We zien dat je waarschijnlijk onze advertenties blokkeert. RTLNieuws.nl heeft de inkomsten uit advertenties nodig om goede, onafhankelijke verhalen te blijven maken. Ook kan het zijn dat door het gebruik van een adblocker bepaalde functies op de website niet goed werken. Maak je een uitzondering voor onze pagina's? Voor meer informatie, klik hier.
Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

02 december 2014 13:51

Het gevecht om goud is begonnen

Willem Middelkoop is oprichter van het Commodity Discovery Fund, schrijver en spreker. Voor RTL Z schrijft hij over de rol van economie in de wereldpolitiek.

Het valt momenteel aan de goudprijs niet af te lezen, maar goud is aan een enorme “comeback” bezig. Rusland en China kopen op opvallend agressieve wijze openlijk goud op. India wordt momenteel geconfronteerd met een gigantische vraag naar goud, dat zelfs leidt tot grote tekorten op de handelsbalans. En gelukkig heeft Nederland 120 ton goud teruggehaald uit New York, schrijft Willem Middelkoop.

Maar ook in Europa zien we opvallende gebeurtenissen. Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en Nederland zitten in het proces van het terughalen van hun eigen goud, of hebben dit reeds ter discussie gesteld. Daar komt nog bij dat ook de ECB erover nadenkt haar goudreserves verder uit te breiden, mogelijk in een poging om deflatie te bestrijden.

Je kunt rustig concluderen dat een “nieuwe goudstandaard” reeds geboren is, zonder dat hier formele beslissingen over genomen zijn. Tenminste, zo stelt de invloedrijke internationale zakelijke redacteur van The Telegraph “Ambrose Evans-Pritchard”. Hij beschrijft de voortdurende inspanningen van landen om zoveel mogelijk de hand te leggen op fysiek goud.

De wereld beweegt zich stap voor stap richting een “Facto Gold Standard” zonder enig overleg tussen G20 leiders voor een plan om een dergelijk project te ondersteunen. Echter noch de dollar, noch de euro zijn verenigbaar met een dergelijke trend. De constructie van de huidige monetaire en economische unie is aan het rotten waardoor ze zich van de ene in de andere crisis begeeft. Er is gebrek aan een grondig fundament of centrale steunpilaar zoals een “treasury”. De dollar is inmiddels een piramide van schulden geworden en we kunnen allemaal wel raden dat deze schulden in de toekomst weg geïnflateerd zullen worden – goedschiks, dan kwaadschiks.

De centrale banken die nu goud opkopen zoals we dat zien gebeuren in Azië, ook wel gezien als het grondstoffenblok, zijn hier de opkomende machten. Zij bezitten nu twee derde van de buitenlandse reserves. Het is geen geheim dat China elke dip aangrijpt om goud bij te kopen op zoek naar pogingen om haar goudreserves boven de 2% te tillen. Rusland heeft zelfs te kennen gegeven maar liefst 10% van haar reserves in goud aan te willen aanhouden. Varianten van dergelijke strategieën zien we nu ook van de Pacifische regio tot de Golfstaten en zelfs in Zuid-Amerika.

Nu heeft de Bundesbank besloten om een deel van haar goud terug te halen uit Parijs en de Verenigde Staten. Persoonlijk had ik het idee dat de Buba (Bundesbank) er een geheime agenda op nahield of op zijn minst iets weet en verbergt voor de buitenwereld. Het krijgt dan ook veel kritiek en weerstand van de bevolking en leden van de het Duitse parlement (Bundestag). Maar dat is nog niet het einde van het verhaal. Het feit alleen al dat deze weerstand bestaat, en zelfs zo georganiseerd, toont aan hoe groot het verschil is tussen de opvattingen van de grote democratieën en de economische machten. Dit is een nieuw maar ernstig politiek fenomeen binnen het globale systeem.

De schrijver citeerde ook “Mohammed El Erian”, een voormalig topman van Pimco, die bang is dat de repatriëring van goud zou kunnen leiden tot een groeiend internationaal wantrouwen in ons financiële systeem:

“In eerste instantie kan deze trend zich verplaatsen naar andere landen welke ook ineens hun goudreserves willen repatriëren. Immers, als je je eigen goud in je thuisland wilt bewaren, en dat is een grote “als” voor sommige landen, wil je niet het land zijn dat als laatste zijn goudreserves nog ergens in een ander land in beheert heeft. Mocht het bij dergelijke ontwikkelingen blijven, zal dit nagenoeg geen verdere impact hebben op het functioneren en het welzijn van de globale economie. Maar wanneer wederzijds wantrouwen zich vertaalt in multilaterale spanningen, kan de wereldeconomie geconfronteerd worden met grote problemen. Veel onevenwichtigheden zullen moeten worden uitgevochten waarbij er altijd een verliezende partij is. “Beggar-thy-neighbour” – praktijken kunnen plaatsvinden waarbij landen hun problemen oplossen ten koste van andere landen“.

Dergelijke ontwikkelingen herinneren ons aan de implosie van de “London gold Pool” in 1968.

Een quote uit The Big Reset:

Tijdens vergaderingen van de centrale bankvoorzitters bij de Bank of International Settlements (BIS) in 1961 werd overeengekomen dat een goudfonds van in totaal 270 miljoen dollar beschikbaar zou worden gesteld door acht deelnemende westerse landen. Deze zogenaamde “London Gold Pool” was dus gefocust op het voorkomen van het stijgen van de goudprijs boven de 35 dollar per ounce. Dit kon door het verkopen van officiële goudbezittingen van de centrale bank. De herkomst van de London Gold Pool:

De betrokken landen moesten ook verklaren dat zij geen goud voor de centrale bankreserves zouden aankopen van goudmijnen in landen als Rusland of Zuid-Afrika. Om totale geheimhouding te verzekeren worden, geheel in lijn met de traditie van de BIS, deze afspraken niet op papier vastgelegd.

Net als in de afgelopen jaren werd het goud voornamelijk op de markt gedumpt in tijden van crisis als investeerders op goud wilden overstappen. Zo werd tijdens de Cubacrisis van 1962 tussen 22 en 24 oktober minstens 60 miljoen dollar aan goud verkocht. Het IMF stond bovendien op de achtergrond klaar om extra goud op de markt te gooien als dat nodig was.

In 2010 werd een aantal oude geheime Amerikaanse telexberichten gepubliceerd door Wikileaks. In deze berichten uit 1968 wordt beschreven wat er gedaan werd om de goudprjis onder controle te houden. Het doel was om investeerders ervan te overtuigen dat het totaal nutteloos was om te speculeren op een stijging van de goudprijs. Een van de verslagen spreekt over een propagandacampagne met het doel het publiek ervan te overtuigen dat de centrale banken de “masters of gold” zouden blijven. Op 15 maart werd de London Gold Pool ontbonden, omdat Frankrijk niet langer wilde meewerken. De Londense goudmarkt bleef van extra fysiek goud verstoken en werd voor twee weken gesloten. De andere goudmarkten in de wereld openden direct 25% hoger.

Om de actie tegen de VS kracht bij te zetten, verliet Frankrijk zelfs de commandostructuur van de NAVO. Dit was een opmerkelijke stap in het licht van het Russische gevaar tijdens de Koude Oorlog in die dagen.

Het einde van de London Gold Pool was het startschot voor een “bull markt” in goud die minimaal dertien jaar zou duren en de goudprijs liet stijgen van $35 naar ruim $800.

De implosie van de London Gold Pool leidde tot de ineenstorting van het Bretton Woods systeem in 1971 toen Nixon besloot de dollar van het goud los te koppelen. Precies zoals in 1971 zal de vlucht in goud leiden tot een monetaire reset in de komende jaren.

Ik verwacht dat het gouden metaal dan opnieuw een grotere monetaire rol zal gaan innemen. 

 

KIJK OOK: Willem Middelkoop en Hans de Geus discussiëren uitgebreid over de terughaalactie van DNB: