Gezin

Help, waar laat ik mijn kind?

18 oktober 2019 07:30 Aangepast: 18 oktober 2019 11:55
Beeld © iStock

Juf ziek, bso dicht, kind thuis: help! Waar het leven tussen kantoor en kinderen ooit behoorlijk in elkaar overliep, is het tegenwoordig puzzelen voor pro's. Wat nu? Journalist Hanneke Mijnster zit met de handen in het haar. Herkenbaar?

Kinderen neem je niet, die krijg je. Maar waar láát je ze? Hartstikke leuk die kuikens, maar ze kunnen niet de hele dag onder moeders (of vaders) vleugels blijven plakken. Nee, ze moeten leren en ontwikkelen. En jij moet werken. En waar de kinderopvang jarenlang het vertrouwde vangnet was, vallen daar inmiddels grote gaten in.

Een situatieschets. De juf van zoon Freek (8) is ziek en er is geen invaller. Alle kinderen worden naar huis gestuurd, terwijl ik juist die dag een belangrijke vergadering in Hilversum heb - zelf wonen we in Haarlem. De buitenschoolse opvang neemt de telefoon nog niet op, want die openen pas 's middags. Opa en oma dan? Die zijn ook gewoon aan het werk. Waar laat ik mijn kind? Zal ik toch maar gaan vergaderen, met een knoop in mijn buik? Of zeg ik mijn vergadering op het laatste moment af? Opvangopties zijn schaarser dan ooit en dit soort situaties lijken zelfs chronisch te worden.

Oude diploma's zij niet meer voldoende, dus een beroep doen op herintreders is zo makkelijk nog niet

Vorige week mailde de buitenschoolse opvang waar mijn jongens zitten namelijk dat ze vanaf volgend jaar vier (!) locaties sluiten. Er is simpelweg niet genoeg personeel. Een probleem dat in een groot deel van de Randstad speelt en naar verwachting nog zeker tot 2022 zal duren. Dit komt onder andere doordat er na jaren van crisis te weinig aanwas uit de pedagogische opleidingen kom, legt directeur Linda Blankhorst van Kinderopvang Op Stoom me uit. En door verscherpte regels zijn oude diploma's niet meer voldoende, dus een beroep doen op herintreders is ook nog niet zo makkelijk. En daarnaast zitten we gewoon met veel kinderen op een kluitje in de grotere steden. Tel daarbij op dat het ziekteverzuim door burn-outs al jaren groeit en het is zo logisch als wat dat de boel spaak loopt.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook

Kosten kinderopvang stijgen, ouders betalen de rekening

Ondertussen is het in het onderwijs al niet veel anders. Kinderen worden steeds vaker een dagje naar huis gestuurd omdat er geen leerkracht voor handen is. Nog los van de twaalf studiedagen en de twaalf weken vakantie per jaar. Da's met jouw gemiddelde 24 vakantiedagen vechten tegen de bierkaai natuurlijk. Gut, wat moeten we toch met het grut?

Uit de breedte
Als het niet uit de lengte komt, dan moet het maar uit de breedte komen leerde ik van mijn vader. Maar goed, diezelfde vader werkt nog tot eind volgend jaar door. Dan is-ie 67. Mijn moeder is ook nog vol aan de bak, dus voor vaste oppasdagen hoef ik niet bij ze aan te kloppen. Niet om zielig te doen overigens, het gaat er vooral om dat ik vast niet de enige moeder ben met baan én werkende ouders. En ik ben dat op mijn beurt straks ook als mijn spruiten spruitjes krijgen. It takes a village to raise a child is het bekende gezegde, maar van die village is tegenwoordig nog maar een hutje over.

Vier uur lang wachten tot mama een keertje thuiskomt, is toch wel een lap tijd voor een kind van nog geen 10

Minder werken dan? En meer tijd in die hut stoppen? Mooie gedachte, maar ook knap lastig met een dikke hypotheek - want de woningmarkt is net zo overspannen als de arbeidsmarkt - en, ook niet onbelangrijk, persoonlijke ambities. Volgens het CBS heeft 48 procent van de kinderen inmiddels ten minste één hoogopgeleide ouder. Veel van die ouders hangen nu in banen die niet in 16 uur te vangen zijn, dus zie je steeds vaker de 4 x 4 verdeling voorbij komen. Beide ouders werken vier dagen, en die andere drie dagen gaan de kinderen naar kinderopvang (en soms een dagje oma). Of gingen, dus, want met sluitende bso's vallen de brakken drie dagen per week tussen wal en schip.

Alternatieven
Weer even terug naar die breedte, en daar waar de oplossingen liggen. Al die opvangloze Haarlemmers en ik kunnen natuurlijk wel op zoek gaan naar alternatieven. Ik bedoel vroeger, in de jaren tachtig, was er ook nog geen bso (maar toen vonden we het ook nog normaal om binnen te roken en baby's in een rieten reiswieg op de achterbank te leggen). Kinders met twee werkende ouders werden zogenaamde sleutelkinderen. Om half vier even bellen met de huistelefoon naar mams en je kon de hele middag MacGyver kijken op tv. Kan prima tegenwoordig, nu iedere 9-jarige onderhand een mobieltje heeft. Maar hier in Haarlem is het continurooster ingevoerd, wat betekent dat mijn mopjes al om 14.05 uur uit zijn. Vier uur thuis wachten totdat ik eens thuis ben, is toch wel een grote lap tijd voor een kind van (nog geen) 10.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook

'Lerarentekort zo groot dat kind misschien pas op vijfde naar school kan'

Thuisbasis
Optie drie is een oppas aan huis. Klinkt ideaal, vooral als ze (of hij, want je weet maar nooit!) ook meteen kookt en een lapje door de wc haalt. Na drie weken rondvragen en online zoeken heb ik twee telefoonnummers van geïnteresseerde oppassers. 15 euro per uur vragen ze, zwart. Dat betekent geen kinderopvangtoeslag, maar zelf zo'n 700 ekkies in de maand ophoesten. Misschien samen doen met de buurvrouw en haar kinderen? Best een idee nog!

Op Sitly.nl kom ik nog andere opties tegen. Onderlinge opvang bijvoorbeeld. Ik sprak ooit eens drie zussen die tegelijk zwanger waren en helemaal een oppasschema in elkaar hadden geknutseld. Superleuk voor die neefjes en nichtjes ook! Maar goed, moet je wel zussen hebben. Of een broer in de buurt.

Met vrienden, of ouders van vriendjes kun je ook een regeling fixen. Als een vriendin van mij altijd op dinsdag vrij is, en ik op woensdag, kunnen we elkaar al twee dagen in de week uit de brand helpen. Ai... Hier hebben we een pijnpunt te pakken hoor. Want heel eerlijk: zit je daar wel op te wachten? Willen we elke week een vaste dag dat iemand zijn of haar kind bij óns laat? Een beroep doen op een andere ouder, of zelfs op een oppas, is toch een houtje-touwtje maatregel die veel kunst en vliegwerk vergt van ouders en werkgevers. Want met die vakantie- en studiedagen is het een behoorlijk gerooster in je gezin. Dus waar laten we die lieve fijne goeierds in 2020? Wie het weet mag het zeggen. 

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`