Ik ben bang

Trillen, hartkloppingen: 'Als ik niet bereikbaar ben, raak ik volledig in paniek'

13 maart 2020 08:07 Aangepast: 13 maart 2020 10:14
archieffoto Beeld © iStock

Maar liefst één op de tien Nederlanders krijgt in zijn of haar leven te maken met een angst. Van angst voor gaatjes tot doodsbang zijn voor open water. In deze rubriek vertellen lezers hoe een bepaalde angst hun leven beïnvloedt. Dit keer: voor Maud (28) gaat de angst om geen mobiel bereik te hebben verder dan een social media-verslaving.

Maud (28) lijdt aan nomofobie, afkomstig van het Engelse 'no-mobile-phone phobia': "Het eerste wat ik doe als ik ‘s ochtends wakker word, is naar mijn telefoon graaien. Meestal om mijn wekker af te zetten, maar in het weekend of op mijn vrije dagen is dat niet anders. Meestal heb ik mijn ogen nog niet eens open. Ik check of ik apps heb, scroll langs mijn Facebook-pagina en check mijn Twitter. Wanneer ik op de wc zit, doe ik een rondje Instagram en terwijl ik koffie drink en een bakje yoghurt eet beantwoord ik mijn eerste mailtjes en check ik een aantal fora waarop ik actief ben.

Hoewel ik mijn telefoon nooit vergeet omdat ie praktisch aan mijn hand vergroeid zit, check ik als ik in de auto zit altijd nog een keer of ik hem wel echt bij me heb. Als ik aan het rijden ben en ik hoor een melding binnenkomen, kan ik echt zenuwachtig worden omdat ik niet direct kan kijken of het belangrijk is. Ik wacht netjes tot ik voor een rood stoplicht sta, maar ik kan de keren niet tellen dat de auto achter me moest toeteren omdat ik niet had gezien dat het groen was geworden. Puur omdat ik te verzonken was in mijn telefoon.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Eva (34) is als de dood voor vogels: 'Komt een vogel voorbij op tv, dan zap ik weg'

Hoewel het praktisch onmogelijk is, heb ik elke week minstens een keer de angst dat ik mijn telefoon kwijt ben of dat hij gestolen is. Laatst gooide ik zelfs mijn hele tas leeg bij de kassa van de supermarkt, Alles viel op de grond: tampons, een strip van mijn antidepressiva... zo gênant. Maar het kon me op dat moment echt niets schelen: op het moment dat ik denk dat ik mijn telefoon kwijt ben, raak ik zodanig in paniek dat ik letterlijk begin te trillen, hartkloppingen krijg, ga zweten, misselijk word en het gevoel krijg dat ik g flauwvallen.

'Ik mijd het vliegtuig'

Hetzelfde gevoel ervaar ik als ik door omstandigheden lang mijn telefoon niet kan checken, zoals in ziekenhuizen of in het vliegtuig. Ik ben al jaren niet met het vliegtuig op vakantie geweest en mijd ziekenbezoekjes waar mogelijk of andere plekken waar ik geen bereik heb. Dat laatste is echt een angst voor me. Ik heb overal powerbanks en oplaadsnoeren liggen, maar tegen slecht bereik kun je nu eenmaal weinig doen. Ik vermijd dan ook echt de plekken waarvan ik weet dat mijn provider die niet goed dekt, zoals bepaalde kamers op het kantoor waar ik werk. Ik voel me gewoon enorm onveilig als ik niet bereikbaar ben.

'Ik word zelfs ‘s nachts af en toe wakker om mijn telefoon te checken'

Het gekke is: ik ben niet eens zo’n contactueel persoon. Ik vind sociale contacten vaak vermoeiend en heb in het verleden regelmatig paniekaanvallen gehad in mensenmassa’s. Maar het idee dat ik niet langer ben aangesloten aan mijn 'telefoon-infuus' geeft dus ook weer een paniekaanval. Zelfs als ik wel een keer met een vriendin heb afgesproken, check ik constant mijn telefoon, óók als zij middenin een verhaal zit. Ik las er laatst een artikel over, het schijnt zelfs een naam te hebben: 'phubbing' een samenstelling van 'phone' en 'snubbing', oftewel 'telefoon' en 'iemand negeren' omdat je iemand amper antwoord geeft als je aandacht bij je telefoon is.

Hyperventileren 

Die benaming klopt niet helemaal in mijn ogen, het is niet alsof ik iemand negeer of expres een rot gevoel wil geven, maar ik moet gewoon weten of mijn telefoon het nog doet, anders kan ik mijn aandacht al helemaal niet meer bij zo’n verhaal houden omdat ik bijna begin te hyperventileren. Ik word zelfs ‘s nachts af en toe wakker om mijn telefoon te checken. Ik heb wel eens iets gelezen over een telefoon-detox, maar de gedachte alleen al geeft me klamme handpalmen. Ik moet er echt niet aan denken. Maar ik weet ook wel dat het geen gezond gedrag is wat ik vertoon. Ik ben nogal gevoelig voor angststoornissen en door mijn medicatie gaat dat nu wel beter, maar het lijkt wel of de angst dat mijn telefoon het niet doet of dat ik ‘m kwijt raak ervoor in de plaats is gekomen."

Dit zegt de expert:

Psychiater Bram Bakker: "Sommige angstklachten komen weinig voor, omdat het ontbreekt aan de omstandigheden waaronder ze zich openbaren. Denk aan angst voor slangen in een land als Nederland: je kunt er in aanleg last van hebben, maar er nooit mee worden geconfronteerd.

In deze situatie speelt exact het tegenovergestelde: wie heeft er tegenwoordig geen mobiele telefoon? Door de enorme aantallen gebruikers komen er ook verhalen als dit naar buiten: mensen die lijden onder het apparaat in plaats van vooral blij te zijn met de mogelijkheden die het biedt. Het treedt vooral op bij mensen die ook al andere angsten hebben of daar zelfs al voor zijn behandeld: antidepressiva worden vaak ingezet bij de bestrijding van angstklachten. Hoewel het extreem beangstigend is lijkt de 'digitale detox' hier echt onvermijdelijk. Met een beetje minder gaat het hier echt niet lukken. Opnieuw leren af en toe onbereikbaar te zijn, nog niet zo lang geleden vrij normaal, moet hier het doel zijn. Je moet door een enorme angst heen, maar het zal uiteindelijk rust geven."

Voor deze rubriek van RTL Nieuws Weekend zijn we op zoek naar de verhalen van lezers die kampen met een bepaalde angst. Of deze angst nou veelvoorkomend is of juist heel uitzonderlijk, we zijn benieuwd naar jouw verhaal. Wil jij delen hoe deze angst jouw leven beïnvloedt? Mail ons dan op weekendmagazine@rtl.nl

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore