Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

21 december 2016 22:43

Verloskundige Julia doorbreekt taboe en geeft fouten toe: 'Ik dacht dat het zo hoorde'

Met de hashtag #genoeggezwegen deelden honderden moeders hun heftige en soms traumatische bevallingsverhalen met de wereld. Verloskundige Julia Bloeming en een paar collega's zijn hier zo door geraakt dat ze hun beginnersfouten toegeven. Hand in eigen boezem.

Ingeknipt worden zonder dat je daar toestemming voor hebt gegeven, of geen ruggenprik krijgen terwijl je daar juist wel om hebt gevraagd. Stichting Geboortebeweging vroeg vrouwen eind november eindelijk het zwijgen te doorbreken. De bedoeling was mensen wakker te schudden. 

Intimidatie en geweld

"We denken misschien van niet, maar ook in Nederland is er sprake van (zachte) dwang, intimidatie of zelfs verbaal of fysiek geweld in de geboortezorg", zei de stichting.

Verloskundige Julia zal de laatste zijn om dat te ontkennen. Net als ongeveer 600 moeders zette ook zij een heftig verhaal op een A4'tje: "Ook ik heb 'even' getoucheerd. Gezegd dat mevrouw 'even' moest doorbijten. Ik schaam me diep. Zo heb ik het geleerd op de opleiding, op mijn stage. Sorry, het spijt me!"

Knip zonder toestemming

Toucheren is inwendig onderzoek. Julia: "Voor zorgverleners is dat routine, maar we moeten er wel bij blijven stilstaan dat we met onze hand in een levende vrouw naar binnen gaan en daarvoor toestemming moeten vragen. Dat heb ik toen niet gedaan."

Er is meer waar Julia achteraf niet trots op is. "Ik heb ook wel eens een knip gezet in mijn stage terwijl die vrouw het niet wilde. Maar ik deed het omdat ik dacht dat het zo hoorde."

Maar even een knipje zetten en weer hechten is niet zomaar iets. Vrouwen kunnen er jaren na de bevalling last van hebben, bij het vrijen, bij het fietsen. "Officieel is er maar één reden om te knippen", zegt Julia, "en dat is acute nood bij de baby."

Bang voor tuchtzaak

Slechts een handjevol collega's van Julia volgde haar voorbeeld en stuurde ook verhalen in over handelingen waar ze zich nu voor schamen. #handineigenboezem werd de hashtag.

Julia: "Blijkbaar ligt er nog een groot taboe op zeggen dat je misschien wel iemand verkeerd behandeld hebt. Ik denk dat iedereen dat wel eens is gebeurd, maar andere collega's reageren vooral verontwaardigd. Wat ook meespeelt: zeker in de geboortezorg zijn mensen bang om aangeklaagd te worden."  

Maar de actie is juist niet bedoeld om een dader aan te wijzen. "Het gaat om vertellen wat je hebt meegemaakt en zeggen dat je spijt hebt van bepaalde dingen. Ik sta er niet meer achter hoe ik me als beginnende verloskundige heb gedragen, maar het kwam door onervarenheid en hoe het me is aangeleerd."

Vrouw op haar kwetsbaarst

Ook al gaat ze nu heel anders te werk, de #genoeggezwegen-verhalen van moeders hebben grote indruk op Julia gemaakt. Een vrouw met weeën die uren alleen werd gelaten, een vrouw die per se op haar rug moest liggen omdat dat gemakkelijker was voor de verloskundige. De gynaecoloog die kwam binnenrennen en tegen de verloskundige riep: 'Deze vrouw zit vol met stront. Ga eerst maar eens laxeren'.

"Hoe moet dat zijn voor zo'n vrouw? We zijn ons er soms totaal niet bewust van dat er een levende vrouw ligt, half bloot, op haar kwetsbaarst, bezig met iets heel belangrijks in haar leven. Natuurlijk, zorgverleners doen het ook niet expres. Het is beroepsdeformatie, je ziet niet meer wie je voor je hebt."

Spijt

Julia is zich daar al een tijdje bewust van. "Vandaar dat het mij opluchtte door het een keer hardop te zeggen. Zo van, gatver ik heb het ook gedaan. Het spijt me en ik zal nooit weer doen."

Zo vreselijk kan een bevalling zijn:

Topnieuws