Matthias Pauw

De sociaaldemocratische drogevoetenmaker

20 februari 2019 06:12

Over drie weken mogen we weer stemmen. Het blijft een van de mooiste dingen om te doen, zeg ik als een der relatief jonge mensen, waarover nog weleens gefluisterd wordt dat ze de democratie niet zo vreselijk belangrijk vinden.

Maar de Statenverkiezingen en waterschapsverkiezingen zijn van alle stembusgangen toch wel veruit de meest hinderlijke en zotte verkiezingen. Zo idioot eigenlijk, dat ze het hele feest van de democratie voor mij lelijk verpesten.

Te beginnen bij de Provinciale Staten. Hartstikke belangrijk, denk ik dan. Ik wil best gaan stemmen om mede de toekomst van de ruimte om mij heen, natuurgebieden, water en van alles meer mede te bepalen. Maar die verkiezingen worden ondermijnd en verstoord door iets wat de meeste mensen, niet in de laatste plaats de landelijke politici, veel belangrijker vinden: de Eerste Kamerverkiezingen.

Want om volstrekt onbegrijpelijke redenen bepalen de Statenverkiezingen nog steeds de samenstelling van de Eerste Kamer. Dat dit zo werkte in de tijd van paard en wagen, is wel te begrijpen, maar waarom we nu niet gewoon direct de senaat kiezen, is mij een raadsel.

En het zorgt voor absurde situaties. Stel nou, je wil lekker GroenLinks stemmen in de provincie, omdat een of andere weg je niet aanstaat of je een bosje geplant wil zien, maar in de Eerste Kamer wil je zoveel mogelijk VVD'ers omdat je het kabinetsbeleid steunt. Wat doe je dan? Waarschijnlijk stem je toch maar VVD. Het resultaat is dat de samenstelling van de Provinciale Staten helemaal geen afspiegeling is van wat de mensen op provinciaal niveau zouden willen. En dat is toch bezopen?

Dat idiote mechanisme wordt ook nog eens extra aangemoedigd door het houden van lijsttrekkersdebatten voor de Eerste Kamer. Daar gaan landelijke politici het eens even rustig over landelijke thema’s hebben, alsof die provincieverkiezingen niets meer zijn dan een nutteloze tussenstap in de keuze voor de Eerste Kamer. Trek die verkiezingen in godsnaam toch uit elkaar.

Om de stembusgang op 20 maart nog een beetje frustrerender te maken, mogen we ook nog eens onze stem uitbrengen voor iets dat überhaupt geen gekozen orgaan zou moeten zijn: de waterschappen. 

Wat doen de waterschappen? Ze moeten ervoor zorgen dat we droge voeten houden en niet veel meer dan dat. Waarom moeten we daar in vredesnaam verkiezingen over organiseren? Kun je sociaaldemocratisch een dijk onderhouden of het grondwater op peil houden? Kun je liberaal een sluis openzetten of confessioneel het water zuiveren? 

Nee, natuurlijk kan dat niet. De verschillende partijen zullen heus wel wat verschillende beleidsopvattingen hebben, hoor, over hoe en wat. Maar met politieke kleur heeft het allemaal niets te maken en al zeker niet met ideologie.

En als er al verschillende beleidsopvattingen te kiezen zijn, hoe moet ik dan in vredesnaam weten wat de beste manier is om dat dijkje te versterken? Het kan mij ook helemaal niet schelen, als het maar gebeurt en zo goed mogelijk als het even kan. Val mij er niet mee lastig.

Leg die taken lekker bij het rijk of misschien wel beter nog: bij de provincie. Mocht het dan ooit voorkomen dat ik om welke reden dan ook wel iets vind van waterbeheer, dan weeg ik het wel mee bij de volgende provinciale verkiezingen.

Nog een voordeel: aangezien we dan een verkiezing hebben geschrapt, kunnen we ook mooi zonder nog een extra stembusgang op de kalender te zetten de Eerste Kamer direct gaan kiezen. 

Op die manier maak je van drie bizarre en frustrerende verkiezingen twee echte verkiezingen waar je ook daadwerkelijk stemt voor wat er op het papiertje staat. Zo moeilijk is het allemaal niet.