Nooit meer

Raoul wil nooit meer worden onderschat: 'Ik werd nog net niet uitgelachen'

16 september 2022 11:30 Aangepast: 16 september 2022 15:24
Beeld © privéfoto

In deze wekelijkse rubriek vertellen mensen over iets dat zij 'nooit meer' willen meemaken, nooit meer willen doen of juist nooit meer willen laten. Deze week: Raoul Rahimbaks (35) kwam op zijn achttiende naar Nederland om carrière te maken. Niet iedereen geloofde in zijn dromen, maar hij zette door. "Ik moest offers brengen en vaak is dat nog steeds nodig."

"Nooit zal ik een ander meten op basis van zijn opleiding. Ik ken genoeg mensen die op papier slim zijn maar domme dingen doen, en mensen zonder opleiding die erg slim en succesvol zijn. Het EQ is minstens zo belangrijk als je intelligentie, je moet mensen kunnen begrijpen. Ik ben zelf gestopt met voltijds studeren, maar heb wel altijd cursussen en opleidingen gevolgd naast mijn werk."

Miniatuurvoorbeeld
Vorige week:

Miriam wil nooit meer borstimplantaten: 'Liefst wil ik die gifbommen eruit rukken'

"Mensen zeggen vaak dat ze geen tijd hebben voor een opleiding in combinatie met hun werk, maar dat vind ik geen excuus. Als je het echt wilt, maak je tijd. Omdat ik me opgewerkt heb – ik begon ooit als magazijnmedewerker – zien mensen mij vaak als een dubbeltje dat een kwartje geworden is. Zo zie ik het zelf niet. De posities die ik heb gehad op de werkvloer zeggen niet iets over mij, maar alleen iets over dat moment.

De wereld zag ik niet vanuit de schoolbanken, maar in de praktijk. Juist die achtergrond heeft me veel gebracht. Ik wil voorkomen dat ik in mijn bedrijf in een ivoren toren zit, want ooit was ik zelf immers die magazijnmedewerker. Die ervaring is waardevol, want ik kan me daardoor heel goed in mensen verplaatsen. Ik praat niet alleen vanuit onderzoek of boeken maar ook vanuit de praktijk. I’ve been there."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Banenmarkt Schiphol: 'Kan iedereen die hier is zo plaatsen'

"Op mijn achttiende kwam ik vanuit Suriname naar Nederland. Ik wilde een studie volgen zodat ik me kon specialiseren in finance. In Suriname waren daar minder mogelijkheden voor, ik wilde kijken wat Nederland mij te bieden had.

Pas een keer eerder was ik hier geweest, om bij mijn moeder te logeren. Alles was totaal nieuw voor mij. De cultuur en de manier van leven waren anders dan ik gewend was. In Suriname speelt het leven vooral buiten af. Wat ik heel gek vond was dat mensen hier afspraken maken om bij hun familie langs te gaan. Dat kende ik niet, in Suriname komt iedereen gewoon aanwaaien. Aan het koudere weer was ik snel gewend, Ik ben altijd al iemand geweest die zich snel ergens aanpast."

Beginnen als magazijnmedewerker

"Vol goede moed begon ik aan mijn bachelorstudie in Finance en Control, maar ik merkte al gauw dat een fulltime studie niets voor mij was. Na zes maanden stopte ik ermee. Ik vond de studie veel te theoretisch, terwijl ik graag de praktijk leerde kennen. Daarom besloot ik te gaan werken.

Ik merkte toen dat het voor mij zonder opleiding of ervaring heel lastig was om een baan te krijgen in de financiële wereld. En dus begon ik met werk dat ik wel kreeg aangeboden. Zo werkte ik in een supermarkt en als magazijnmedewerker. Alles pakte ik aan, om zo veel mogelijk te zien en te leren."

Miniatuurvoorbeeld
Lees meer:

Geen diploma of ervaring? In de huidige arbeidsmarkt kun je tóch aan de slag

"Het uitzendbureau hielp me aan diverse baantjes. Maar toen ik daar een keer vroeg om werk in de financiële branche omdat daar echt mijn affiniteit lag, werd ik nog net niet uitgelachen. Letterlijk kreeg ik te horen dat ik mijn ambities beter naar beneden kon bijstellen. Dat vond ik heel heftig en pijnlijk om te horen, want ik keek juist hoopvol naar de toekomst.

Ik kon haast niet geloven dat iemand dit zo bot tegen me zei. Maar in plaats van dat deze opmerking mij onderuit haalde, werkte het juist motiverend. Het maakte mij nog meer vastbesloten om mijn droom waar te maken."

Slachtofferrol

"Ik ben in het verleden zeker weleens door mensen onderschat, maar ik geloof in het zelf creëren van kansen. Ik wilde niet blijven hangen in de slachtofferrol, dat vertikte ik. Het was mijn eigen verantwoordelijkheid om zelf een route te vinden naar de carrière die ik voor ogen had.

Blijven waar je bent is geen vooruitgang. Dat geldt naar mijn mening voor het hele leven, niet alleen wat betreft werk. Nooit meer zal iemand mij vertellen wat ik wel of niet kan zijn. Dat zeg ik ook tegen anderen: niemand bepaalt hoe jouw leven eruit moet zien, dus ga ervoor en jaag je dromen na."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Dromen najagen moet je zelf doen

"De omslag kwam zo’n drie jaar later, toen ik in de zomer de kans kreeg om bij een bedrijf op de administratie-afdeling in te vallen, omdat iedereen op vakantie was. Er was niemand om het werk te doen, maar ik stond vooraan. Vanaf dat moment ging het snel. Twee jaar later, op mijn drieëntwintigste, werd ik finance manager bij de financieringsmaatschappij van een groot automerk. Toen ik zevenentwintig was, werd ik hoofd accountant van de Nederlandse werkmaatschappij van dit merk en hoofd internal control van de Benelux regio.

Maar ik wist dat ik meer kon dan alleen het kleine gedeelte waarvoor ik verantwoordelijk was. Ik nam me voor om voor mijn dertigste een eigen bedrijf te hebben, en dat deed ik. Toen ik negenentwintig was, startte ik mijn onderneming gespecialiseerd in bedrijfsoplossingen op het gebied van automatisering en innovatie. Inmiddels is dat een groot bedrijf."

Geen uitblinker, maar vooruitkijker 

"Mijn kracht is dat ik heel doelgericht ben. Ik ga er voor honderd procent voor en laat me niet afleiden. Op school was ik geen uitblinker, maar ik keek heel goed naar wat ik wilde bereiken. En ik hield mijn blik gericht op de lange termijn. Op mijn veertiende wist ik al dat ik voor mijn dertigste ergens in de directie wilde zitten. Nu is het mijn doel om voor mijn vijfenveertigste een beursgenoteerd bedrijf te hebben. Ik kijk altijd tien tot vijftien jaar vooruit, dat heeft mij erg geholpen."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

'Fulltime werken? Pas doen vanaf je veertigste'

"Als iedereen in het weekend aan het feesten was, was ik aan het werk. Hetzelfde geldt voor tijdens de vakanties, ook dan werkte ik door. Dat waren offers die ik moest brengen, en vaak is dat nog steeds nodig. Afgelopen zomer ben ik ook niet meegegaan op vakantie met mijn gezin. Dat moest om verder te komen met mijn bedrijf. Mijn vrouw accepteert dit gelukkig, ze weet dat ik zo ben.

Ook sta ik regelmatig om drie uur ’s nachts op om te werken. Ik heb mezelf aangeleerd om genoeg te hebben aan vier uur slaap. Je kunt niet alles hebben, het leven bestaat uit keuzes maken. En ik ben blij met mijn keuzes. Van een dubbeltje naar een kwartje? Ik heb vanuit het niets veel opgebouwd inderdaad. En daar ben ik reuze trots op."

Wil je geen aflevering van deze rubriek missen? Klik dan op de Nooit Meer-tag hieronder en vervolgens linksboven op 'Volgen'.

Nooit meer? 

Wil jij ook je verhaal kwijt en vertellen wat je 'nooit meer' wil meemaken, doen of juist laten? We zijn benieuwd naar jouw verhaal. Mail ons op weekendmagazine@rtl.nl

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore