Goed plan?

Van je hobby je beroep maken: 'Nu heb ik geen hobby meer en ook geen beroep'

25 september 2019 08:08 Aangepast: 25 september 2019 08:28
Beeld © Annet van den Ende

Je geld verdienen met doen wat je het liefste doet. Voor velen klinkt dat als muziek in de oren. Maar als je hobby je werk is, kan je werk dan nog je hobby zijn? Voor Jolien viel dat vies tegen, Vivian zou niks anders meer willen.

Het lijkt zo leuk, van je hobby je beroep maken. Doen wat je leuk vindt en er nog geld mee verdienen ook. Maar is dat ook echt zo? Ondernemerscoach Rienke Bulsink heeft in het verleden zelf ook meerdere pogingen gedaan om van haar hobby haar beroep te maken, maar die mislukten. Rienke: "Toen ik 15 jaar geleden begon met werken maakte ik graag websites en in Excel knutselde ik programmatjes voor midden- en kleinbedrijven. Die verkocht ik dan, dat leek zo leuk. Maar je moet het ook gaan bijhouden en beheren. Dat viel me vies tegen en gaf veel stress. Uiteindelijk liet ik dat maar over aan de echte bedrijven en focuste me op mijn eigen baan, ik was projectmanager in de IT.

Totdat de volgende hobby zich aandiende: haken. Mijn haaksels vielen bij steeds meer mensen in de smaak en zodoende begon ik een online haakwinkeltje. Maar als ik al een euro per uur vroeg voor m'n haakwerk, kostte een dekentje zo 500 euro. Dat ging dus ook niet." Gelijk een tip die Rienke meegeeft aan haar cliënten wanneer iemand van zijn hobby zijn werk wil maken is: vraag jezelf af of het rendabel is. Er zijn zoveel mensen die een creatieve hobby hebben en daar hun geld mee willen verdienen. Maar kan dat ook echt? Je moet een hele grote doelgroep hebben wil je er wat aan overhouden.

'Toen mijn contract afliep bij mijn werkgever, durfde ik de stap te zetten: ik ging mijn droom achterna'

Daarnaast kan iets als hobby heel leuk zijn, maar wanneer het dan móet, heb je geen hobby meer. Haken ter ontspanning is goed en wel, maar moet je het de hele dag door doen, dan word je gek. Bulsink: "Na mijn haakavontuur besloot ik een coachingspraktijk te beginnen voor ouders met moeilijke kinderen - ik ben ervaringsdeskundige - en ben ik een ondernemersopleiding gaan volgen om dit van de grond te krijgen. En toen bedacht ik me: hoe leuk is het als ik mijn kennis inzet om anderen te helpen met het opzetten van hun bedrijf. Ik combineer mijn coachingspraktijk nu met het adviseren van mensen die van hun hobby hun beroep willen maken. En dat gaat hartstikke goed én is nog leuk ook."

Geen hobby meer en ook geen werk

Jolien de Graaf wilde ook van haar hobby haar beroep maken, maar dat had ze zich rooskleuriger voorgesteld dan het in werkelijkheid was. Al sinds haar 8e droomde Jolien ervan de nieuwe Anky van Grunsven te worden. Jolien: "Het is heel moeilijk om in de paardensport door te breken. Ten eerste moet je heel veel geluk hebben en ten tweede heel veel geld. Beide had ik niet. Ik besloot mijn droom te laten varen, ging facilitair management studeren en vond daarin ook een baan. Als hobby reed ik veel paard, ik had een eigen paard en ging vaak bij internationale concours kijken. De paardenwereld bleef kriebelen. Toen mijn contract afliep bij mijn werkgever en ik op zoek moest naar iets nieuws, durfde ik de stap te zetten: ik ging mijn droom achterna."

Via een Nederlandse springruiter die Jolien bij een internationaal concours aansprak, kon ze al gauw aan de slag als groom, in zijn stal. Vol goede moed pakte ze al haar spullen in en vertrok, samen met haar paard, naar haar nieuwe werkplek, waar ze ook kon wonen.

Jolien: "Mijn uiteindelijke doel was om ruiter te worden, maar hé, je moet ergens beginnen. Dus ik werd stalgroom. Dat hield in dat ik van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat bezig was met de paarden op stal. De stallen uitmesten en schoonmaken, de paarden te eten geven en verzorgen, ze in de stapmolen zetten, ze opzadelen voor een rit enzovoort. Een loodzware baan die ik enorm had onderschat. Het was echt keihard buffelen. Bovendien werd ik door de andere werknemers minachtend aangekeken, alsof ik een groentje was. Terwijl ik toch echt wel verstand had van paarden. Ik reed zelf al jaren, heb ook jaren rijlessen gegeven en had notabene zelf een paard. Na 12 dagen achtereenvolgens 12 uur gewerkt te hebben lagen mijn voeten helemaal open en kreeg ik op eigen verzoek met moeite een dagje vrij. Van tevoren had ik daar niks over afgesproken. Niet zo slim nee, maar ik zie het wel, dacht ik."

'Ik heb daarna twee jaar niet meer gereden. Ik kon er gewoon niet meer van genieten'

Waar Jolien nog meer tegenaan liep waren de misstanden die ze tegenkwam. De paarden werden mishandeld als ze niet deden wat er van ze verwacht werd. Weigerde een paard voor een hindernisbalk of ging-ie steigeren, dan kreeg-ie een stroomstoot tussen z'n oren. Een wild paard dat niet luisterde werd tot bloedens toe afgeranseld. Jolien: "Eén keer ging het zo ver dat ik ertussen ben gesprongen. Het arme beest was compleet in shock. Samen met een andere stalgroom hebben we hem toen gekoeld en bij hem gezeten tot-ie weer een beetje rustig was. Ik wist wel dat het er in de grote stallen niet altijd even diervriendelijk aan toe ging, maar dat het zo heftig zou zijn, daar brak m'n hart van. Ik was totaal afgestompt door wat ik dagelijks meemaakte. Kijk, er gaat ontzettend veel geld om in de paardenwereld. Dus een paard dat niet doet wat je wil, is enorm kostbaar."

Uiteindelijk heeft Jolien er een week of vijf gewerkt en ging toen naar een andere stal om daar nog 8 acht maanden als stalruiter te werken. Iets waar ze wel meer plezier uithaalde en waar iets beter met de paarden om werd gegaan. Maar uiteindelijk vertrok ze daar ook, haar droom was kapot. Inmiddels studeert Jolien toegepaste psychologie. Haar eigen paard moest ze noodgedwongen wegdoen. Of paardrijden nog steeds haar hobby is? Jolien: "Dat begint nu gelukkig langzaamaan weer te komen. Ik heb een hele tijd niet gereden. Zo'n twee jaar niet. Ik kon er niet meer van genieten. Het werken met de paarden heeft me echt het plezier van het rijden ontnomen en me mijn hobby dus ook. Dus nee, van je hobby je beroep maken is voor mij vies tegengevallen."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook

Hoe een limoncellohobby uitgroeide tot serieus drankbedrijf

Hobby én werk

Voor wie het wel goed uitpakte was Vivian Scheeres. Zij bakte altijd al graag taarten, maar dan op huis-tuin-en-keukenniveau; appeltaarten, chocoladecakes, dat soort werk. Totdat haar zus haar 12,5 jaar geleden vroeg een bruidstaart te maken. Vivian ging experimenteren met het versieren van taarten en oefende met verschillende vullingen en laagjes. Na acht keer oefenen was de bruidstaart goed gelukt en had Vivian de smaak te pakken. "Via via werd me steeds vaker gevraagd of ik een taart wilde maken, maar op een gegeven moment kreeg ik zoveel aanvragen dat ik het niet meer kon combineren met mijn baan als lerares. Ik besloot een dag minder te gaan werken en workshops taarten maken te geven. Ik huurde een ruimte in een workshopboerderij en ging aan de slag. SweetyCakeShop was geboren. Ik had ook allemaal decoratiemateriaal en spullen in mijn winkeltje die ik aan mijn workshopklanten verkocht, zodat ze gelijk thuis aan de slag konden."

Dat deed Vivian een jaar, waarna ze een huis kocht met een winkel eraan waar ze workshops kon geven en materialen kon verkopen. Ze zegde haar baan als lerares op en een paar jaar later kwam ook nog de webshop erbij. "Ik riep altijd heel hard dat ik geen webshop wilde, maar alleen een stenen winkel. Toen ik net begon was ik nog heel lokaal. Maar toen ik livestreams ging opnemen van hoe je een taart maakt en decoreert van A tot Z, kreeg ik aanvragen vanuit het hele land. En dan is het toch jammer als je volgers al hun taartspulletjes bij een collega kopen."

Inmiddels heeft Vivian al 11 jaar haar taartenbedrijf en is ze 8,5 jaar weg uit het onderwijs. Ze heeft nog geen dag spijt gehad dat ze van haar hobby haar beroep heeft gemaakt.

