Yesim Candan

Amber alert voor 1675 kinderen

13 mei 2022 05:50

Er huilen zichzelf op dit moment 1675 kinderen 's nachts in bed in slaap omdat ze hun vader en moeder missen. Grote kans dat de kussens van de ouders van deze kinderen ook nat zijn van het huilen.

Een kind scheiden van zijn of haar ouders is iets onmenselijks. Een misdaad die we zagen gebeuren toen Latijns-Amerikaanse migranten de grensovergang van Mexico naar de VS wilden oversteken. Ze werden opgepakt, hun kinderen werden meegenomen. We zien het in oorlogen. Zoals nu in Oekraïne, waar de moeders en de kinderen vluchten terwijl de vaders achterblijven om hun land te verdedigen. We zien het in kamp Moria op Lesbos, waar honderden minderjarige vluchtelingenkinderen moederziel alleen zitten.

"Jaarlijks worden in totaal zo'n 46.000 kinderen in ons land uit huis geplaatst en zitten er zo'n 3.000 in een gesloten instelling."

Maar we zien het ook in de welvarende verzorgingsstaat die Nederland pretendeert te zijn. Als de Staat een grove fout maakt bij één van zijn instituten, zoals in dit geval de Belastingdienst, en op die manier zijn eigen burgers in financiële problemen brengt, dan is het diezelfde Staat die hen zonder pardon hun kinderen afneemt. En de jeugdzorg, ook al niet helemaal onbesproken als het gaat om de uithuisplaatsing van kinderen, is dan het instituut dat ineens de zorgtaak voor je kinderen overneemt.

Hoe het je kinderen dan kan vergaan, zien we in het programma Jojanneke en de jeugdzorgtapes. Jaarlijks worden in totaal zo'n 46.000 kinderen in ons land uit huis geplaatst en zitten er zo'n 3000 in een gesloten instelling. Wat dat met kinderen doet, laat journaliste Jojanneke van den Berge zien in haar documentairereeks. De jongeren die aan dit programma meewerkten, laten het systeem zien van de jeugdzorg. Ze zijn soms voor het leven getekend en getraumatiseerd. Zo erg zelfs, dat één van de geportretteerde jongeren besloot vrijwillige euthanasie te plegen.

"Eerst zijn de ouders genaaid door de Belastingdienst, daarna zijn hun kinderen van hen afgenomen."

Ook de kinderen van de gedupeerde ouders uit de toeslagenaffaire zijn jaren geleden in de mallemolen van jeugdzorg terechtgekomen. Dus: eerst zijn de ouders genaaid door de Belastingdienst, daarna zijn hun kinderen van hen afgenomen. Dat het vervelend is voor al die ouders dat ze hun kinderen kwijt zijn geraakt, beaamt ook Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer. Maar, benadrukt ze, het belang van het kind weegt altijd het zwaarst. "Dus dat betekent dat deze kinderen niet altijd terug naar huis kunnen." Pardon? Dat de kinderen gescheiden zijn van hun ouders, komt door de toeslagenaffaire.

Gisteren werd in de Tweede Kamer gedebatteerd over de 1675 kinderen die van hun ouders gescheiden zijn. Er moeten zo weinig mogelijk kinderen uit huis geplaatst worden, was daar te horen. Maar de hamvraag is: wanneer komen die uit huis geplaatste kinderen weer terug bij hun ouders?

"Het zou Rutte sieren als hij achter de gedupeerde ouders en hun kinderen ging staan."

Ik voel de emotie van het Kamerlid Pieter Omzigt, die zich hard maakt tegen dit onrecht. Premier Mark Rutte zegt dat de professionals uit de sector zorgvuldig te werk gaan. Hij verschuilt zich achter hen, achter de professionals die een aandeel hebben in dit trauma. Het zou hem sieren als hij achter de gedupeerde ouders en hun kinderen ging staan.

Die ouders liepen op zeker moment terecht weg uit de zaal. Op zoek naar hun kinderen.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.