Ga naar de inhoud
Bij ons thuis

'Twee keer betalen voor hetzelfde pakje? In wat voor pakketellende ben ik nu beland?'

Beeld © iStock

Journalist Franke blogt elke woensdag over de avonturen van haar gezin. Deze week belandt ze in 'een Kafkaiaanse hel' als ze probeert haar te veel betaalde geld terug te krijgen voor een postpakket uit het buitenland. "De lol was er zo wel heel snel af."

"Heb je het pakket al binnen?", appte mijn broer vanuit Amerika. "Ehhhh?", appte ik terug. Hoe tof, blijkbaar was er een verrassingsdoos onderweg. Ik kon niet wachten. Een paar weken later kreeg ik bericht dat ik inklaringskosten moest betalen, daarna zou het pakket binnen enkele dagen worden thuisbezorgd. Zo snel ik kon maakte ik geld over.

"Zijn de cadeaus al binnen?", appte mijn broer weer een week later. Verdomd. Ik klikte op de track & trace-code die ik per mail had ontvangen. "Je pakket staat bij de supermarkt, als je 'm niet snel ophaalt, sturen wij 'm terug naar de eigenaar." Hoe was-ie daar nou beland?

'Met
Volgende week:
'Met een brok in mijn keel struinde ik door de gangen van de school'

Met klotsende oksels reed ik naar de super. Ik mocht de doos meenemen als ik inklaringskosten betaalde. "Maar die héb ik al betaald", jammerde ik tegen de winkelier. Hij was onverbiddelijk. Tandenknarsend maakte ik voor de tweede keer een flink bedrag over.

Thuis overhandigde ik de doos aan Puk (10) en Olle (8). Het zat vol Halloween-snoep, een snijset om pompoenen uit te hollen en kleren met glow in the dark botjes erop. Halloween was inmiddels verstreken, maar dat mocht de pret niet drukken. "Dank je wel", appte ik naar mijn broer, en stuurde een filmpje van de kinderen die tijdens het unboxen gilden van de pret.

Kafkaiaanse hel

Ik belde de klantenservice om te vragen wanneer ik mijn dubbel betaalde geld terugkreeg. Dat kon door bewijzen van betaling te uploaden via de site. Het systeem crashte zodra ik dat probeerde. Ik belde nog een keer en werd doorverwezen naar de site. Ik zei dat die niet naar behoren werkte. De vrouw van de klantenservice geloofde me niet. Ik gilde 'Lik me reet!' en hing op.

Grommend plaatste ik berichten op Instagram en Twitter. Ook via sociale media kon niemand van het postbedrijf me verder helpen. Daarna vermoordde ik bijna de chatbot. In wat voor Kafkaiaanse hel was ik beland? Ik moest mijn onschuld bewijzen voor een fout die de pakketdienst had gemaakt. Op een site die niet werkte. En nul mogelijkheid om iemand te mailen. Ik voelde me compleet machteloos.

De kinderen huppelden vrolijk rond in hun bottenkleren terwijl ik de horrorverhalen las die mijn DM’s binnendruppelden. Over pakketten die naar niet-bestaande pakketpunten waren gestuurd, letterlijk tussen wal en schip waren geraakt, spullen die gestolen bleken, bedrijven die elkaar als schuldigen aanwezen, onmogelijke bewijzen die toch ingediend moesten worden. "Met mijn online winkel overkomt me dit soort dingen elke dag. Het is een wonder dat ik nog niet in een gesticht ben beland", appte vriendin Marieke.

Gedeelde smart bleek halve smart. Het luchtte op, die ellendige verhalen.

Twee dagen later werkte de site weer naar behoren. Ik vulde mijn gegevens in en de bewijzen van betaling. Puk en Olle gingen trots elke dag in hun Halloween-kostuums naar school. Maar mijn te veel betaalde geld, daar zit ik nog altijd op te wachten.

Geen aflevering van 'bij ons thuis' missen? Klik dan op de 'Bij ons Thuis'-tag en vervolgens op volgen.