Jeroen Akkermans

Loop Jeroen, loop!

23 augustus 2021 05:36

Nederlanders vragen mij soms naar een typisch woord uit de Duitse taal in afwachting van een lachwekkend antwoord. 'Laufbereitschaft' vind ik nou leuk. Lopen is internationaal, het Duits zit 'm in de bereidheid. Managers gebruiken de 'Laufbereitschaft' graag om de teamgeest mee te duiden. In Duitsland is lopen een ernstige zaak, de basis van succes.

Ik ben geboren met 'Laufbereitschaft'. Gooi een stok in de lucht en ik rende er als kind al achteraan. De bereidheid om in het wilde weg te rennen, daar ben ik nooit meer vanaf gekomen. Lopen is als reizen zonder bestemming en ik ben liever onderweg dan dat ik ergens aankom. Mijn zusjes vermoeden dat ik ergens voor wegloop.

Het prettige aan mijn looptik is dat ik niets hoef te plannen en er niemand bij nodig heb. Alleen ik beslis of en hoe er gelopen wordt.

Ik ben 25 jaar als ik mij opmaak voor mijn eerste marathon. Ik heb er toen een boekje bij gekocht, jawel: "Mijn eerste marathon", met bizarre tips voor de beginner. Tijdens het lopen leg ik mijn duim soms op de wijsvinger te rusten omdat mij is wijsgemaakt dat ik daarmee energie bespaar. Er volgen meer marathons, altijd in relatieve eenzaamheid, er komt bijna geen hond op af. Het is een tijd waarin deelnemers vantevoren te verstaan wordt gegeven dat je binnen vier uur over de finish moet zijn, anders wordt het ongezond. Ik heb marathonlopers vlak voor de finish in tranen van het traject gehaald zien worden. "Voor uw eigen bestwil." Nederlanders en Duitsers hebben veel weg van elkaar.

Het prettige aan mijn looptik is dat ik niets hoef te plannen en er niemand bij nodig heb. Alleen ik beslis of en hoe er gelopen wordt. Inmiddels durf ik het geen hardlopen meer te noemen. Ik loop al jaren met een gemiddelde snelheid van tien kilometer per uur, tendens dalend. Heb ik een loopschema? Raak ik daarbij na een paar kilometer in trance? Ben ik vel over been? Druk ik een stopwatch in voor het rode stoplicht om mezelf voor de gek te houden? Nee, nee, nee en nog eens nee. Misschien omwille van mijn vader ben ik wars van de gekte rond het lopen. Hij had een hekel aan elke vorm van beweging, vond het gedoe van uitslovers. "Ga je weer hollen, Jeroen?" Joggen durf ik het nog altijd niet te noemen. "Ein Unwort", foeilelijk.

Tijdens trainingen, een wandeling of tijdens het maken van een reportage hou ik de pas erin. Zelfs bij mijn huwelijksaanzoek heb ik 'Laufbereitschaft' getoond.

Ik hou het erop dat ik loop alsof ik haast heb. Tijdens trainingen, een wandeling of tijdens het maken van een reportage hou ik de pas erin. Zelfs bij mijn huwelijksaanzoek heb ik 'Laufbereitschaft' getoond. Ik stelde mijn vrouw de hamvraag vlak vóór de start van een marathon om er vervolgens als een aangeschoten haas vandoor te gaan. Ik gunde haar vier uur bedenktijd want ik ben zeker niet de leukste thuis.  

Ik hol zo'n twee, drie keer per week en dan luister ik graag naar zware kost die door journalisten, schrijvers, filosofen of muzikanten licht wordt opgediend. Thuis in Berlijn pendel ik liefst onder de magische Brandenburger Tor door, het symbool van Duitse eenheid en Europese hoop. Ik kan slechtere routes bedenken. Dankzij mijn 'Laufbereitschaft' heb ik aan het Rode Plein, Trafalgar Square, de Dam, de achterbuurt of een verdwaalde straat kunnen ruiken. Vreemde grond fascineert mij, maar het blijft grond. Lopen relativeert en kalmeert; ideaal voor een oude hond.

Een Duitser mag mij nu uitmaken voor een 'Warmduscher' en een 'Pizzarandliegenlasser' kortom, voor een watje.

Al jaren ben ik meestal van de partij bij de hele en halve marathon van Berlijn. Gisteren nog heb ik de halve marathon op mijn sloffen uitgelopen. Want wat is nou 21 kilometer en een beetje? Ik ben links en rechts ingehaald door honderden lopers die ouder, dikker en vrolijker zijn dan ik.

Nee, dan de marathon. Dit jaar valt het grootste loopfestijn weer samen met de parlementsverkiezingen in Duitsland. Op 26 september neemt Angela Merkel na 16 jaar kanseliersschap afscheid van de politiek. Ik heb eerder al eens op de dag van de Bundestagsverkiezingen 's ochtends 42 kilometer door mijn fraaie stad gehold. Maar dit keer wil ik het begin van een nieuw tijdperk zonder 'Laufbereitschaft' inluiden. Na een marathon ben ik toch wat stijf.   

Een Duitser mag mij nu uitmaken voor een 'Warmduscher' en een 'Pizzarandliegenlasser' kortom, voor een watje. Misschien roept hij er wel achteraan dat ik oud word.

Ik hoop het.  

Correspondent Jeroen Akkermans na de halve marathon van Berlijn. Correspondent Jeroen Akkermans na de halve marathon van Berlijn.