Noodkreet

Familie vermoorde Sybine (13): 'Martin C. mag nooit buiten de kliniek komen'

06 november 2018 15:43 Aangepast: 06 november 2018 16:40
Sybine was dertien toen ze werd vermoord. Haar lichaam werd gevonden bij een dijk in Breukelen Beeld © ANP

Een noodkreet, zo noemen de nabestaanden van de vermoorde Sybine Jansons hun brief aan Nederlandse media. De man die hun dochter op 13-jarige leeftijd verkrachtte en vermoordde mag vandaag op begeleid verlof en dat valt de familie zwaar.

Sybine Jansons was nog maar 13 jaar oud toen zij op 19 januari 1999 tijdens fietstocht van school naar huis in Maarn door Martin C. werd misleid, verkracht en vermoord. C. was toen net een paar maanden vrij na een gevangenisstraf voor eerdere zedendelicten, waarvan hij zes jaar uitzat. De man deed zich voor als agent om het vertrouwen van het meisje te winnen.

Na de moord op Sybine verkrachtte hij nog twee vrouwen. Hij kreeg voor al die zaken wederom gevangenisstraf: 18 jaar en tbs met dwangverpleging.

Na Sybine's vermissing in januari 1999 werd er met man en macht naar haar gezocht Na Sybine's vermissing in januari 1999 werd er met man en macht naar haar gezocht

Vandaag gaat C. voor het eerst op begeleid verlof. Daarvan werd de familie van Sybine vorige week op de hoogte gesteld door het Openbaar Ministerie. Samen met de twee andere slachtoffers die C. in 1999 maakte, schreven ze een brief die ook naar Editie NL is gestuurd.

Positieve gedragsverandering

Verlof is onderdeel van de tbs-behandeling, maar de briefschrijvers zijn er toch verbaasd over: "Tot aan de laatste TBS-verlengingszitting in februari 2017 was er volgens de behandelaars (…) geen enkele vorm van gedragsverandering te zien. Hij werkte niet mee aan de behandeling en ging zelf in de slachtofferrol zitten", schrijven ze. "Ook de rechter heeft steeds benadrukt dat hij veel te gevaarlijk was om vrij te laten."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

28 jaar cel en tbs voor dader Anne Faber

De nabestaanden van Sybine zitten met een vraag: "Hoe zo nu ineens een positieve gedragsverandering?" De behandelaars van de kliniek waar C. zit, mogen daar niets over zeggen. Ook steekt het dat de moordenaar van hun dochter weet waar zij wonen. "In de brief die wij kregen van het Openbaar Ministerie staat vermeld dat hij niet in bepaalde regio's, mag komen en ook niet in onze woonplaats. Dit betekent dat hij dus weet wat onze woonplaats is. Terwijl wij niets mogen weten over zijn gedragsverandering. De privacywet op zijn kop!"

'Zelf zijn vrijheid verspeeld'

Sybines familie vindt het vreselijk dat aan C.'s terugkeer in de maatschappij wordt gewerkt. "Iemand die zo veel op zijn geweten heeft, is er zelf de oorzaak van dat hij zijn vrijheid verspeeld heeft en waarvan wij van mening zijn dat hij nooit weer buiten de kliniek mag komen." De advocaat van Martin C. wil niet op het verlof of de brief reageren.

Zo werkt tbs en verlof

Wanneer iemand wordt veroordeeld tot tbs met dwangverpleging wordt diegene verplicht verpleegd in een gesloten kliniek. De tbs duurt in eerste instantie twee jaar. Daarna kan een rechter de tbs telkens verlengen met een of twee jaar.

Tbs'ers mogen soms met verlof. Zo kunnen behandelaren zien om de behandeling goed verloopt en of iemand terug kan keren in de maatschappij. Er zijn vier fasen in het verlof:

  • Begeleid verlof: samen met een sociotherapeut en soms een beveiliger mag de tbs'er buiten de kliniek komen om bijvoorbeeld zelf boodschappen te doen.
  • Onbegeleid verlof: als het begeleid verlof goed verloopt, mag de tbs'er alleen buiten de kliniek komen. Dat mag maximaal zes nachten duren. In die tijd mag hij werkervaring op doen, familie bezoeken of een opleiding volgen.
  • Transmuraal verlof: de tbs'er mag nu buiten de kliniek wonen. Hij woont dan zelfstandig in een instelling voor begeleid wonen of in een psychiatrische instelling.
  • Proefverlof: tijdens deze fase van het verlof laat de tbs'er zien dat hij niet weer dezelfde fout begaat. Hij woont buiten een beveiligde instelling en de reclassering houdt toezicht.

Voor zware misdrijven geldt geen maximumtermijn, iemand keert pas terug in de maatschappij wanneer er geen kans meer is op recidive, oftewel geen kans dat iemand weer een misdrijf pleegt. In theorie kan iemand dus voor de rest van zijn leven in een tbs-kliniek verblijven.

Bron: DJI/Rijksoverheid

`