Ga naar de inhoud
Bij ons thuis

'Ik wil geen kortingslaaf meer zijn. Of een hamstermachine. Of bonusgraaier'

Beeld © Harold Versteeg/ Hollandse Hoogte

Journalist Franke blogt elke woensdag over de avonturen van haar gezin. Deze week ontdekt ze hoeveel goedkoper boodschappen over de grens zijn - zelfs zonder kortingen of speciale acties. "Kunnen we niet altijd deze normale prijzen betalen?"

"Moet je nou kijken, wat goedkoop!" We stonden in een Franse supermarkt. Ik bibberde. Het was er stervenskoud, immens groot en het rook naar schoonmaakmiddelen. Manlief liet me een fles scheerschuim zien, zijn lievelingsmerk. Ik keek naar het stickertje. "Serieus?! Gooi die kar maar vol, Harry!", antwoordde ik. 

Het was de laatste dag van de vakantie en we hamsterden ons een weg door de supermarkt. Een doekje voor het bloeden, want de vakantie was behoorlijk prijzig geweest. Hotels, cafés, afhaalpizzeria: alles en iedereen had z’n prijzen verhoogd. De vakantie was zeer geslaagd geweest dus we klaagden niet, maar het was wel lekker om in deze supermarkt tegen spotprijsjes aan te lopen.

'Het
Vorige week:
'Het bleek best gezellig op het genderneutrale toilet'

"Weet je nog dat bord in die andere supermarkt?", vroeg Puk (11). "Daar waren 500 producten 'anti-inflation'. Misschien hier ook wel." Ik knikte. Ik had het een verademing gevonden, dat bord. Geen krimpflatie, geen graaiflatie en geen rare kortingstrucjes om een extra prijsverhoging te maskeren. Nee, gewoon een lage prijs. Altijd. Heerlijk, toch?

Niet meer meedoen aan marketingtrucs 

Want ook al wist ik dat wij Hollanders van korting houden, ik wilde er eigenlijk helemaal niet meer aan meedoen, aan al die stomme marketingtrucs. Ik wil gewoon één fles shampoo kopen. Niet twee als ze in de aanbieding of bonus zijn. Niet twee voor de prijs van één. Nee, gewoon eentje, op het moment dat ik ’m nodig had.

Eén fles voor de normale prijs, in de normale maat. Dus ook niet stiekem kleiner, wateriger of met slechte ingrediënten. "Kunnen wij in Nederland niet ook gewoon weer normale prijzen gaan betalen, zoals hier?", vroeg ik. Olle (8), die rustig naast me liep met een grote pot honing in zijn handen, haalde zijn schouders op. Hij wist het ook niet.

"Ik las gisteren nog op Twitter dat mensen hun geboortedatum aanpassen om extra korting op te strijken bij online winkels. Dat ze hun leeftijd in apps aanpassen. Aliassen en rare mailadressen aanmaken om maar kortingen te krijgen overal. Dat snap ik, want je hebt geen idee of je anders standaard te veel betaalt of wordt bedonderd. Sommige mensen kopen zelfs alleen nog maar aanbiedingen", ging ik verder. "We lijken wel massaal kortingverslaafd. Het is waanzin."

Laatste hamsteractie

Dat was het. Zo voelde ik me. Een kortingslaaf. Hamstermachine. Bonusgraaier. En dat wilde ik helemaal niet, besefte ik hier, in de inflatievrije supermarkt. Dit was de laatste hamsteractie, nam ik mezelf voor. Zodra we terug waren in Nederland zou ik voorlopig helemaal niets meer kopen. Eerst gingen alle kastjes tot op de bodem leeg. En dan zouden we deze zomer wel weer verder zien. Het was te hopen dat we tegen die tijd werkelijk niets meer in huis hadden.

Dan hadden we een mooi excuus om weer naar Frankrijk af te reizen.

Geen aflevering van 'bij ons thuis' missen? Klik dan op de 'Bij ons Thuis'-tag en vervolgens op volgen.