'Taarten bakken doe ik nog steeds graag, maar niet te vaak, want dan gaat de lol ervan af'

Vivian: "Ik vind het hele totaalpakket van een eigen bedrijf runnen ontzettend leuk. Ik heb nooit heel actief klanten moeten werven. Ik ben net begonnen voordat de hele hype met fondant en het decoreren van taarten en cupcakes losbarstte, dus ik had wat dat betreft ook wel een beetje mazzel. Pas daarna heb ik geleerd wat echt ondernemen is. Gelukkig heb ik nooit wakker hoeven liggen vanwege zorgen om genoeg klandizie of omzet. Nee, ik had eerder slapeloze nachten van het feit dat het zo hard ging!

Ik vind het een hele leuke uitdaging, dat hele ondernemerschap en het hebben van een eigen bedrijf. Er komt zoveel bij kijken! Financiën, boekhouding, het aannemen van personeel en het opstellen van contracten enzovoort. Een jaren-plan heb ik niet, ik bekijk het in kleine stapjes. Ik had vijf of tien jaar geleden bijvoorbeeld ook nooit kunnen bedenken dat ik nu sta waar ik sta.Taarten bakken doe ik nog steeds graag, maar niet te vaak, want dan is de lol er gauw af. Maar als er een feestje is, stroop ik mijn mouwen op en ga ik weer heerlijk bakken en decoreren. Nee hoor, dat gaat nooit vervelen."

Dag en nacht doorgaan

Dat Vivian het ondernemen leuk blijkt te vinden, is mooi meegenomen, zegt coach Rienke Bulsink. "Mensen onderschatten vaak dat ondernemen echt een vak is. En het ligt er ook aan wat het is, waar mensen hun beroep van maken. Het blijft namelijk wel gewoon werken. Zorg dat je het werk leuk blijf vinden, want je hobby ben je kwijt. Daarnaast is het gevaar dat het je helemaal gek kan maken en dat je dag en nacht door kunt gaan. Dat hoor ik veel, dat mensen maar 'ja' blijven zeggen omdat ze anders bang zijn hun klanten kwijt te raken. Met als gevolg dat je het werk niet meer kunt bijhouden. Er is niks mis mee om het eerste half jaar dubbele uren te draaien, maar het moet geen gewoonte worden. Dat hoort niet bij een gezonde onderneming."

Drie gouden tips

Voor wie dat ook leuk lijkt, van je hobby je beroep maken, heeft ondernemerscoach Bulsink drie gouden tips.

"Ten eerste: bedenk goed wat je product is, wat je aan wil bieden. Waarom moet iemand specifiek naar jou? Als je bijvoorbeeld coach of therapeut wil worden, moet je bedenken wat de klachten zijn waarmee mensen bij jou komen en wat jij als oplossing biedt. Veel mensen willen breed inzetten en geld verdienen, maar dit is als roepen in een lawaaiige ruimte: niemand hoort je. Bedenk dus van te voren ook goed wie jouw ideale klant is.

Ten tweede: zorg dat je zichtbaar bent, dat mensen je kunnen vinden. Dit doe je door actief te zijn op social media en daar interessante dingen op te zetten. Wees niet bang om je kennis te delen. Dat vinden mensen vaak moeilijk. Als ik alles al gratis weggeef, waarom komen mijn klanten dan nog naar mij, denken ze. Klanten gaan vaak een bepaald proces door, van know naar like naar trust - kennen, waarderen, vertrouwen. En precies daarom moet je je kennis delen, om ze te laten vertrouwen op jou en je product. Een website en visitekaartjes zijn leuk, maar geen prioriteit. Steek je energie liever in zichtbaarheid (online en offline) en goede e-marketing. Verzamel e-mailadressen, door je potentiële klanten een gratis E-book te laten downloaden bijvoorbeeld, of een videootje, of een checklist. Iets waarvan mensen denken: dat moet ik hebben. Zo werkt het psychologisch ook hè, als je iemand iets aanbiedt gaan ze sneller naar jou."

De laatste tip die Bulsink geeft, is dat je in jezelf en in je product moet blijven geloven. Als je na twee maanden nog geen klanten hebt, ga dan niet je product veranderen maar kijk naar hoe je meer klanten kunt werven. "Mijn eigen businesscoach gaf ooit als gouden tip: 'Spreek dagelijks twee mensen aan en vertel ze wat je doet.' Via e-mail marketing duurt het ongeveer negen tot twaalf maanden voordat iemand een klant wordt. Denk goed na over instapprijzen bijvoorbeeld, en hoe je dan aan diezelfde klant meer geld kunt verdienen. Hou vol, heb plezier in wat je doet en dan heb je heus binnenkort een bloeiend bedrijf."  

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore