Yesim Candan

Afkomst doet ertoe, ook in het kabinet

07 januari 2022 05:45

Na de langste formatie ooit (liefst 294 dagen) wordt Rutte IV een van de bijzonderste kabinetten uit de Nederlandse geschiedenis. De Turks-Koerdisch-Nederlandse Dilan Yeşilgöz, al jaren politiek actief voor de VVD, wordt minister van Justitie en D66 maakt, tot mijn verbazing, zijn verkiezingsbelofte over nieuw leiderschap alsnog waar: die partij levert met Franc Weerwind (Rechtsbescherming) niet alleen de eerste zwarte minister, maar ook een Turks-Nederlandse vrouw als staatssecretaris van Cultuur, Gunay Uslu.

Hun afkomst doet ertoe. Deze biculturele politici zijn de kinderen van immigranten die ooit naar Nederland kwamen voor een betere toekomst voor hun nazaten. We kunnen niet meer om diversiteit heen. Dit klinkt als een mooie marketingterm, maar zo is het wel. Het beste voorbeeld hiervan hoorde ik op een bijeenkomst uit de mond van Freek Schell, eigenaar van de uit 1796 stammende slagerij Schell in Rotterdam. Hij deed het succesverhaal van zijn familiebedrijf uit de doeken. De familie had alle Nederlandse slagerijen zien verdwijnen uit de buurt omdat die steeds multicultureler werd. Ze besloten mensen uit allerlei culturen aan te nemen voor achter de toonbank en pasten ook hun assortiment aan.

"Je kunt niet meer om de multiculturele samenleving heen. Als je dat denkt, mis je de boot."

Een echte ondernemer verandert met de markt mee. Je kunt niet meer om de multiculturele samenleving heen. Als je dat denkt, mis je de boot. Een beetje zoals het CDA, dat een volkspartij zou moeten zijn, maar geen afspiegeling is van de samenleving.

Ik had dus mijn twijfels over het nieuwe leiderschap van D66-leider Sigrid Kaag. Sinds ze ermee kwam en het breed in de media werd uitgemeten, zag ik er maar weinig van terug. Tot afgelopen week: toen de namen bekend werden, betrapte ik mezelf op een Obama-achtige euforie. D66 heeft met Gunay Uslu, de nieuwe staatssecretaris van Cultuur, gekeken naar talent in plaats van naar politieke ervaring. Iets wat best knap is in een land waar je altijd de juiste papieren nodig hebt om ergens binnen te komen. Sigrid Kaag en consorten hebben iets on-Nederlands gedaan. Uslu is heel bijzonder. Dat zeg ik niet alleen als goede vriendin, maar ook als beschouwer van het nieuwe kabinet. Ze is onze Nederlandse Jacinda Ardern, de Nieuw-Zeelandse premier. Intelligent en charmant. Net als Dilan Yeşilgöz, die zonder rechtenstudie minister van Justitie wordt.

"Al die politici die nul emotie tonen, moeten in de spiegel eens goed naar zichzelf kijken."

Dat iemand zonder politieke ervaring de politieke arena kan betreden, biedt hoop. Franc Weerwind vertelde onlangs in een interview in het AD hoe het voelt om te worden geweigerd in een disco en om 'schop die zwarte' te horen als hij voetbalde. Dat hij nu onze minister voor Rechtsbescherming wordt, geeft alle zwarte kinderen in Nederland hoop.

Naast hoop hebben de mensen in ons land ook behoefte aan meer emotie in de politiek. Dat gaan we zeker bereiken met een zwarte minister, een Turks-Nederlandse staatssecretaris en een Turks-Koerdisch-Nederlandse minister. Ze zullen een verademing zijn na al die politici die nul emotie tonen, zoals blijkt tijdens de coronapersconferenties en in de nasleep van de toeslagenaffaire. Die politici moeten in de spiegel eens goed naar zichzelf kijken. Of beter: naar hoe Franc Weerwind, Gunay Uslu en Dilan Yeşilgöz het de komende jaren zullen aanpakken.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.