Geld en Werk

Van bank naar tafel: 'Nu kan ik doen wat ik altijd al wilde'

10 maart 2018 08:00 Aangepast: 27 maart 2018 10:29
Beeld © Zwaartafelen

Frank van Reij maakt tafels van massief hout en staal. Loeizware meubels dus. De naam van zijn bedrijf, Zwaartafelen, kwam dan ook niet helemaal uit de lucht vallen. Het begon ooit als grap voor de oud-bankmedewerker, maar inmiddels heeft hij twaalf mensen in dienst, waaronder zijn vrouw.

Loretta Schrijver, Hans Kraaij junior, Robert Doornbos en Nicolette Kluijver hebben één ding met elkaar gemeen. Ze zitten iedere week aan een tafel die met de hand is gemaakt door Frank van Reij of één van zijn mannen.

Verhuizing leidt tot ondernemerschap

In 2008 maakt hij zijn eerste tafel. Frank en vrouw Laura zijn net verhuisd en hij besluit een maandje vrij te nemen van zijn werk als IT'er bij vermogensbeheerder Mees Pierson. Tijd genoeg om te klussen in het nieuwe huis.

"Ik had mijn dochter een bedstee op zolder beloofd." Met oude balken gaat Van Reij aan de slag. Van het hout dat hij over heeft maakt hij een tafel. "Ik werd helemaal gelukkig." Op aanraden van zijn vrouw zet hij het voor de grap op Marktplaats. "Die was binnen een dag verkocht." Het idee voor Zwaartafelen is geboren.

Miniatuurvoorbeeld

Ontslag bij de bank

Tot 2011 schuurt, schaaft en zaagt hij ’s avonds en in het weekend aan de loodzware tafels, waar genoeg vraag naar blijkt te zijn. Eerst in de eigen tuin, later in een oude koeienstal waar hij via een goede kennis terecht kan. Maar de dagen zijn lang en het werk bij de bank bevalt hem steeds minder.

"Na tal van fusies had ik er niet zo veel zin meer in." Van Reij besluit in het diepe te springen en neemt ontslag. "Nu kon ik doen wat ik altijd al wilde. Mijn oude werk was soms iets te administratief. Ik kon er mijn creativiteit niet kwijt."

"Als kind twijfelde ik of ik architect wilde worden of de reclame in wilde gaan. Uiteindelijk ben ik een jaar bouwkunde gaan doen en IT’er geworden. Nu mag ik alles combineren."

Financiële onzekerheid

De zaken lopen erg goed. Zo verkoopt hij in 2016 zo’n 1200 tafels, schat Van Reij. "We zijn nu met twaalf man totaal aan het werk." Ook vrouw Laura zit in de zaak. "Na zeven jaar durfde ook zij het aan om te stoppen."

Van Reij geeft toe dat het financieel wel onzekerheid geeft, nu er ook van haar geen salaris meer binnenkomt. "Het is heel hard werken voor niet zo veel geld. Mensen denken vaak: 'Die is ondernemer, die heeft poen', maar de zon gaat niet voor niets op."

Zorgen maakt hij zich daar niet om. "We sparen lekker en bouwen een buffertje." Ooit hoopt hij een eigen bedrijfspand te kopen, nu huurt hij nog. "Maar we zitten lekker hier, we hoeven niet weg."

Miniatuurvoorbeeld

Schoonouders met twijfels

De omgeving van Van Reij is enthousiast over de stap die hij zeven jaar geleden maakt van IT’er naar zelfstandige. Alleen zijn schoonouders maken zich zorgen. Zij zijn meer van zekerheden, lopen liever geen risico, legt hij uit. "Maar Laura en ik zijn allebei wel een beetje van gewoon gaan. Als iets in mijn kop zit, zit in het in mijn kont."

Maar zijn schoonouders draaien bij, als ze zien hoe gelukkig Van Reij wordt van het ondernemerschap. "Ik ga nu iedere dag met een vrolijk hoofd naar mijn werk. Ik zie het niet eens als werken. Van de bank kwam ik niet iedere dag met een voldaan gevoel thuis."

Tafel op televisie

De robuuste tafels zijn ook televisiemakers niet onopgemerkt gebleven. Zo staat een 'Zwaartafel' in de studio van Koffietijd, bij Ziggo Sport, FOX Sports en eerder zelfs in het RTL Z-programma Z in Zaken. Van Reij: "Ja lachen, is toch leuk!"

Miniatuurvoorbeeld

Miniatuurvoorbeeld

De tafels van Van Reij worden in verschillende televisieprogramma's gebruikt. (Foto's: Zwaartafelen)

Voor televisiemakers gaat Van Reij maar wat graag de uitdaging, want we weten ondertussen hoe snel er geleverd moet worden, het liefst gisteren. "In de aftiteling staan vind ik voldoende. Gewoon een beetje naamsbekendheid."

Als de tafel dan terugkomt gaat die alsnog in de verkoop. "Ze herkennen de tafel waar Gordon aan heeft gezeten. Ik maak hem ook niet schoon, dan zitten de vingerafdrukken er tenminste nog op."

`