'Heel onwerkelijk'

Kankerspecialist krijgt zelf kanker: 'Ineens keek ik naar mijn lichaam en mijn tumor'

13 november 2018 02:22 Aangepast: 13 november 2018 04:55
Warner Prevoo Beeld © RTL

Echte dokters huilen ook. Dat is de titel van het boek van Warner Prevoo, een arts en kankerspecialist die onlangs zelf kanker kreeg. "We zijn niet van steen of staal, maar hebben ook gevoel."

Prevoo kwam in zijn werk als interventieradioloog vele kankerpatiënten tegen. Eerst vijftien jaar bij het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis, nu sinds enige tijd bij het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis (ook wel OLVG), beide in Amsterdam.

Longkanker

In januari 2016 werd Prevoo zelf gediagnosticeerd met kanker, longkanker om precies te zijn. Dat had misschien iets eerder kunnen zijn, maar het duurde even voordat Prevoo naar zijn huisarts ging. "Elke reden om niet naar de dokter te gaan is voor dokters een goede reden. Dat deed ik dus ook", vertelde hij bij RTL Late Night.

Warner Prevoo ontdekte kanker bij zichzelf

"Elke reden om niet naar de dokter te gaan is een goede reden. Dat deed ik dus ook."

Zijn huisarts stuurde  Prevoo naar een KNO-arts voor een voorhoofdholteontsteking. "Maar dat bleek het niet te zijn. Ik kreeg toen ook nog een longontsteking, die maar niet genas. Ik heb toen een scannetje laten maken. Dat was zo geregeld."

Enorme tumor

Op de scan in zijn 'eigen' Antoni van Leeuwenhoek, een ziekenhuis gespecialiseerd in de behandeling van kanker, zag Prevoo al snel dat hij geen longontsteking had. "Ik zag een enorme tumor zitten. Dat was heel onwerkelijk. Ik keek naar mijn lichaam en míjn tumor. Dat is heel moeilijk te bevatten. Ik ontken het aan alle kanten."

De ziekte is enige tijd geleden teruggekeerd. Prevoo werd de afgelopen periode al 24 keer bestraald. "Dat heeft me veel kracht gekost. Ik werd er erg down van. Het kostte me veel moeite om het weer positief in te zien."

Empathische arts

In zijn boek schrijft Prevoo hoe zijn blik op kankerpatiënten is veranderd. In RTL Late Night vertelde hij patiënten in ieder geval beter te begrijpen. "Ik denk dat ik altijd al wel een empathische arts was, maar ik wist helemaal niks van leven met kanker, helemaal niks. Als je het niet hebt, kun je niet oprecht zeggen: 'ik begrijp het'. Je kan het niet weten. Je kan mijn moeheid niet voelen. Je kan de moeheid van een gemiddelde kankerpatiënt niet voelen."

Gevraagd naar het verwachte verloop van zijn ziekte zegt Prevoo hier 'nog wel even' te zijn. "Als ik over een maand gerevalideerd ben, ben ik wel zo opportunistisch om te denken: ik ben hier weer jaren. En als ik mijn behandeld arts moet geloven, liggen er nog voldoende behandelingen op de plank. Ik ben hier nog wel even."

`