Ga naar de inhoud
Yeşim Candan

Hoe kerst in mijn leven kwam

De kerstman heb ik altijd veel leuker gevonden dan Sinterklaas. Al vroeg wist ik dat die goedheiligman 'uit Spanje' helemaal niet bestond. Nooit zat er een cadeautje in mijn schoen, hoe mooi mijn tekening ook was en hoe hard ik ook had gezongen de avond van tevoren.

Van de kerstman kregen we ook geen cadeaus, maar die beloofde ze tenminste ook niet. En zijn feest bracht in elk geval mooie sprookjesverhalen met zich mee. Ik geloofde heilig in baby Jezus, die tussen de schapen vredig lag te slapen. Wat hielp was dat wij ons konden herkennen in het Bijbelse gezin. Jozef, Maria en de kleine Jezus waren arm, Maria had oude kleren aan en zag eruit alsof ze zo uit Rotterdam-West kwam.

Ook het kerstdiner op de multiculturele basisschool had iets magisch. Er stond een mooi versierde kerstboom in de klas. De schooltafeltjes waren gedekt met leuke tafelkleden met daarop brandende kaarsjes, mandjes met mandarijnen en kerstkransjes − de geur van mandarijnen is voor mij nog altijd typerend voor kerst. Als we zaten, las de juf voor uit de kinderbijbel. Het kerstverhaal natuurlijk, inclusief de drie koningen die op bezoek gingen bij baby Jezus. Er was ook een zwarte koning bij, die vond ik het leukst.

Niemand was met ons van tevoren gaan kerstshoppen voor een mooie outfit.

Zelf zag ik er tijdens het kerstdiner allesbehalve magisch uit. Niet zoals nu, dat de jongens in een mooi pak en de meisjes in een glitterjurk naar het kerstdiner op school gaan. Alle kinderen uit mijn klas leken meer op het meisje met de zwavelstokjes. Niemand was met ons van tevoren gaan kerstshoppen voor een mooie outfit.

Toen ik later naar een witte middelbare 'kakschool' ging, roken de huizen bij mijn nieuwe vriendinnen allemaal lekker naar dennenboom. Bij iedereen brandden kaarsen in huis en werden kerstliedjes gedraaid. En het allerbelangrijkst: de open haard stond aan. Met daarboven kerstsokken, net als in de film.

Geïnspireerd door deze feelgood-taferelen besloot ik dat ik dit thuis ook wilde. Maar toen ik het met mijn ouders besprak en vertelde waarom ik vond dat we ook een kerstboom moesten hebben, reageerde mijn vader boos met: "Zie je nou wel, sturen we haar naar een witte school en dan krijg je dit."

Liefst kijk ik de hele dag naar kerstfilms met een zoetsappig happy end.

Na heel veel ruzie kwam er een kerstboom in huis, met daarin de lelijkste ballen die je je maar kunt bedenken. Ik had de hele dag Sky Radio opstaan met kerstmuziek. Mijn ouders liepen er wat beduusd bij, nog aan het bekomen van wat hen net was overkomen.

De liefde voor kerst ben ik nooit kwijtgeraakt. Elk jaar pak ik uit met uitbundige versiering, eten, cadeaus… Elk jaar probeer ik mijn huis eruit te laten zien als een showroom in Intratuin. Er staat een immens grote luchtballon in onze woonkamer met een kerstman erin. Plus nog een grote kerstman die tegen mijn boom hangt. Onder de boom liggen de cadeaus voor mijn kinderen. Ik heb een 'ik zie ik zie'-kerstboek waarin ik met de kinderen probeer te ontdekken waar zich bijvoorbeeld een klok bevindt op een pagina. We drinken er thee bij en eten chocoladekransjes. En o ja: het liefst kijk ik de hele dag naar kerstfilms met een zoetsappig happy end. En zo'n happy end wens ik jullie ook allemaal. Zalig Kerstmis!

Yeşim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.