Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

RTL | Volg het nieuws terwijl het gebeurt

Topnieuws
meer stories
Laatste uitzending
Video's
meer stories
29 december 2017

Charlotte: 'Als mijn verkrachter tbs-verlof heeft, ben ik doodsbang'

Charlotte (29) is doodsbang om de straat op te gaan sinds de man die haar bruut verkrachtte, soms onbegeleid tbs-verlof heeft. Dat de reïntegratie van tbs'ers na de Anne Faber-zaak onder de loep wordt genomen, is volgens haar heel erg noodzakelijk. "Ik durf niets meer."

Bij Charlotte thuis zijn de gordijnen sinds augustus altijd dicht. Ze durft sinds die maand ook niet meer zomaar de straat op. Altijd kijkt ze over haar schouder. Als ze boodschappen gaat doen, is het snel de winkel in en weer uit. 

Want sinds augustus is de zogenoemde 'anorexia-verkrachter', die Charlotte verkrachtte en geestelijk mishandelde, af en toe met verlof. De nu 50-jarige man uit Apeldoorn, Bob J., werd veroordeeld tot vier jaar cel en tbs. Na hoger beroep werd dat een celstraf van twee jaar, maar de tbs bleef overeind. Ook moest hij zijn slachtoffers ruim 15.000 euro betalen. 

Uitgehongerd

J. verkrachtte, drogeerde en bedreigde jarenlang zes jonge vrouwen, allen (ex-)anorexiapatiëntes. Ook hongerde hij de slachtoffers uit. "Hij had een nare fascinatie en seksuele voorkeur voor extreem dunne vrouwen, bijna op het kinderlijke af", vertelt Charlotte. "Mij heeft hij ook zo uitgehongerd." 

Ze leerden elkaar kennen via een gemeenschappelijke kennis. Charlotte, toen een zeer ongelukkige tiener, was 'heel ontvankelijk' voor hem. "Ik was zo kwetsbaar, zat in een kliniek en had een moeilijke jeugd gehad. Mijn zelfbeeld was lager dan laag."

'Echt lief'

Bob was van de lieve woorden. Hij toonde begrip. "Voor het eerst in mijn leven was er iemand die me het gevoel gaf dat ik ertoe deed." Bobs huis was in het begin Charlotte 'veilige thuishaven'. Tot hij agressief werd. Hij sloeg haar, meerdere keren. "Het ging heel geleidelijk steeds slechter, ik had het niet door."

Toen Bob haar voor een laatste keer naar zijn huis lokte om 'te praten', pakte hij haar telefoon en haar laptop af. De deuren en ramen gingen op slot, en Charlotte zat opgesloten. "Toen ik de deur dicht zag gaan, raakte ik in paniek."

In de gaten

Vluchten kon niet, hij hield haar constant in de gaten. "Bovendien had hij mij compléét in zijn greep. Hij was zo manipulatief, en ik zo kwetsbaar, dat ik geloofde dat ik dit verdiende." Ze kon voor haar gevoel ook naar niemand toe. "Bob vertelde me dat als hij me zou vermoorden, niemand me zou missen. Ik geloofde dat. Hij had al mijn lijntjes met de buitenwereld verbroken. Stuurde mijn familie en vrienden nare berichten en gaf hun het idee dat dit mijn eigen keuze was."

Charlotte moest precies doen wat Bob wilde. Wilde hij eten? Dan moest zij koken. Wilde hij seks? Dan moest zij 'met de benen wijd'. "Ik was een huisslaaf. Een paar keer heeft hij mij verkracht en mishandeld." Eten kreeg ze amper. "Ik ben heel veel afgevallen toen ik daar was. Bizar, als ik daar nu aan terugdenk."

Aangifte 

Na korte tijd kon Charlotte vluchten. "Ik wil niet vertellen hoe ik dat deed, of hoe lang ik gevangen zat." Ze is bang om herkend te worden. Ze kwam in een blijf-van-mijn-lijf-huis en – om een lang verhaal te kort te maken – praatte drie dagen lang met agenten. "Mijn aangifte is 48 kantjes dik."

