Jeroen Akkermans

Feest in tijden van corona

29 november 2021 05:52

Statistieken zeggen mij niets. Als de huisarts beweert dat ik met een waarde van 385 tevreden kan zijn met de uitslag van een corona anti-stoffentest, geloof ik hem graag. De waarde zou beloven dat mijn lijf tot de tanden gewapend is tegen het virus. Sinds de uitnodiging voor een bruiloft kom ik om in de cijfers. Mijn eerste grote feest in tijden voelt als de aanloop naar een zware operatie. Leuk is niet leuk meer. 

Proefdraaiend bij het jaarlijkse buurtfeestje van de 'roze' kerstmarkt en meteen ruik ik onraad. De kraampjes zijn voor het tweede achtereenvolgende jaar verstopt achter een hoog hek onder een spoorbrug. Kaarsen in dildo-, vulva-, of penisvorm branden als vanouds maar gezellig gaat het wederom niet worden. Aan de enige ingang staat een controlepost. De bewakers zien er geduldig op toe dat de coronapas op dubbele vaccinatie is gecontroleerd en mijn identiteit vaststaat. "Viel Spass", het klinkt als een waarschuwing. Net als bij een bezoek aan de supermarkt of de tandarts is iedereen verplicht een mondkapje te dragen. Ik ben op mijn hoede.

"De mond- en neusbescherming mag af als ik stop bij een druk statafeltje om een Thüringer bratwurst met glühwein weg te spoelen."

Maar dit is nog niets vergeleken met de beladen sfeer aan de kerstmarkt waar vijf jaar geleden 13 bezoekers bij een aanslag werden doodgereden door een vrachtwagen bestuurd door IS-terrorist Anis Amri. De markt in het hart van Berlijn is rondom 'vrachtwagenproof' beschermd door zware betonblokken. Zelfs de toegangen voor uitsluitend ziekenwagens, je weet maar nooit, hebben afzinkbare betonnen palen onder een hoge drempel. Groepjes agenten zijn opvallend aanwezig. 

Aan de Breitscheidplatz is alleen toegang voor gevaccineerde, genezen of geteste bezoekers, maar de controle is laks. De instroom lijkt te groot voor strenge handhaving. Het bewaren van anderhalve meter afstand is plicht op de kerstmarkt maar ik wandel in een gedoogzone. De mond- en neusbescherming mag af als ik stop bij een druk statafeltje om een Thüringer bratwurst met glühwein weg te spoelen. Het is kersttijd dus ik eet mij een ongeluk. 

"In Berlijn zijn de besmettingscijfers historisch hoog maar nog laag in vergelijking met andere delen van Duitsland en de helft van het gemiddelde in Nederland."

Door naar de bruiloft. Het feest vindt plaats op een plek ver van de bewoonde wereld in een diep bos van West-Berlijn. Het voelt stiekem, alsof we iets illegaals doen. Nee, bruiloften zijn niet verboden, nog niet. In Berlijn zijn de besmettingscijfers historisch hoog maar nog laag in vergelijking met andere delen van Duitsland en de helft van het gemiddelde in Nederland. Ik wil de goede vrienden van mijn vrouw graag feliciteren met hun huwelijk dat in het teken van corona staat. Gasten zijn alleen welkom met een dubbele vaccinatie én een negatieve coronatest op zak. 

Wij arriveren na het hoogtepunt. Bij aankomst dienen wij ons eerst te laten controleren en registreren. We staan op de tocht in het oude clubhuis, deuren en ramen zijn op een kier gezet. Een luchtzuiveringsapparaat moet elk spoor van het gluiperige virus vernietigen. Het bruidspaar is blij ons te zien. Mijn boks wordt in een knuffel gesmoord. 

"Te vroeg maken wij ons weer uit de voeten, als dieven in de nacht. "

Ik schrik een beetje van alle blijdschap, ben onwennig. Mijn krampachtige pogingen tot een ruime armlengte afstand zijn nauwelijks bestand tegen liefde in tijden van corona. De gasten zijn van Turkse, Duitse en Nederlandse afkomst. Jongeren en oudjes ontsnappen aan de permanente staat van gehoorzaamheid door even te mêleren. Ik laaf me aan de onbekommerde warmte van anderen. Een blik van de vader van de bruidegom, de kus van een verliefd stel, een babbeltje aan de bar; het voelt als een eerste ademhaling na een diepe duik in het water. Maar ik weiger te inhaleren en houdt wacht bij de uitgang als een portier die rekent op een fooitje. Te vroeg maken wij ons weer uit de voeten, als dieven in de nacht. 

Ik heb weer een afspraak bij de huisarts. Voor de deur is de lange rij mensen die zich op corona laat testen terug van weggeweest. De arts vraagt nog maar eens naar mijn statistieken. 58 Jaar. 1 Meter 87. 91 Kilo. Hij kijkt ineens bedenkelijk. "Het moet lukken dat u deze week een booster krijgt." De geprezen verdedigingslinie van 385 antistoffen zou uit voorzorg toch versterkt moeten worden. Anders valt de muur.