Eddy Terstall

Mijn identiteit? Opstandeling, kroegmens, polyglot, borstenman, roodharig en links

13 april 2018 06:13

En paar jaar geleden liep ik met een vriend van mij over de Leidse grachten. "Ik weet het niet, Eddy… identiteit. Wat is mijn identiteit? Ik ben Maleisiër, maar ook Brit, ik woon en werk in Duitsland. Ik ben moslim, maar ik ben ook een vrijdenker. Ik ben een Europeaan. Maar ik zie er Aziatisch uit. Ik denk ik het Engels, en in het Maleis van mijn ouders."

Mijn vriend heette Farish Noor. Mensenrechtenactivist.

"Identiteit gaat steeds meer een ding worden. Het gaat zich opdringen. Let maar op. En dan bedoel ik niet gewone identiteit,. Jij bent jij, ik ben ik. Maar groepsidentiteiten. Terwijl ieders identiteit fluïde is. Veelkoppig. Dat maakt ons ons. Ik mij en jou jij."

De laatste tijd moet ik vaak aan Farish denken. Identiteit, op de linker en rechterkant van de politiek, is 'back with a vengeance' zoals hij het voorspelde.

Ik denk zelfs wel eens; wat ben ik eigenlijk? Welk mozaïek maakt Eddy?

Ik ben Amsterdammer. Nederlander, Europeaan. Roodharig. Rechtsbenig en rechtshandig. Ik ben een product van de sociale onderklasse. Van de Jordaan. Mijn opa woonde met twaalf broers en zusters op een verdieping waar nu een D66'er in het hele huis woont. Mensen van mijn komaf worden meestal geen ceo van een groot bedrijf. Tenzij je nog harder je best doet dan de rest.

Maar ik ben ook een kind van de hippietijd. Mijn stiefvader bekeerde mijn moeder tot het hippiedom. En tot de sociaaldemocratie. Mijn moeder komt uit een communistisch nest. Communisten waren de rode nazi's zei mijn stiefpa. 

Ik ben sociaal-democraat. Links dus. Linksstemmend op éen VVD-uitstapje na. Ik ben vrijzinnig links, dat wel. Ik zit niet bij het cultuurrelativerende smaldeel. Ik geloof dat progressieve waarden beter zijn dan bijvoorbeeld theocratische.

Geografische identiteit? Ingewikkeld. Mijn stiefpa komt uit Duitsland. Mijn stiefma uit Spanje. En in mijn vroege jeugd zaten we vaak tussen die Italiaanse communisten. In Padova. Bünde. La Gomera en Padova horen ook bij mijn identiteit.

Ik spreek de bijbehorende talen met hun accenten. Ik kan er niet verdwalen. Europa? Ja. EU? Hmm, kan beter.

Maar ook Suriname hoort bij me. Mijn broer is Surinamer van geboorte. Creool. Veel van mijn leraren en klasgenoten waren er geboren. We werden voorgelezen over Anansi de spin en thuis was er moksi meti. Maar nu geen moksi meti meer.

Ik ben vegetariër. Al eet ik buitenshuis soms vis. Pescotariër ben ik dan. Ik ben dyslecticus en polyglot. Cijferblind en heb bijna geen reukvermogen. Borstenman, kattenmens, reiziger, bemoeial, baasspeler, vredestichter, nostalgicus, fan van Ajax, en Barcelona. Houdt van AS Roma, haat Lazio.

Querulant pur sang. Opstandeling binnen elk instituut waar ik ooit terecht kwam. Kijkt graag naar de VPRO en Voetbal Inside. Volgeling van Coen brothers en Spike Lee. O ja filmmaker ook. Soms.

Kroegmens, haat verjaardagen. Haat bellen, praat liever face-to-face. 1 meter 84 en 82 kilo. Muziek; ja. Geen muziek; nee.

Wijn? Ja. Bier? Ook. Maar minder vaak. Drugs? Wiet, geen coke. Favoriete artiest? Vraag me dat als ik nuchter ben.

En verder… Zijn er nog meer factoren die mijn identiteit bepalen? O ja. Blank. Hoorde ik laatst. Of wit. Iets nieuws. Sorry. Dat vindt ik het minst belangrijke criterium. Dat heb ik gelukkig van huis uit mee gekregen. Dat kleur niet telt, maar karakter.

En dat identiteit over jezelf gaat. En niet over jezelf en nog een hele club andere mensen.