Durk Veenstra

De val van Boris Johnson is een waarschuwing voor alle populisten

11 juli 2018 15:04

De dienstauto stond al uren klaar. Motor en stoel voorverwarmd, chauffeur en motorescorte gereed. Maar waar bleef hij? De minister kwam maar niet uit zijn ambtswoning. Het wachten duurde tot in de middag.

Pas om vier uur kwam er nieuws, niet van de minister maar van zijn baas: de minister was geen minister meer. De dienstauto kon eindelijk wegrijden, om plaats te maken voor een privé- dan wel verhuiswagen.

Boris Johnson is niet langer 'Foreign Secretary'.

Zijn aftreden was voorspelbaar, maar de manier waarop is opvallend. Want aanvankelijk viel er na afloop van het kabinetsberaad over Brexit geen onvertogen woord. De 'coup' van premier May om een 'zachte' Brexit te forceren leek de voorstanders van een 'harde' versie te hebben overrompeld.

Misschien deed de afgesproken kabinetsdiscipline zijn werk, en durfde voor één keer niemand May tegen te spreken. Het hele weekend bleef het stil, maar het lot van Johnson was natuurlijk bezegeld. Hij kon geen kant op, zeker niet na het voorbeeld dat die andere ‘Brexiteer’ in het kabinet, David Davis, de avond ervoor al had gesteld.

Opstappen was de enige mogelijkheid.

BoJo is 'out' dus. In zijn afscheidsbrief beweerde hij dat het Verenigd Koninkrijk nu ‘een kolonie’ dreigt te worden. Dat is natuurlijk absurd. Het gaat hier om een 'self-inflicted wound'. Dat geldt voor het hele Brexit-avontuur. Opvallend: Johnson’s maatje in de Leave-campagne, Michael Gove, blijft wel gewoon aan als minister.

BoJo's val lijkt me een waarschuwing voor alle ‘populisten’ in Europa (en de rest van de wereld): verbetering beloven is gemakkelijk, leveren is moeilijk. En verbetering betekent altijd verandering, maar niet elke verandering is een verbetering. Valse beloftes doen is als gooien met een boemerang. Zie Griekenland, zie (straks) Italie.

Er is nog maar een paar maanden te gaan voor de daadwerkelijke Brexit. Hoe die er uit gaat zien? Eerlijk gezegd ben ik net zo benieuwd als u. Het kan in theorie nog alle kanten op, al lijkt een 'zachte' variant met zo weinig mogelijk verandering (of zelfs een BRINO, een Brexit-In-Name-Only) de meest waarschijnlijke uitkomst.

Om die bestemming te bereiken moet kapitein May het Britse schip nog even op koers zien te houden. Met de ‘beste populisten-stuurlui’ (Johnson, Davis) niet langer aan boord in het kabinet, maar aan ‘wal’. Benieuwd of die wal May’s schip zal weten te keren. Ik denk het niet.

@durkveenstra

Durk Veenstra is beurscommentator bij RTL Z en waarschuwt je voor de bubbels die geblazen worden, de crashes die komen gaan en de schone schijn van bekende bedrijven.​