangepast: 12 februari 2019 13:14
Hans Nijhof was wethouder in Utrechtse Heuvelrug en is ongeneeslijk ziek. Beeld © Eigen foto

Oud-wethouder Hans Nijhof (60) is ongeneeslijk ziek. Tegen een euthanasietraject zit hij 'aan te hikken'. "Het is nog een beetje te ver van mijn bed om er een keuze over te maken, terwijl je het juist moet organiseren als je nog in goeden doen bent."

In het dagelijks leven doet Nijhof niet veel spannends meer. "Een beetje met de honden lopen en gezellige dingen ondernemen met mijn vrouw. Morgen gaan we met de caravan op pad. Ik was altijd van het huisje in Frankrijk, de caravan hebben we gekocht toen ik ziek werd. Een paar honderd kilometer rijden als je hondsberoerd bent, daar is niks aan."

Uitgemaakte zaak

Bijna een jaar geleden, Koningsdag 2018, begon hij zich slecht te voelen. Slikklachten. "Toen deden ze zo'n gruwelijk onderzoek in je slokdarm en zagen ze het direct: kanker. Ik ging de medische molen in en uit de scans bleek dat het al was uitgezaaid, in mijn lever, buikvlies en lymfen."

Zonder uitzaaiingen is slokdarmkanker nog te behandelen, zegt Nijhof, maar mét is het een uitgemaakte zaak. Hij krijgt nog chemotherapie, de palliatieve variant. "Het belangrijkste daarvan is dat mijn slokdarm open blijft, zodat ik kan slikken. Een keer per week lig ik er een dag voor in het ziekenhuis en druppelt het binnen."

Batterij injecties

Wel of niet het euthanasietraject in gaan, daar zit Nijhof tegenaan te hikken. "Mijn vrouw en ik zijn zover dat we de financiën hebben geregeld, voor als ik overleden ben. We hebben laatst ons testament goed geregeld. Ik weet wat het inhoudt om thuis het palliatieve traject in te gaan."

Over euthanasie zelf nadenken, dat vindt hij nog moeilijk. "Ik merk dat er een barrière bij mezelf zit. Hoe ziet dat er dan uit, euthanasie? Ik stel me voor dat je dan op zo'n hoog-laagbed zit, met je vrouw en vrienden om je heen. Een batterij injecties en dan? Ik vind het een raar idee, het is nog te ver van mijn bed om er een keuze in te maken."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Opeens opmerkelijke daling aantal euthanasiegevallen

Hete brij

Tegelijkertijd moet je euthanasie juist regelen als je nog in goeden doen bent, vindt Nijhof. "Eigenlijk denk ik: de theorie klopt, maar de praktijk is nog best lastig. Het is een dilemma, ik heb nog genoeg plezier in het leven om het lijden draaglijk te vinden. Het heeft even tijd nodig om eruit te komen."

Zijn vrouw staat er eigenlijk hetzelfde in, zegt hij. "Het is niet onbespreekbaar, het is niet alsof er een zwaar putdeksel op het onderwerp ligt. We draaien alleen nog een beetje om de hete brij heen."

Doodziek

Nijhof twittert veel en openhartig over zijn ziek zijn. "Ik vond Twitter altijd al leuk, om zaken rond politiek te delen en regionieuws. Gaandeweg is het een Twitterdagboek aan het worden over het ziekteverloop. Het is fijn te merken dat het steun geeft, dat mensen er positief op reageren, al is het primair iets voor mezelf. "

De chemokuren die hij nog krijgt, zijn eindig. "Ik zit inmiddels in mijn derde serie en merk dat mijn tolerantie ervoor afneemt. Vooral lichamelijk wordt het steeds zwaarder. Ik sta nu op een kruispunt: over drie weken wordt er weer een scan gemaakt, dan weet je pas echt of dit wel of niet aanslaat. Afhankelijk van de uitslag ga ik wel of niet door met chemo."

 

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Kliniek helpt bij euthanasie: 'Voldoening door te helpen bij schrijnende situaties'

Waardevol

Het doel van zijn behandeling is niet per se om iets van levensduur toe te voegen, zegt Nijhof, maar levenskwaliteit. "Ik heb nu al behoorlijk wat last van die chemo, maar het voelt een beetje onnozel om ermee te stoppen zonder de uitslag van de scan te weten. Dus tot die tijd laat ik het nog even doordruppelen, letterlijk en figuurlijk."

"Psychisch redden we het best met elkaar en ik ook met mezelf. Het ziek zijn is niet alleen waardeloos, maar ook waardevol. Je gaat de confrontatie aan met jezelf en met anderen. Daar trek ik het wel mee."

Dilemma's bij euthanasie

Mensen die een euthanasietraject ingaan, kunnen voor verschillende dilemma's komen te staan, zegt verpleegkundige Emmy Regelink van de Praktijk voor Euthanasie. "Willen blijven leven voor de kinderen bijvoorbeeld. Of als iemand de ziekte van Parkinson heeft en de geest nog helder is maar het lichaam niet meer meewerkt."

Lastig is daarbij de mening van anderen. "Begrip om je eigen levenseinde te kiezen, om dat zelf te bepalen, respecteren dat mensen dat zelf mogen kiezen: dat is er nog lang niet altijd. Iedereen vindt er wat van. Het zou mooi zijn als het wat meer geaccepteerd wordt dat sommige mensen klaar zijn met hun leven."

Mensen die over euthanasie nadenken, hebben vaak al een brug genomen als het om geloof gaat, ziet Regelink. "Wel is er de angst voor het grote onbekende. Wat is er na de dood?" Het traject om euthanasie aan te vragen kan rust geven, zegt ze, maar daar zitten vaak nog wel haken en ogen aan. "De toestemming geeft de rust."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`