Bij ons thuis

'Dat ene avondje oppas had ons 200 euro gekost'

28 oktober 2020 08:50 Aangepast: 28 oktober 2020 13:53
archieffoto Beeld © iStock

Freelance journalist Franke (42) blogt over de avonturen - en uitdagingen - van haar moderne gezin. Deze week komt Franke erachter dat een avondje oppas wel érg duur is uitgevallen.

De avonden dat manlief en ik uitgaan met zijn tweetjes, zijn op één hand te tellen. Het is niet dat we niet willen, maar alleen al het feit dat er dan weer ergens een oppas vandaan moet worden getoverd, maakt me bij voorbaat al moe. We hebben er inmiddels een aantal versleten. Ben je net gewend aan iemand, gaat-ie ervandoor om te studeren in een andere stad. Zie dan maar eens een nieuwe, betrouwbare oppas te vinden. Van een collega hoorde ik het horrorverhaal dat haar oppas haar zes maanden oude baby alleen had achtergelaten om de laatste tram naar huis te kunnen nemen. Dat hakte er behoorlijk in. Sindsdien laat ik het oppassen het liefst over aan de opa's en oma's en onze uiterst lieve buurjongens D. en M.

Een hele tijd geleden, nog vóór de eerste lockdown, hadden we zo'n moment dat we er even met zijn tweetjes tussenuit wilden. De oma’s hadden een volle agenda en beide buurjongens konden niet. Via via kwam er ook weinig uit. Wat nu? Ik deed een #durftevragen-rondje op Facebook en daar kwam iemand met de gouden tip om een oppasbureau in te schakelen. Dat hadden we nog nooit geprobeerd, maar het leek ons een veilige manier om een nieuwe oppas te vinden. Manlief maakte een profiel aan en we bekeken beschikbare oppassen. Er bleek er eentje slechts een paar straten verderop te wonen. Ze kwam langs om zichzelf voor te stellen, het klikte met de kinderen, en de afspraak was gemaakt.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

'In de supermarkt werd geflirt dat het een lieve lust was'

Manlief en ik gingen op stap. Ik heb geen idee meer wat we hebben gedaan. Waarschijnlijk wat we al-tijd doen: een hapje eten in een quasi-hippe tent, om vervolgens een afzakkertje te nemen in een kroeg waar we te oud en moe voor zijn. Dan naar huis, want als het later wordt dan 23 uur, val ik ter plekke in slaap en dan moet mijn man me naar huis gaan tillen en dat is zo'n gedoe want heel licht ben ik niet. Waarschijnlijk waren we op tijd thuis, niet heel beschonken, en hebben we ons vege lijf, nadat we de oppas hadden uitgezwaaid, naar bed gesleept. Sinds die ene keer staan de buurjongens en ouders weer tot onze beschikking. De nieuwe oppas van de service verdween alweer snel uit onze gedachten. 

Woest rekenen

Totdat we van de week gedachteloos op onze telefoons zaten te scrollen tijdens een slechte film, in dit geval Bad Boys For Life. Ergens halverwege een schietscène met veel rondvliegend bloed veerde manlief op: "We betalen nog steeds 8 euro per maand voor die ene oppasservice!" Ik schrok van het schrille geluid dat hij daarbij maakte. "Die ene oppasservice? Daar doen we toch nooit meer iets mee?" "Blijkbaar hebben we een abonnement", riep manlief uit. "Dat is minstens 1,5 jaar geleden!!" Hij begon woest te rekenen: "We zijn er in totaal al 200 euro aan kwijt, lekker dan!" Zo snel hij kon, verwijderde hij vloekend het account. Dat was dat. 200 euro weggepist voor een avond die we ons niet eens meer voor de geest konden halen. Dat was in het verleden wel vaker gebeurd, alleen had ik aan dat soort avonden toch een iets andere smaak en avontuurlijker gevoel overgehouden dan aan deze. En een dikkere kater bovendien…

Snel even de buurjongens appen dat ze nooit mogen verhuizen.

Geen aflevering van 'Bij ons thuis' missen? Klik dan op de 'Bij ons Thuis'-tag en vervolgens op 'Volgen'.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore