Menu Zoeken Mijn RTL Nieuws

18 december 2013 12:11

De Europese Bankenunie is een feit

Het is verleidelijk om te denken dat de Europese Bankenunie daadwerkelijk iets oplost

Nu de Europese Bankenunie er in 2014 wel degelijk gaat komen, raad ik iedereen met een spaarvermogen van meer dan 100.000 euro met klem aan om dat meerdere in veiligheid te brengen, want het spaargeld boven de ton zal er bij een nieuwe bankencrisis met zekerheid aangaan, terwijl het nog te bezien valt of aandelen- en obligatiehouders ook geschoren zullen worden. Dat laatste is wel de bedoeling, maar papier is geduldig.

Natuurlijk roep ik niet op tot een bankrun. Het is gewoon een kwestie van zorgvuldig omgaan met je eigen geld in het licht van een ongrijpbare overheid die met de introductie van de bankenunie officieel bevestigt dat banken niet te vertrouwen zijn. Nog geen drie jaar geleden zou deze wetgeving als politieke aanzet tot de vorming van een criminele organisatie zijn beschouwd en afgewezen. Nu wordt het abnormale als vanzelfsprekend gekenmerkt. We leven in rare tijden.

Europees circus
Het is verleidelijk om te denken dat de Europese Bankenunie daadwerkelijk iets oplost in het kader van de bankencrisis waarvan wordt beweerd -wederom van officiële zijde- dat die achter ons ligt. Ten eerste is de bankenunie gebouwd rondom een afwikkelmechanisme dat zo bureaucratisch van opzet is en tegelijkertijd zo politiek kneedbaar, dat de bankenunie nu al vergeleken kan worden met een speelbal die rond drijft in een grote pot met stroop. Weer zo’n Europees gedrocht dat de schijn wekt van politieke slagvaardigheid maar in werkelijkheid de broodnodige sanering van de sector lam legt. Ben ik tegen Europa? Nee, natuurlijk niet. Ik ben wel tegen onwerkbare instituties. Daar zijn er al teveel van.

Om elkaars hachje te kunnen redden wordt de Europese banken opgedragen om een gemeenschappelijk crisisfonds van 55 miljard euro te vormen. De sector mag daar ruim 10 jaar over doen. Een lachertje en een belediging voor het volk. Verleden jaar was de helft van het totaalbedrag in één keer nodig om de Ierse bankensector alsnog te redden. Dat is ongemerkt aan het publiek voorbij gegaan en precies dit beleid van verdoezeling via institutionalisering, vormt de kern van de bankenunie. Typisch politiek. Als er een probleem is, organiseer je het gewoon van je af. Geen haan die er dan nog naar kraait.

Al is de leugen nog zo snel
Tenzij de werkelijkheid zich op enig moment aandient. Als er -bijvoorbeeld in 2014- toch enkele grootbanken in de problemen komen (de kans daarop is groot, ongeacht positieve stresstests), laten we aannemen in Italië en Spanje, dan zal ineens blijken dat de  Europese Bankenunie helemaal niet Europees is maar juist de nationale lidstaten dwingt om met reddinggeld van de eigen belastingbetalers over de brug te komen. Het aloude liedje dus.

Het moet gezegd worden. De Europese politiek begint greep op de zaak te krijgen met behulp van de ooit onafhankelijke ECB. Dat het om schijnoplossingen gaat doet niet langer ter zake. De trein van Europese integratie begint vorm en vaart te krijgen.

Nederland had al tijdens de troonrede van de koning op Prinsjesdag 2013 aangekondigd in te zullen stemmen met de vorming van een Europese Bankenunie. Die is er nu. Maar ik betwijfel of wij er beter van zullen worden.