Ga naar de inhoud
Gevaren van suiker

Erika moest afkicken van suiker: 'Ik droomde dat ik een Magnum at'

Geen suiker meer eten wordt een drama, dacht Erika in het begin.

Het advies van de huisarts bleek een schot in de roos. Erika Elshof eet geen suiker meer en voelt zich na jaren dokteren eindelijk weer gezond. Wel was het keihard afkicken en wordt haar gevoeligheid voor suiker nog niet altijd serieus genomen.

"De een eet geen suiker omdat het een hype is, de ander om normaal te kunnen leven, zoals ik", vertelt Erika (35). Ze voelde zich jarenlang niet goed, was vermoeid en lusteloos. "Na een week werken, lag ik het hele weekend op de bank moe te zijn. Terwijl ik een vrouw was van 27. Ik hoorde juist over te lopen van energie."

ZIE OOK: Etiketten vol instinkers: let op, het is vaak suiker

De huisarts vertelde Erika dat het tussen haar oren zat. Een burn-out, een depressie. Ga maar naar een psycholoog, was het advies. "Maar toen ik daar zat, dacht ik 'wat doe ik hier?' en dat dacht de psycholoog ook."

Flauwvallen van suiker

Toen Erika's huisartsenpraktijk een nieuwe arts kreeg, ging ze maar meteen op bezoek. "Na een gesprek van een kwartier en zonder me te onderzoeken, zei ze dat ik iets met m'n suiker had. Dat vermoedde ik al, maar ik hoorde alleen maar dat ik moest afvallen en dat het tussen m'n oren zat."

In het ziekenhuis werd het meteen duidelijk. Erika kreeg water met suiker erin om te kijken wat dat met haar deed. "Het hartfilmpje was niet eens nodig, want ik viel er bijna flauw van en ging hyperventileren." Met de huisarts sprak ze af om te stoppen met suiker en te kijken wat dat met haar lichaam zou doen.

Hevige afkickverschijnselen

"Ik wist niet wat me overkwam. Binnen drie dagen merkte ik het al. Ik sliep meteen beter en had energie voor tien. Ik stond te stuiteren, terwijl ik eerder het liefst de hele dag wilde slapen."

Negatieve gevolgen waren er ook. Depressieve gevoelens, huilbuien, hele dagen hoofdpijn. Ze droomde zelfs dat ze een Magnum at. "Ik ben direct terug naar de huisarts gegaan. Ze moest een beetje lachen. Jij bent letterlijk aan het afkicken van suiker, zei ze."

Inderdaad, Erika's lichaam vroeg constant om suiker, merkte ze. "De eerste twee weken gaf ik er nog wel eens aan toe en at ik chocola. Maar als ik dan weer op de grond viel, wist ik: dat moet ik niet meer willen." Ook al was het hartstikke moeilijk, Erika wilde hoe dan ook volhouden, want het ging zoveel beter. Ze was zelfs weer gaan hardlopen.

Oppassen met fruitsuikers

Geen suiker meer eten wordt een drama, dacht Erika in het begin. Nooit meer iets lekkers eten. Maar dat bleek gelukkig niet waar, ook al zit wel bijna overal suiker in. Ze doet het inmiddels zeven jaar en weet dat ze gewoon heel puur moet eten. Dat betekent veel dingen zelf maken en bakken. Geen tomatensaus uit pot of pakje dus. Een wijntje kan Erika ook beter laten staan, want ze reageert ook heftig op fruitsuiker.

Uit eten doet ze niet zo makkelijk meer, al weet ze inmiddels de restaurants te vinden waarvan ze zeker weet dat de koks alles zelf maken. "Een beetje suiker is niet erg, maar als ik dat bij elke maaltijd zeg, is het uiteindelijk toch te veel."

'Neem mij serieus'

Vrienden en familie hebben het inmiddels geaccepteerd en hebben op verjaardagen netjes een suikervrij gebakje klaarstaan. "Dat komt ook omdat ze zien wat het met me gedaan heeft." Nu het personeel en sommige winkels en restaurants nog. Die willen nog wel eens flauw reageren. 

"Ik snap het wel; er is ook wel een soort hype ontstaan rond suiker. En het is begrijpelijk dat koks helemaal gek worden van alle allergieën waarmee ze rekening moeten houden, maar ze moeten mensen zoals ik wel serieus nemen."