Misbruikt en mishandeld

Briefgeheim: 'Hoe kun jij met jezelf leven, Henk?'

07 juni 2019 11:11
Beeld © iStock

In deze wekelijkse rubriek schrijven lezers een brief aan iemand die een belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, positief of negatief. Dit keer Lianne (30). Ze schrijft een brief aan de man die haar en haar moeder mishandelde en haar zusje misbruikte.

Henk,

Hoe kun jij met jezelf leven? Wat jij ons hebt aangedaan, achtervolgt me nog iedere dag. Ik heb er een posttraumatische stressstoornis aan overgehouden.

Het ergste is nog dat ik je zelf ons gezin heb binnengehaald. Jij was net als ik groot fan van Eminem en gooide geregeld plaatjes voor mij in de brievenbus. Zo raakten we bevriend. Hoewel jij een stuk ouder was dan ik, kwam je geregeld bij ons over de vloer. Je kreeg een relatie met mijn moeder. Mam is zwakbegaafd en drugsverslaafd, jij was alcoholist. Samen waren jullie een ramp. Jullie waren alleen maar met elkaar bezig, de kinderen – mijn broertjes, mijn zusje en ik – waren bijzaak.

Als jij weer eens dronken thuiskwam, sloeg je de hele boel kort en klein. Inclusief mijn moeder. Ook mij heb je mishandeld. De situatie thuis was zo onveilig, dat mijn broertjes op een gegeven moment naar hun eigen vader moesten. Mijn zusje en ik bleven achter. Zij 2 jaar, ik 13. De zorg voor haar kwam grotendeels op mij neer. Ik voelde me verantwoordelijk voor haar veiligheid. Maar wat kon ik, als meisje, tegen een gevaarlijke man als jij? Ik kon niet voorkomen dat je haar misbruikte.

"Ik werd van school getrapt omdat ik nooit kwam opdagen, maar niemand vroeg me waaróm ik nooit kwam."

Naar school ging ik niet meer, ik moest voor haar zorgen. Het was overleven. Jeugdzorg kwam op bezoek terwijl het bloed letterlijk aan de muur zat, maar deed niets. Ook de politie deed niets. Die kende jou wel: je hebt een enorm strafblad en de gevangenis was voor jou Center Parcs.

Ik werd van school getrapt omdat ik nooit kwam opdagen, maar niemand vroeg me waaróm ik nooit kwam. Ik voelde me aan mijn lot overgelaten, kon nergens terecht. Vaak lieten jullie ons het huis niet eens in, dan liep ik met mijn zusje op mijn nek door de buurt te dwalen. Toen jij een keer je roes lag uit te slapen, heb ik met een broodmes naast je gestaan. Maar ik was nog een kind, ik kon het niet. Op een gegeven moment ben ik van huis weggelopen. Met pijn in mijn hart, omdat ik mijn zusje moest achterlaten.

Ik heb me zo lang zo schuldig gevoeld dat je via mij ons gezin was binnengekomen. Dat ik mijn zusje niet heb kunnen beschermen tegen jouw lusten. In augustus komt ze bij me wonen. Nu ik in mijn leven op de rit heb en alles in rustiger vaarwater is gekomen, komt alles van toen weer boven. Ik kreeg plotselinge paniekaanvallen en zit sinds januari thuis. Momenteel ben ik in behandeling voor PTSS.

"Je kunt beter heel ver bij me uit de buurt blijven. Als ik jou voor mijn auto heb, dan sta ik niet voor mezelf in."

Mama en jij zijn inmiddels niet meer bij elkaar, maar dat heeft nog lang geduurd. Met haar hebben we geen contact meer. Zij is net als jij de aanstichter van veel van onze problemen. Jij probeert nog steeds met me in contact te komen via Facebook. Maar je kunt beter heel ver bij me uit de buurt blijven Henk, want ik geef je op een briefje: als ik jou voor mijn auto heb, dan sta ik niet voor mezelf in.

Met deze brief wil ik je zeggen dat ik hoop dat het leed dat je ons hebt aangedaan jou nog elke dag achtervolgt. Dat je nooit meer rust hebt, want dat hebben wij ook niet meer. Ik hoop dat je het meeneemt onder de grond.

Lianne

Briefgeheim is een wekelijkse rubriek van RTL Nieuws Weekend. Hier schrijven lezers (anoniem) een open brief aan iemand die van grote betekenis is geweest in hun leven, positief of negatief.

Wil je ook samen met één van onze redacteuren een brief schrijven? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl.

`