Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

17 april 2018 00:52

Ouders vrezen voor toekomst woongroepen: 'Dit huis geeft Michel regie over zijn leven'

De ouders van Michel (30) wilden hun zoon niet onderbrengen in een reguliere zorginstelling, dus regelden ze zelf huisvesting voor hun kind. En ze zijn niet de enigen. Maar veel van de ouders maken zich zorgen over het voortbestaan van zulke woongroepen.

Michel woont sinds zijn 24ste (redelijk) zelfstandig in Woongroep Dolfijn in het Brabantse Schaijk. Hij heeft het syndroom van Down en ook de andere bewoners hebben een verstandelijke beperking. Ze delen hun woonkamer en keuken, maar hebben ieder een eigen appartement. Zo heeft Michel regie over zijn eigen leven en houden Henk Verlind en zijn vrouw controle over de zorg voor hun kind.

"Wij vinden dat ook kinderen met een verstandelijke beperking recht hebben op een eigen leven en niet hun leven lang afhankelijk moeten blijven van hun ouders", zegt Henk. "Hij heeft een stukje regie over zijn eigen leven."

Te onpersoonlijk

Nog maar een paar jaar geleden zegde Henk zijn baan op om zelf een woongroep te starten, maar toen leerde hij Dolfijn kennen. De woongroep was destijds pas opgestart en precies wat Henk en zijn vrouw zochten voor hun zoon. Michel is afhankelijk van zorg, maar zijn ouders zagen het niet zitten om hem in een instelling onder te brengen. Te onpersoonlijk. Binnen een eigen woongroep hebben ze veel meer controle over de zorg.

Zoals Dolfijn zijn er 'een paar honderd' woongroepen in Nederland die werden opgericht door ouders van een kind met een beperking, schat het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP). De bewoners hebben ieder hun eigen ruimte, maar wonen dicht bij elkaar en krijgen gezamenlijk ingekochte én georganiseerde zorg. 

Woud aan regels

Het SCP concludeert na gesprekken dat initiatiefnemers soms angstig zijn door het woud aan regels, stapels administratie en continu financiële onzekerheid. Ze vrezen bijvoorbeeld voor het teruglopen van financiële middelen en inperking van de eigen zeggenschap.

Zou Michel niet in de woongroep zitten, dan woonde hij in een instelling, zegt Henk. "Instellingen krijgen een grote som geld die ze naar eigen inzicht besteden aan begeleiding en ondersteuning. Wij kunnen zelf bepalen met welke zorgleverancier we in zee gaan en of specifieke zorg nodig is voor een of verschillende bewoners."

Iedere euro naar zorg

Het bestuur van Dolfijn telt negen leden: van iedere bewoner in de woongroep zit er een familielid in het bestuur. Zo draagt iedereen verantwoordelijkheid voor het wel en wee van de groep. En iedere euro vanuit het persoonsgebonden budget (pgb) gaat naar de zorg en begeleiding van kinderen. "En niet naar andere flauwekul, zoals organisatorische zaken", zegt Henk.

De grootste uitdaging is ervoor te zorgen dat de toko nog jaren draaiende blijft. "En de grootste zorg is een onbetrouwbare handelspartner: de overheid. Je weet nooit wat er binnen het kabinet wordt beslist dat vergaande consequenties heeft voor de zorg. Ik weet niet wat de toekomst brengt. Of het pgb blijft of niet en hoeveel financiële middelen daarvoor beschikbaar zijn."

Een woongroep is toch een beetje een klein bedrijf, zegt Henk. "Maar een financiële planning, zoals bedrijfsmatig noodzakelijk is, is haast niet te maken. D'r is te weinig zekerheid."

Meer op rtlnieuws.nl:

Topnieuws