Bob bleek een bekende van de politie. Uiteindelijk deden zes slachtoffers, inclusief Charlotte, aangifte. Toen hij in de cel belandde, is Charlotte aan zichzelf gaan werken. Therapie, medicijnen. Maar sinds ze een brief kreeg over zijn verlof, is ze 'weer terug bij af'. "Ik was in shock. Hoe kan dit? Het heeft mijn leven overgenomen. Ik slaap niet, heb nachtmerries. Van elk geluidje dat ik 's nachts hoor, zit ik rechtop in bed."

Bang

Charlotte is bang – nee, ze weet het zéker – dat Bob haar iets kan aandoen. "Hij is een narcist. Hij zal zich heel goed hebben gedragen in die kliniek en daarom ook op verlof mogen, maar dat wil niet zeggen dat hij zich ook goed gedraagt in de buitenwereld."

Berichten zoals over Michael P., de man die ervan verdacht wordt Anne Faber om het leven te hebben gebracht, maken haar boos en misselijk. "Je bent gewoon niet veilig in Nederland voor dit soort mensen. En het verweer is vaak 'het gaat om een kleine groep', maar er wordt wel gespeeld met mensenlevens."

'Ik zit gevangen'

Ook met Charlottes leven. "Ik adem nog, dus feitelijk ben ik nog in leven, maar ik heb geen leven meer. Relaties en vriendschappen durf ik niet aan te gaan, uit angst dat ze hem vertellen waar ik woon. Ik houd me afzijdig, leef geïsoleerd. Ik zie dit soort mensen het liefst in de long stay. Achter slot en grendel."

Tbs is in haar ogen 'een schijnvertoning'. Daarom vertelt ze haar verhaal. "Het is de omgekeerde wereld: hij mag een paar uur per dag naar buiten en ik zit daardoor gevangen."

Onderzoek naar veiligheid integratie tbs'ers

De Onderzoeksraad voor Veiligheid gaat onderzoek doen naar de reïntegratie van tbs'ers en gedetineerden met een ernstige psychiatrische aandoening. De raad gaat na of er daarbij rekening wordt gehouden met de veiligheid van de samenleving.

De Onderzoeksraad (OVV) reageert daarmee  op het verzoek van de burgemeester van Zeist, Koos Janssen. Hij vroeg de raad twee weken geleden om onderzoek te doen naar aanleiding van de gebeurtenissen rond de vermissing en de dood van Anne Faber en het effect op de samenleving in Den Dolder.

Hoe werkt het nu?

Volgens een woordvoerder van het ministerie van Justitie & Veiligheid kan een tbs'er pas in aanmerking komen voor verlof, op het moment dat de kliniek waarin diegene verblijft, vindt dat hun cliënt langzamerhand naar buiten mag. Het verlof is gericht op resocialisatie van de tbs'er.

"De kliniek moet een verlofplan maken, dat wordt voorgelegd aan een onafhankelijk adviescollege, bestaande uit juristen en psychiaters", zegt de woordvoerder tegen RTL Nieuws. "Die gaan dan kijken of het verlofplan goed onderbouwd is en of ze het ermee eens zijn. Het adviescollege brengt uiteindelijk een advies uit aan de kliniek. Als dat advies positief is, mag de tbs-gestelde op verlof. In het verlofplan staat hoe lang een tbs-gestelde op verlof mag en op welke plekken hij of zij zich mag begeven, en of dat met of zonder begeleiding is. "

Het ministerie wil niets zeggen over het verlof van Bob J. "We doen geen uitspraken over specifieke gevallen, in verband met de privacy."

Charlottes naam is gefingeerd. Ook zijn feiten die kunnen leiden naar haar identiteit, weggelaten. Die zijn bekend bij de redactie.

Meer op rtlnieuws.nl: 

Topnieuws