Geld en Werk

Wol wereldwijd nog nooit zo duur, behalve op Texel

18 juli 2018 16:51 Aangepast: 19 juli 2018 15:29
De wol van Nederlandse schapen is grof. Beeld © iStock

Het zijn gouden tijden voor Australische schapenhouders, want de wolprijs vliegt omhoog. Een kilo wol levert hun omgerekend bijna 13 euro op, dat staat in schril contrast met de 10 cent die Nederlandse schapenhouders krijgen. Waarom profiteren zij niet van de hoge wolprijs?

"De wol uit Australië is tergend duur geworden", zegt Richard Wernekinck, eigenaar van wolgroothandel Holland Wool. Hij haalt zijn wol nu vaker uit Zuid-Amerika. "De topkwaliteit komt uit Australië, dat is een gegeven, maar voor bepaalde producten is Zuid-Amerikaanse wol ook heel geschikt."

Wollen kleding is duurder geworden

Joe Merino is een Nederlands mannenmodemerk met uitsluitend wollen producten. De truien, vesten en shirts van Joe Merino zijn vorig jaar 5 tot 10 procent duurder geworden vanwege de hoge wolprijs.

"Wij gebruiken zeer fijne garens gemaakt van merinowol, een heel zachte wolsoort, uit Nieuw-Zeeland en Australië. De schapen zijn speciaal gekruist op de dikte van hun haren", legt mede-oprichter Ron Beckers uit.

Schapenboeren spinnen garen

Die prijsverhoging bij Joe Merino is nog bescheiden, volgens Beckers. "Sommige van onze concurrenten hebben hun prijzen met wel 20 procent verhoogd, maar wij kiezen ervoor om zelf ook een stukje te slikken."

De Australische wolprijs breekt record op record. Schapenboeren in Australië spinnen daar garen bij: ze krijgen inmiddels 20 Australische dollar (12,7 euro) per kilo wol. Dat is een verdubbeling van de prijs in 2012.

Miniatuurvoorbeeld

Scheren is duurder dan de wolopbrengst

Wol is zo duur geworden, omdat de Chinese middenklasse massaal wollen kleding is gaan dragen. De Australische boeren kunnen de toenemende vraag uit China niet aan. Beckers: "Je trekt niet zomaar een blik nieuwe schapen open. Het duurt een aantal jaar voordat fokprogramma's zijn aangepast."

Lees ook: Dol op zalm? Dit is waarom de prijs de pan uit rijst

Hoe anders is de situatie van Nederlandse schapenboeren. Jan en Rianne (bekend van het televisieprogramma Boer Zoekt Vrouw) op Texel hebben 325 Friese melkschapen en 400 jongvee. Zij scheren hun schapen twee keer per jaar en dat kost meer dan dat het oplevert.

"Scheren kost 4 euro per schaap. Van een dier komt 2 tot 2,5 kilo wol en dat levert 10 cent per kilo op. Dat is dus 25 cent per schaap." De scheerder neemt de wol mee en slaat het op in een schuur, verkopen heeft nu geen zin.

Dekens zijn uit de mode

Wolgroothandelaar Wernekinck weet wel waarom het prijsverschil zo groot is tussen Nederlandse en Australische wol. "Het is een totaal andere kwaliteit. Nederlandse wol is veel dikker dan het fijne merinowol uit Australië. Nederlandse wol is niet geschikt voor breigaren," aldus Wernekinck.

Wel wordt Nederlandse wol gebruikt voor het maken van dekens en dekbedden, maar beide zijn uit de mode, waardoor de prijs nog verder zakt. Nederlandse boeren houden schapen dan ook niet voor de wol, maar voor het vlees of de melk.

Rammen breken de boel af

Kunnen Nederlandse schapenhouders dan niet beter merinoschapen gaan houden? Nee, want die schapen kunnen niet goed tegen het Nederlandse klimaat.

Merinoschapen worden hier alleen op heel kleine schaal gehouden. Bijvoorbeeld door Janny van de Bunder van wolboerderij Blije Bezuiden in Axel, Zeeuws-Vlaanderen.

Ze heeft zo'n 40 merinoschapen en 50 lammeren. "Wij verkopen onze wol niet aan handelaren, maar verwerken de wol zelf. Maar ik moet ophangen, want ik heb hier rammen staan en die breken de boel af", was haar beknopte reactie.

`