Ga naar de inhoud
Entertainment

Tim Hofman denkt vaak aan overleden JZHMH-deelnemer Anton: 'Altijd bijgebleven'

Tim Hofman Beeld © ANP

Tim Hofman (33) presenteerde van 2014 tot 2018 het programma 'Je Zal Het Maar Hebben' en hoorde in die tijd heel wat aangrijpende verhalen. Toch is er één kandidaat in het bijzonder die hem altijd is bijgebleven, zo vertelt hij in een interview met 'VARAGids': Anton van der Ham, een jongen die een storing had in zijn afweersysteem en daar uiteindelijk aan overleed.

"Hij leefde bij de gratie van het leven, hij was zo met het leven bezig"

Anton was destijds 16 jaar en Tim een jaar of 26 of 27, zegt hij. "Dan ben je allebei best jong en ik kreeg echt een band met hem", zo vertelt Tim. Omdat het immuunsysteem van Anton niet goed werkte, moest hij om de twee weken een infuus en was hij vaak in het ziekenhuis.

Jayan
Lees ook:
Jayan uit JZHMH heeft het leven volledig opnieuw opgepakt

"Alleen een beenmergtransplantatie kon hem redden. Maar er was ook een behoorlijke kans dat hij die transplantatie niet zou overleven. Hij wilde het hoe dan ook. Anton was zo vastberaden, zo onverschrokken. Je zou zeggen dat je met een levensgevaarlijke ziekte leeft bij de gratie van de dood, maar hij leefde bij de gratie van het leven, hij was zo met het leven bezig. Dat vond ik heel leerzaam en indrukwekkend", blikt Tim terug.

JZHMH-stel
Lees ook:
JZHMH-stel ziet na jaren kinderwens in vervulling gaan

De eerste transplantatie bij Anton mislukte, maar de tweede ging wel goed. "Wij allemaal blij, nu kon Anton eindelijk doorgaan met leven. Maar dat liep allemaal anders. We hadden best vaak contact, maar toen kreeg ik opeens geen antwoord meer op mijn berichtjes", zo vertelt Tim. Al snel blijkt waarom. "Later zag ik op Facebook dat zijn oma, of tante, dat weet ik niet meer, opriep een kaarsje voor hem aan te steken. Daar ben ik ontzettend van geschrokken. Hij had per ongeluk een schimmelinfectie gekregen en was daar uiteindelijk aan overleden. Anton is me altijd bijgebleven."

Respect
Lees ook:
Respect en bewondering voor Esmee in Je zal het maar hebben